Treść orzeczenia
Sygn. akt IX U 1202/18
Wyrok w imieniu Rzeczypospolitej Polskiej
Dnia 6 lutego 2019 r.
Sąd Okręgowy___________________ w Gliwicach Wydział IX
Sąd Pracy i Ubezpieczeń Społecznych Ośrodek Zamiejscowy w Rybniku
w składzie:
SSO Maria Olszowska
Jolanta Nagrodzka
przy udziale ./. po rozpoznaniu w dniu 6 lutego 2019 r. w Rybniku sprawy z odwołania W. D. /D./ przeciwko Zakładowi Ubezpieczeń Społecznych Oddział w R. o ponowne ustalenie wysokości emerytury na skutek odwołania W. D. od decyzji Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddział w R. z dnia 17 lipca 2018 r. Znak (...) oddala odwołanie.
Uzasadnienie
Decyzją z dnia 17.07.2018r. organ rentowy Zakład Ubezpieczeń Społecznych Oddział w R. na podstawie art.114 ustawy z dnia 17.12.1998r. o emeryturach i rentach z Funduszu odmówił ubezpieczonemu W. D. (D.) przeliczenia emerytury, ponieważ nie przedłożył nowych dowodów mających wpływ na wysokość świadczenia.
Ubezpieczony odwołał się od powyższej decyzji i wniósł o jej zmianę poprzez ponowne obliczenie podstawy wymiaru świadczenia z uwzględnieniem odtworzonego wynagrodzenia za lata 1971-1979 ustalonego w systemie akordowym.
W odpowiedzi na odwołanie organ rentowy wniósł o jego oddalenie, podtrzymując stanowisko zawarte w zaskarżonej decyzji.
Sąd ustalił, co następuje
Ubezpieczony W. D. urodził się w dniu (...)
Od dnia 20.06.2004r. jest uprawniony do emerytury.
Podstawa wymiaru została ustalona z okresu 1980-1986, a wskaźnik wysokości podstawy wymiaru wyniósł 115,43%.
Wyrokiem z dnia 31.01.2007r. sygn. IXU 1727/06 tutejszy Sąd oddalił odwołanie ubezpieczonego od decyzji z 21.11.2006r., którą przeliczono świadczenie na podstawie art.111 ustawy emerytalnej.
Kolejną decyzją z dnia 30.06.2008r. organ rentowy odmówił ubezpieczonemu ponownego przeliczenia świadczenia wobec nie przedłożenia nowych dowodów.
W toku postępowania odwoławczego od powyższej decyzji Sąd dopuścił dowód z opinii biegłego z zakresu wynagrodzeń i płac, który odtworzył wynagrodzenie ubezpieczonego za lata 1971-1979 oraz ustalił w oparciu o powyższe wskaźnik wysokości podstawy wymiaru w wysokości 108,76%.
Postanowieniem z dnia 13.06.2018r.sygn. III AUz 256/16 Sąd Apelacyjny przekazał do rozpoznania organowi rentowemu zgłoszony w piśmie z dnia (...) wniosek ubezpieczonego o ponowne ustalenie wysokości emerytury z zastosowaniem wcześniej odtworzonego wynagrodzenia za lata 1971-1979, jakie ubezpieczony miał osiągać w systemie akordowym.
W rozpoznaniu powyższego wniosku organ rentowy wydał zaskarżoną decyzję opisaną na wstępie.
W toku niniejszego postępowania Sąd zwrócił się do Archiwum Państwowego w K. o nadesłanie akt osobowych i dokumentacji płacowej z okresu zatrudnienia ubezpieczonego w (...) Kombinacie (...) w G.. W nadesłanych dokumentach brak jest informacji o wysokości wypłaconych wynagrodzeń akordowych w spornym okresie.
Sąd zważył, co następuje
Odwołanie ubezpieczonego nie zasługuje na uwzględnienie.
