1. W spóźnionym i ogólnikowym zaprzeczeniu strona pozwana przyznała jednak faktycznie status gwaranta po jego stronie, co zresztą już wynikało także z przedłożonych przy pozwie dokumentów. Nie wykazał wszakże niczym pozwany (por. art. 6 kc i 232 kpc), jakoby przyznany zakres gwarancji dotyczył wyraźnie świadczeń niepieniężnych, skoro zaprzeczano wyłącznie wywodzeniu jakichkolwiek roszczeń pieniężnych z treści gwarancji. Skoro tym samym przyznano fakt udzielenia gwarancji, która w myśl ustawy ma w szczególności polegać na zwrocie zapłaconej ceny, to tym bardziej przyjąć należało (por. art. 231 kpc), że obejmowała ona jednak dochodzone roszczenie pieniężne. Przeciwnej okoliczności nie wykazał zaś w procesie pozwany, ani nie wynikała ona z jego przedsądowych odpowiedzi gwarancyjnych. 2. Pozwany nie kwestionował legitymacji czynnej powoda. Powód, co prawda, nie widnieje na fakturze zakupu tabletu, ale należy uznać, że wykonywał on zakup powierniczy i działał na rzecz znajomego, który sam wybór sprzętu powierzył właśnie powodowi.
Tekst pochodzi z publicznego rejestru SAOS (saos.org.pl). Prawnet nie jest wydawcą tego orzeczenia. Analiza AI i streszczenie AI są materiałem pomocniczym — zweryfikuj je z treścią orzeczenia przed powołaniem.