V ACz 638/13PostanowienieSąd Apelacyjny w Katowicach

Postanowienie Sądu Apelacyjnego w Katowicach z dnia 8 lipca 2013 r.

Zobacz w SAOS
odrzucenie zażalenia
Jedno kliknięcie tworzy streszczenie, stan faktyczny, rozstrzygnięcie i argumentację tego orzeczenia (bezpłatnie, obowiązują dzienne limity).

Treść orzeczenia

Sygn. akt V ACz 638/13

Postanowienie

Dnia 8 lipca 2013 r.

Sąd Apelacyjny w Katowicach V Wydział Cywilny

w składzie następującym :

Przewodniczący SSA Jadwiga Galas

Sędziowie SA Barbara Kurzeja (spr.)

SA Janusz Kiercz po rozpoznaniu w dniu 8 lipca 2013 r. w Katowicach na posiedzeniu niejawnym sprawy z powództwa (...) Spółki Akcyjnej w B. przeciwko (...) Spółce z ograniczoną odpowiedzialnością w Ł. o zapłatę na skutek zażalenia pozwanej na postanowienie Sądu Okręgowego w Katowicach z dnia 5 kwietnia 2013 r., sygn. akt XIV GNc 871/12 postanawia : oddalić zażalenie.

Uzasadnienie

Zaskarżonym postanowieniem Sąd Okręgowy w Katowicach odrzucił zażalenie pozwanej na postanowienie tegoż Sądu z dnia 22 lutego 2013 r., wobec nieuiszczenia przez nią - mimo wezwania – opłaty od tegoż zażalenia.

W zażaleniu na powyższe postanowienie pozwana domagała się jego uchylenia podnosząc w uzasadnieniu, iż w treści sprzeciwu od nakazu zapłaty z dnia 7 stycznia 2013 r. przedstawiono zakres przedmiotowy oraz okoliczności uzasadniające jego złożenie. Nadto, w piśmie z dnia 28 marca 2013 r. jednoznacznie określono zakres zaskarżenia przedmiotowego nakazu zapłaty.

Sąd Apelacyjny zważył, co następuje

Zażalenie nie zasługiwało na uwzględnienie, zaś rozstrzygnięcie Sądu I instancji jest zgodne z obowiązującymi przepisami prawa.

W szczególności słusznie przyjął ten Sąd, że skoro pozwana - mimo wezwania – nie uiściła wymaganej opłaty od zażalenia, należało zażalenie to odrzucić, jako nieopłacone, w myśl art. 370 k.p.c. w zw. z art. 397 § 2 k.p.c.

Z akt sprawy wynika, iż zarządzeniem z dnia 15 marca 2013 r. (akta sprawy k. 177) wezwano skarżącą do uiszczenia opłaty od zażalenia na postanowienie z dnia 22 lutego 2013 r. w kwocie 758 zł – w terminie tygodniowym, pod rygorem odrzucenia zażalenia.

Jak wynika ze zwrotnego potwierdzenia odbioru skarżąca otrzymała powyższe wezwanie w dniu 25 marca 2013 r. (k. 182). Termin do uiszczenia opłaty sądowej upływał zatem w dniu 2 kwietnia 2013 r. (wtorek). Natomiast w dniu 28 marca 2013 r. skarżąca nadesłała do Sądu Okręgowego pismo, w którym wskazała, iż nakaz zapłaty została przez nią zaskarżony jedynie powyżej kwoty 55 749,19 zł, a zatem opłata od zażalenia stanowi kwotę 200 zł, obliczoną według wartości przedmiotu zaskarżenia, tj. od kwoty 20 000 zł. Jednocześnie w dniu 29 marca 2013 r. dokonała przelewu kwoty 200 zł na konto Sądu Okręgowego tytułem opłaty od zażalenia (k. 184).

W tych okolicznościach stwierdzić należało, iż prawidłowo Sąd I instancji odrzucił zażalenie pozwanej na skutek nieopłacenia go w tygodniowym terminie.

Jak zasadnie przyjął ten Sąd, w piśmie procesowym z dnia 18 lutego 2013 r. pozwana jednoznacznie wskazała, iż nakaz zapłaty został przez nią zaskarżony (sprzeciwem) w całości, tj. w stosunku do należności głównej, odsetek i kosztów postępowania. Wartość przedmiotu zaskarżenia wynosiła zatem 75 749,29 zł, zaś opłata stosunkowa od pozwu stanowiła kwotę 3 788 zł. Tym samym, opłata od zażalenia na postanowienie z dnia 22 lutego 2013 r. wynosiła 758 zł, jako piąta część opłaty od pozwu (art. 19 ust. 3 pkt 2 ustawy z dnia 28 lipca 2005 r. o kosztach sądowych w sprawach cywilnych).

Skoro więc pozwana uiściła – mimo prawidłowego wezwania Sądu I instancji – kwotę 200 zł tytułem opłaty od zażalenia, należało uznać, iż nie opłaciła ona zażalenia w wyznaczonym terminie.

Okoliczności niniejszej sprawy powodują, iż nie sposób przyjąć argumenty zażalenia za zasadne, bowiem pozostają one w sprzeczności z twierdzeniami skarżącej zawartymi w piśmie z dnia 18 lutego 2013 r. Nadto, nie cofnęła ona sprzeciwu w zakresie objętym nakazem zapłaty, tj. co do kwoty 55 749,19 zł.

Z uwagi na powyższe, zażalenie okazało się bezzasadne i podlegało oddaleniu na podstawie art. 385 k.p.c. w związku z art. 397 § 2 k.p.c.

(...)

(...)

(...)

-

(...)),

-

(...);

(...)

(...)

(...)

Potrzebujesz pomocy prawnej w podobnej sprawie?
Znajomość orzecznictwa to jedno — zastosowanie go w Twojej sprawie to drugie. Znajdź na Prawnet zweryfikowanego prawnika od takich spraw.
Znajdź prawnika

Tekst pochodzi z publicznego rejestru SAOS (saos.org.pl). Prawnet nie jest wydawcą tego orzeczenia. Analiza AI i streszczenie AI są materiałem pomocniczym — zweryfikuj je z treścią orzeczenia przed powołaniem.