W myśl regulacji zawartej w art. 111. ust. 1 ustawy z dnia 17.12.1998r. o emeryturach i rentach z FUS (Dz. U. z 2016r. poz.887 ze zm.) wysokość emerytury lub renty oblicza się ponownie, z zastrzeżeniem ust. 2 i 3, od podstawy wymiaru ustalonej w myśl art. 15, jeżeli do jej obliczenia wskazano podstawę wymiaru składki na ubezpieczenie społeczne lub ubezpieczenia emerytalne i rentowe na podstawie przepisów prawa polskiego:
1) z liczby kolejnych lat kalendarzowych i w okresie wskazanym do ustalenia poprzedniej podstawy wymiaru świadczenia,
2) z kolejnych 10 lat kalendarzowych wybranych z 20 lat kalendarzowych, poprzedzających bezpośrednio rok kalendarzowy, w którym zgłoszono wniosek o przyznanie emerytury lub renty albo o ponowne ustalenie emerytury lub renty, z uwzględnieniem art. 176,
3) z 20 lat kalendarzowych wybranych z całego okresu podlegania ubezpieczeniu, przypadających przed rokiem zgłoszenia wniosku o ponowne ustalenie emerytury lub renty,
- a wskaźnik wysokości podstawy wymiaru jest wyższy od poprzednio obliczonego.
Wskaźnik wysokości podstawy wymiaru, obliczony na zasadach określonych w art. 15, mnoży się przez kwotę bazową ostatnio przyjętą do obliczenia świadczenia (ust. 2).
Podstawa wymiaru emerytury lub renty, ustalona na zasadach określonych w ust. 1 i 2, podlega wszystkim waloryzacjom przysługującym do dnia zgłoszenia wniosku o ponowne ustalenie tej podstawy (ust. 3).
W rozpoznawanej sprawie pozostawał do rozstrzygnięcia spór czy możliwe jest przeliczenie podstawy wymiaru emerytury ubezpieczonego w oparciu o wynagrodzenie akordowe za lata 1971-1979.
Jak wykazało przeprowadzone postępowanie dowodowe brak jest możliwości odtworzenia wynagrodzenia za sporny okres, jak tego domagał się ubezpieczony, w wysokości akordowej. Powyższe wynika z faktu, iż w aktach osobowych nie zachowała się dokumentacja płacowa, z której wynikałaby wysokość wypłaconego wynagrodzenia za ten okres, ani też żadne inne dokumenty, na podstawie których możliwe byłoby odtworzenie tych kwot. Z tych przyczyn Sąd oddalił wniosek ubezpieczonego o dopuszczenie dowodu z opinii biegłego, gdyż sporządzenie takiej opinii na podstawie dowodów, które są dostępne w niniejszej sprawie byłoby niemożliwe. Kwestia zarobków za lata 1971-1979 była już przedmiotem rozpoznania Sądu w sprawie IXU 3842/08. Wówczas powołany biegły podjął się ich odtworzenia na podstawie zachowanych dowodów. Odmienne ustalenie tych wynagrodzeń w oparciu o dostępną dokumentację jest niemożliwe.
Niedopuszczalne jest również przyjęcie takiego wynagrodzenia na podstawie wynagrodzeń innych pracowników, zatem wniosek ubezpieczonego w tym zakresie również należało oddalić.
Zgodnie z ugruntowanym już stanowiskiem Sądu Apelacyjnego do podstawy wymiary mogą być uwzględnione jedynie te składniki wynagrodzenia, które wynikają z zachowanej dokumentacji.
Nie ulega zatem wątpliwości, iż brak jest możliwości ustalenia wysokości wynagrodzenia ubezpieczonego za sporny okres zgodnie z jego wnioskiem.
Mając powyższe na uwadze Sąd na mocy art. 477 14 § 1 k.p.c. oddalił odwołanie nie znajdując podstaw do jego uwzględnienia.