Treść orzeczenia
Sygn. akt V Ca 2942/11
Postanowienie
Dnia 18 stycznia 2012 r.
Sąd Okręgowy w Warszawie V Wydział Cywilny-Odwoławczy
w składzie:
SSO Oskar Rudziński (spr.)
SSO Joanna Staszewska
SSO Maria Dudziuk
po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 18 stycznia 2012r. w Warszawie sprawy z wniosku W. Ż. z udziałem A. K., Z. G., K. C., M. K., K. K., J. P. (1), Z. P., J. P. (2), T. P., E. G., M. K., G. K., F. K. o wpis na skutek apelacji uczestniczki M. K. od postanowienia Sądu Rejonowego dla Warszawy Mokotowa w Warszawie z dnia 2 kwietnia 2008 r. (...), (...) postanawia: oddalić apelację.
Uzasadnienie
Postanowieniem z 2.04.2008 r. Sąd Rejonowy dla Warszawy Mokotowa w Warszawie nie uwzględnił skargi M. K. na wpis referendarza sądowego z dnia 29 listopada 2007 r. Dz. Kw (...) i utrzymał go w mocy.
Apelację od powyższego orzeczenia wniosła uczestniczka postępowania M. K., zarzucając mu naruszenie art. 626 8 k.p.c. poprzez uznanie, że badanie autentyczności podpisu na akcie notarialnym z 1943 roku przekracza zakres kognicji Sądu.
Sąd Okręgowy zważył, co następuje
Apelacja jest oczywiście bezzasadna.
Nie zawiera ona jakichkolwiek konkretnych zarzutów, które mogłyby skutecznie podważyć rozważania Sądu wieczystoksięgowego, które są należycie wszechstronne i właściwie osadzone zarówno w przepisach prawa jak i materiale dowodowym sprawy. Sąd Okręgowy w całości przyjmuje je za swoje, nie ma więc tu potrzeby powielania ich treści.
Podkreślić należy, przy zakreśleniu ram kognicji Sądu wieczystoksięgowego przepisem art. 686 8 § 2 k.p.c., iż w kontekście treści wniosku i złożonych doń dokumentów, rozstrzygnięcie Sądu Rejonowego jest prawidłowe.
Sąd Rejonowy wyraźnie i poprawnie wskazał, że z dołączonych dokumentów, a mianowicie odpisu aktu notarialnego Rep. Nr (...) z 1934 r., wypisu aktu notarialnego Rep Nr (...) z 1943 r., odpisu zawierającego wzmiankę z księgi hipotecznej Z. N (...) o założeniu dla działki nr (...) księgi hipotecznej (...) Nr (...) i opinii geodezyjno-prawnej, iż działka nr (...) objęta wnioskiem o założenie księgi wieczystej oraz działki z powyższych aktów są tożsame. Prawidłowo więc zważył Sąd meriti, iż kognicja Sądu w postępowaniu wieczystoksięgowym ogranicza się do badania treści wniosku i załączonych do niego dokumentów, jak również że Sąd ten nie może prowadzić żadnych ustaleń co do autentyczności podpisów, ani też powoływać biegłego, o co wnosiła apelująca. Prawidłowo podniósł tym samym Sąd, iż orzekał na podstawie załączonych dokumentów, a mianowicie aktu notarialnego Rep. Nr (...)z 1943 r., jak i że kwestia nieopłacania przez W. Ż. podatków nie jest brana pod uwagę w postępowaniu wieczystoksięgowym.
Z tych względów Sąd Okręgowy na podstawie art. 385 k.p.c. postanowił jak w sentencji.