Treść orzeczenia
Sygn. akt V ACz 20/13
Postanowienie
Dnia 17 stycznia 2013 r.
Sąd Apelacyjny w Katowicach V Wydział Cywilny
w składzie następującym :
Przewodniczący SSA Barbara Kurzeja (spr.)
Sędziowie SA Grzegorz Stojek
SA Olga Gornowicz-Owczarek po rozpoznaniu w dniu 17 stycznia 2013 r. w Katowicach na posiedzeniu niejawnym sprawy z powództwa (...) Spółki z ograniczoną odpowiedzialnością w W. przeciwko (...) Spółce z ograniczoną odpowiedzialnością w K. o zapłatę na skutek zażalenia powódki na postanowienie Sądu Okręgowego w Katowicach z dnia 3 grudnia 2012 r. sygn. akt XIII GC 554/12 postanawia : 1. oddalić zażalenie;
2. zasądzić od powódki na rzecz pozwanej kwotę 1.800 (tysiąc osiemset) zł tytułem kosztów postępowania zażaleniowego.
Uzasadnienie
Zaskarżonym postanowieniem Sąd Okręgowy w Katowicach odrzucił, na podstawie
art. 199 § 1 pkt 2 k.p.c., pozew o zapłatę kwoty 149.519,33 zł z ustawowymi odsetkami.
Sąd pierwszej instancji ustalił, iż w sprawie o sygn. XIV GC 286/09 Sąd Okręgowy w Katowicach zasądził wyrokiem z dnia 6 maja 2010 r. solidarnie od pozwanej i (...) Sp. z o. o. w K. na rzecz powódki kwotę 289.656,98 zł z ustawowymi odsetkami od dnia 10 października 2008 r. oraz koszty procesu w kwocie 21.700 zł. Od powyższego wyroku apelację wniosły pozwane spółki, apelacja (...) Sp. z o. o. w K. została odrzucona, natomiast apelacja pozwanej została przez nią cofnięta z uwagi na zawarcie w dniu 28 marca 2011 r. ugody pozasądowej z powódką. Wobec tego Sąd Apelacyjny w Katowicach umorzył postępowanie apelacyjne, a wyrok z dnia 6 maja 2010 r. uprawomocnił się.
Analizując zapisy ugody pozasądowej stron z dnia 28 marca 2011 r. oraz treść prawomocnego wyroku z dnia 6 maja 2010 r. Sąd Okręgowy uznał, iż roszczenie powódki, którego dochodzi w niniejszym postępowaniu było już przedmiotem rozpoznania i rozstrzygnięcia Sądu, a zatem objęte jest powagą rzeczy osądzonej. Zdaniem Sądu, ugoda z dnia 28 marca 2011 r., miała na celu ustalenie zasad i sposobu spłaty zadłużenia wynikającego z wyroku z dnia 6 maja 2010 r.; na taką interpretację wskazuje bowiem treść ugody oraz jej literalna wykładnia, która nie pozostawia wątpliwości co do zgodnego zamiaru stron w świetle ich wzajemnych ustępstw.
Powódka powyższe postanowienie zaskarżyła w całości, wnosząc o jego uchylenie oraz zasądzenie kosztów postępowania zażaleniowego. Zarzuciła Sądowi Okręgowemu naruszenie prawa procesowego, to jest art. 366 k.p.c., poprzez błędne przyjęcie, że jej roszczenie było już przedmiotem rozstrzygnięcia Sądu Okręgowego w Katowicach w wyroku z dnia 6 maja 2012 r. Podała, że strony na mocy ugody z dnia 28 marca 20122 r. na nowo ułożyły stosunek zobowiązaniowy (art. 506 § 1 k.c.), umarzając jednocześnie zobowiązanie wynikające z wyroku Sądu Okręgowego z dnia 6 maja 2010 r., przez co tytuł ten nie może stanowić podstawy egzekucji.
Sąd Apelacyjny zważył, co następuje
Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.
Trafnie przyjął Sąd Okręgowy, że powódka nie może dochodzić zasądzenia od pozwanej po raz drugi tego samego roszczenia (art. 199 § 1 pkt 2 k.p.c). Postanowieniami zawartej ugody strony nie wyeliminowały z obrotu prawnego prawomocnego wyroku Sądu Okręgowego w Katowicach z dnia 6 maja 2012 r., który w dalszym ciągu stanowi tytuł egzekucyjny, na podstawie którego powódka, po zaopatrzeniu go w klauzulę wykonalności, może egzekwować zasądzoną na jej rzecz należność, wobec niezrealizowania przez pozwaną postanowień ugody. Obrona pozwanej w ewentualnym postępowaniu przeciwegzekucyjnym, może natomiast znajdować oparcie w treści ugody.
Powódka nie wykazała, że zawarta przez strony ugoda pozasądowa miała charakter nowacyjny. Nowacja jest jednym z surogatów spełnienia świadczenia, gdzie interes prawny wierzyciela zostaje zaspokojony nie przez wykonanie pierwotnego świadczenia, lecz poprzez zaciągnięcie przez dłużnika nowego zobowiązania. Sytuacja taka w niniejszej sprawie nie nastąpiła, gdyż dłużnik przez zapłatę kolejnych rat spełniał pierwotne świadczenie, zasądzone wyrokiem Sadu Okręgowego z dnia 6 maja 2010 r. Nie doszło więc do powstania żadnego nowego stosunku zobowiązaniowego, a tylko – jak zasadnie przyjął Sąd pierwszej instancji – do ustalenia zasad i sposobu spłaty zadłużenia wynikającego z wyroku z dnia 6 maja 2010 r. Nowe okoliczności, które zaistniały na skutek częściowego wypełnienia przez pozwaną postanowień ugody, nie tworzą odmiennej od poprzedniej podstawy faktycznej żądania, zatem przeszkoda w postaci rei iudicatae nie została usunięta.
Mając na uwadze powyższe Sąd Apelacyjny na podstawie art. 385 w związku z art. 397 § 2 k.p.c. oddalił zażalenie powódki jako bezzasadne.
O kosztach postępowania zażaleniowego orzeczono na podstawie art. 98 k.p.c. zasądzając od powódki na rzecz pozwanej kwotę 1.800 zł tytułem wynagrodzenia pełnomocnika (§ 6 pkt 6 w zw. § 13 ust. 2 pkt 2 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu Dz. U. 2002, Nr. 163, poz. 1348 z późn. zm.).