Treść orzeczenia
Sygn. akt IX U 416/18
Wyrok w imieniu Rzeczypospolitej Polskiej
Dnia 11 lutego 2019 r.
Sąd Okręgowy___________________ w Gliwicach Wydział IX
Sąd Pracy i Ubezpieczeń Społecznych Ośrodek Zamiejscowy w Rybniku
w składzie:
SSO Barbara Kużdrzał-Kiermaszek
Wioleta Potrząsaj
po rozpoznaniu w dniu 4 lutego 2019 r. w Rybniku sprawy z odwołania M. K. (K.) przeciwko Zakładowi Ubezpieczeń Społecznych Oddział w R. przy udziale ./. o ponowne ustalenie wysokości emerytury górniczej na skutek odwołania M. K. (K.) od decyzji Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddział w R. z dnia 25 stycznia 2018 r. Znak (...) oddala odwołanie
Uzasadnienie
Zaskarżoną decyzją z dnia 25 stycznia 2018r. organ rentowy Zakład Ubezpieczeń Społecznych Oddział w R. odmówił ubezpieczonemu M. K. (K.) ponownego obliczenia emerytury na podstawie art.110 ustawy z dnia 17.12.1998r. o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych, gdyż wskaźnik wysokości podstawy wymiaru obliczony z dwudziestu najkorzystniejszych lat wybranych z całego okresu podlegania ubezpieczeniu jest niższy od wwpw przyjętego do poprzedniego przeliczenia emerytury wynoszącego 253,99%.
Ubezpieczony odwołał się od powyższej decyzji i domagał się ponownego przeliczenia emerytury na podstawie art.110 ustawy emerytalnej z dwudziestu lat kalendarzowych wskazanych we wniosku tj.z lat 1970-1972, 1974-1975, 1977-1990, 1997. Wskazał również, że zarobki za lata 1973-1977 opiera się na błędnym zaświadczeniu Rp-7 zaniżającym wartość tych wynagrodzeń.
W odpowiedzi na odwołanie organ rentowy wniósł o jego oddalenie podtrzymując stanowisko zajęte w zaskarżonej decyzji.
Rozpoznając sprawę Sąd ustalił, co następuje
Ubezpieczony urodził się (...)
Jest uprawniony do emerytury górniczej od dnia 01.04.1990r.
Wskaźnik wysokości podstawy wymiaru tej emerytury po przeliczeniach ostatecznie wyniósł 427,02% (wyliczony z lat 1983-1987) i został ograniczony do 250%.
Decyzją z dnia 12.07.2017r. organ rentowy wykonując wyrok tutejszego Sądu z dnia 29.05.2017r. IXU 368/16 przeliczył jego emeryturę zgodnie z art. 110a ustawy emerytalnej przy zastosowaniu wskaźnika wyliczonego przez biegłego na potrzeby przeliczenia z art.110a. Obliczony w tym celu wskaźnik wysokości podstawy wymiaru z dwudziestu najkorzystniejszych lat wybranych z całego okresu zatrudnienia wyniósł 253,99%.
W dniu(...) ubezpieczony złożył wniosek o ponowne przeliczenie świadczenia na podstawie art. 110 ustawy emerytalnej.
W rozpoznaniu wniosku organ rentowy wydał zaskarżoną decyzję omówioną na wstępie.
Obliczony przez organ rentowy wskaźnik wysokości podstawy wymiaru z dwudziestu najkorzystniejszych lat kalendarzowych wybranych z całego okresu podlegania ubezpieczeniu wskazanych przez ubezpieczonego wyniósł 250,61%.
Ubezpieczony nie zgodził się z powyższą decyzją i domagał się ponownego ustalenia wynagrodzeni za lata 1974-1977.
W celu weryfikacji wynagrodzeń uzyskiwanych przez ubezpieczonego w spornym okresie i ponownego ustalenia wwpw Sąd dopuścił dowód z opinii biegłego z zakresu emerytur i rent, który odtworzeniu ich wartości na podstawie dostępnej dokumentacji oraz obowiązujących przepisów płacowych stwierdził, że maksymalny wwpw z lat 1970-1972, 1974-1975, 1977-1990 i 1997 wyniesie 261,90%. Organ rentowy wniósł zastrzeżenia do powyższej opinii wskazując, że za lata wyliczone przez biegłego wynagrodzenie jest wykazane przez pracodawcę w zaświadczeniu Rp-7, ponadto kwestionuje przyjęcie składników wynagrodzenia, których wysokość nie wynika z zachowanej dokumentacji.
Powyższe Sąd ustalił na podstawie akt organu rentowego, złożonej dokumentacji oraz opinii biegłego z zakresu emerytur i rent mgr Z. G. (k.30-51).
Mając na uwadze powyższe ustalenia Sąd zważył, co następuje
Odwołanie ubezpieczonego nie zasługuje na uwzględnienie.
Zgodnie z treścią art.110 ust.1 ustawy z dnia 17.12.1998r. o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych (j.t. Dz.U. z 2017r., poz. 1383 ze zm.), zwanej dalej ustawą emerytalną, wysokość emerytury lub renty oblicza się ponownie od podstawy wymiaru ustalonej w sposób określony w art. 15, z uwzględnieniem ust. 3, jeżeli do jej obliczenia wskazano podstawę wymiaru składki na ubezpieczenie społeczne lub ubezpieczenia emerytalne i rentowe na podstawie przepisów prawa polskiego przypadającą w całości lub w części po przyznaniu świadczenia, a wskaźnik wysokości podstawy wymiaru jest wyższy od poprzednio obliczonego.
Przewidziany w art.110a ww ustawy sposób przeliczenia emerytury ma charakter wyjątkowy, co wskazuje sformułowanie, że przeliczenia w tym trybie można dokonać tylko raz.
Sąd nie podziela argumentacji organu rentowego zawartej w zaskarżonej decyzji, gdyż wskaźnik w wysokości 253,99% został ustalony przez biegłego na potrzeby przeliczenia świadczenia w trybie art.110a.
Natomiast poprzednio obliczony wwpw, o którym mowa w art.110 powołanej ustawy, to wskaźnik wysokości podstawy wymiaru emerytury obliczony przy jej przyznaniu, a nie w trybie art.110a.
Tak więc w niniejszej sprawie aby dokonać przeliczenia emerytury ubezpieczonego na podstawie art.110 wskaźnik wysokości podstawy wymiaru musiałby być wyższy niż 427,02%. Odtworzone przez biegłego wynagrodzenie w żaden sposób nie pozwala na ustalenie wwpw w takiej wysokości. Zastrzeżenia stron wobec opinii pozostają bez znaczenia w tym zakresie.
Mając powyższe na uwadze Sąd z mocy art. 477 14 §1 k.p.c. oddalił odwołanie jako bezzasadne.