Treść orzeczenia
Sygn. akt V ACz 119/14
Postanowienie
Dnia 21 lutego 2014 r.
Sąd Apelacyjny w Katowicach, Wydział V Cywilny w składzie następującym:
Przewodniczący: SSA Iwona Wilk
Sędziowie: SA Barbara Kurzeja (spr.)
SO (del.) Aleksandra Janas po rozpoznaniu w dniu 21 lutego 2014 r. w Katowicach na posiedzeniu niejawnym sprawy z wniosku L. Ł., Z. N. z udziałem G. B. o nadanie klauzuli wykonalności przeciwko małżonkowi dłużnika na skutek zażalenia małżonki dłużnika na punkt 1 postanowienia Sądu Okręgowego w Katowicach z dnia 5 czerwca 2000 r., sygn. XIV GCo 50/00 postanawia: 1.zmienić zaskarżone postanowienie w ten sposób, że wniosek o nadanie klauzuli wykonalności przeciwko małżonkowi dłużnika oddalić;
2. zasądzić od wnioskodawców na rzecz uczestniczki kwotę 30 (trzydzieści) zł tytułem kosztów postępowania zażaleniowego.
Uzasadnienie
Zaskarżonym postanowieniem Sąd Okręgowy prawomocnemu wyrokowi Sądu Wojewódzkiego w Katowicach z dnia 21 listopada 1995 r., sygn. akt XIV GC 661/95 nadał klauzulę wykonalności także przeciwko małżonce dłużnika G. B., z ograniczeniem jej odpowiedzialności do majątku objętego współwłasnością ustawową.
Po doręczeniu uczestniczce postępowania zawiadomienia o wszczęciu egzekucji, w zażaleniu na powyższe postanowienie uczestniczka wniosła – w terminie, o którym mowa w art. 795 § 2 k.p.c. – o jego zmianę poprzez oddalenie wniosku o nadanie klauzuli wykonalności przeciwko małżonkowi dłużnika oraz zasądzenie na jej rzecz kosztów postępowania zażaleniowego.
Sąd Apelacyjny zważył, co następuje
Zażalenie zasługiwało na uwzględnienie.
Mimo, iż podniesiony przez uczestniczkę zarzut przedawnienia roszczenia nie mógł zostać uwzględniony z tego względu, że w postępowaniu klauzulowym sąd nie bada żadnych zarzutów materialnoprawnych, to jednak przytoczona okoliczność orzeczonej prawomocnym wyrokiem Sądu Okręgowego w Gliwicach z dnia 6 marca 2003 r., sygn. akt I C 2015/01 separacji małżeństwa G. B. (małżonki dłużnika) z T. B. (dłużnikiem) ma znaczenie dla rozstrzyganej niniejszym postanowieniem kwestii (art. 316 § 1 k.p.c.).
W orzecznictwie jednolicie przyjmuje się, iż dla uwzględnienia wniosku z art. 787 k.p.c. konieczne jest, aby w chwili orzekania o klauzuli wykonalności pomiędzy małżonkami istniał ustrój wspólności majątkowej, co w przypadku orzeczenia separacji jest wyłączone (por. postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 8 czerwca 1967 r., sygn. I CZ 18/67, postanowienie Sądy Najwyższego z dnia 3 października 1975 r., syng. I PZ 59/73, postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 2 lipca 2009 r., sygn. V CSK 471/08). Od powyższej reguły dopuszczony został wprawdzie wyjątek, ale dotyczy on specyficznej sytuacji, gdy rozdzielność majątkowa powstała w drodze umowy zawartej po powstaniu wierzytelności i gdy umowa ta nie była skuteczna względem wierzyciela (por. uchwała Sądu Najwyższego z dnia 3 kwietnia 1980 r., sygn. III CZP 13/80). Taka sytuacja w niniejszej sprawie jednak nie zachodzi.
W konsekwencji, wobec nieistnienia na chwilę orzekania wspólności majątkowej pomiędzy dłużnikiem a małżonkiem, brak było podstaw do uwzględnienia wniosku wierzyciela.
Z przedstawionym względów zaskarżone postanowienie podlega zmianie w sposób wskazany w sentencji na podstawie art. 386 § 1 w zw. z art. 397 § 2 k.p.c.
O kosztach postępowania zażaleniowego orzeczono na podstawie art. 98 w związku z art. 108 k.p.c.