Treść orzeczenia
Sygn. akt IX U 1123/16
Wyrok w imieniu Rzeczypospolitej Polskiej
Dnia 5 czerwca 2017r.
Sąd Okręgowy___________________ w Gliwicach Wydział IX
Sąd Pracy i Ubezpieczeń Społecznych Ośrodek Zamiejscowy w Rybniku
w składzie:
SSO Barbara Kużdrzał-Kiermaszek
Monika Holona
przy udziale po rozpoznaniu w dniu 5 czerwca 2017r. w Rybniku sprawy z odwołania A. Z. przeciwko Zakładowi Ubezpieczeń Społecznych Oddział w R. o ustalenie właściwego ustawodawstwa na skutek odwołania A. Z. od decyzji Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddział w R. z dnia 21 kwietnia 2016r. Znak (...) (...) oddala odwołanie.
Uzasadnienie
Decyzją z dnia 21.04.2016r. organ rentowy Zakład Ubezpieczeń Społecznych Oddział w R. stwierdził, iż do ubezpieczonej A. Z. w okresie od dnia 01.03.2012r. do dnia 31.12.2012r. z tytułu prowadzonej działalności gospodarczej zastosowanie ma ustawodawstwo polskie.
W uzasadnieniu tej decyzji organ rentowy wskazał, iż brak jest podstaw do uznania, iż ubezpieczona w spornym okresie podlega ustawodawstwu brytyjskiemu z tytułu wykonywania pracy najemnej wobec informacji brytyjskiej instytucji ubezpieczeniowej, która sprzeciwiła się takiemu ustaleniu.
W odwołaniu od decyzji ubezpieczona domagała się jej zmiany przez stwierdzenie, że od dnia 1.03.2012r. do dnia 07.09.2012r.oraz od dnia 10.09.2012r. do dnia 31.12.2012r. podlega ustawodawstwu brytyjskiemu w zakresie ubezpieczeń społecznych lub uchylenia tej decyzji i przekazania sprawy organowi rentowemu do ponownego rozpoznania zarzucając jej między innymi naruszenie przepisów prawa materialnego – art. 13 ust.3 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 883/2004 z dnia 29.04.2004r. w sprawie koordynacji systemów zabezpieczenia społecznego.
Organ rentowy w odpowiedzi na odwołanie wniósł o jego oddalenie z przyczyn jak w zaskarżonej decyzji.
Rozpoznając sprawę Sąd ustalił następujący stan faktyczny:
Ubezpieczona od dnia 02.06.2008r. prowadzi pozarolniczą działalność gospodarczą w Polsce.
Jednocześnie zawarła dwie umowy o pracę z brytyjskimi firmami tj: od 01.03.2012r. do 07.09.2012r. z (...) LTD 26 B. C., S., (...) 1H. oraz od 10.09.2012r. do 31.12.2012r. z (...) LTD U. 2 R. C. 299 H. S., S. SL1 1BD.
Pismem z dnia 21.03.2013r. Oddział ZUS tymczasowo ustalił jako właściwe ustawodawstwo brytyjskie począwszy za okresy od 01.03.2012r. do 07.09.2012r. oraz od 10.09.2012r. do 31.12.2012r. O dokonanym ustaleniu organ rentowy powiadomił brytyjską instytucję, która poinformowała, że przedstawiona dokumentacja nie jest wystarczająca do uznania ustawodawstwa brytyjskiego za właściwe. W dniu 27.05.2015r. Oddział ZUS przekazał ubezpieczonej pismo brytyjskiej instytucji ubezpieczeniowej celem ustosunkowania się do jego treści i przekazania żądanych informacji. Pismem z dnia 18.08.2013r. brytyjska instytucja ubezpieczeniowa wskazała, że ustawodawstwo brytyjskie nie ma zastosowania. Dodatkowo pismem z dnia 19.01.2016r. strona brytyjska poinformowała, że A. Z. nie podlega tamtejszemu ustawodawstwu i może wystąpić o zwrot opłaconych składek.
Oddział ZUS dokonał weryfikacji wcześniejszego ustalenia, stwierdzając, że od dnia 01.03.2012r. do dnia 31.12.2012r. właściwe jest ustawodawstwo polskie. Jednocześnie anulował ustalenie dokonane w dniu 21.03.2013r., które miało charakter tymczasowy.
W związku z powyższym Oddział ZUS wydał zaskarżoną decyzję.
Powyższe Sąd ustalił na podstawie akt ubezpieczeniowych oraz dokumentacji złożonej przez ubezpieczoną do akt sprawy.
Mając na uwadze powyższe ustalenia Sąd zważył, co następuje
Odwołanie ubezpieczonej nie zasługuje na uwzględnienie.
Zgodnie z art.11 ust.3 lit a rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 883/2004 z dnia 29.04.2004r. w sprawie koordynacji systemów zabezpieczenia społecznego (Dz.Urz. UE nr L 166/1 z dnia 30.04.2004r.) osoba wykonująca w Państwie Członkowskim pracę najemną lub pracę na własny rachunek podlega ustawodawstwu tego Państwa Członkowskiego.
Stosownie do art.16 ust.1 i 2 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 987/2009 dotyczącego wykonywania rozporządzenia ( WE ) nr 883/2004 osoba, która wykonuje pracę w dwóch lub więcej państwach członkowskich, informuje o tym instytucję wyznaczoną przez właściwą władzę państwa członkowskiego, w którym ma miejsce zamieszkania. Wyznaczona instytucja państwa członkowskiego, w którym ma miejsce zamieszkania niezwłocznie ustala ustawodawstwo mające zastosowanie do zainteresowanego, uwzględniając art.13 rozporządzenia nr 883/2004 oraz art.14 rozporządzenia nr 987/2009. Takie wstępne określenie mającego zastosowanie ustawodawstwa ma charakter tymczasowy. Instytucja ta informuje wyznaczone instytucje każdego państwa członkowskiego, w którym wykonywana jest praca, o swoim tymczasowym określeniu.
Zgodnie z art.13 ust.3 rozporządzenia nr 883/2004 osoba, która normalnie wykonuje pracę najemną i pracę na własny rachunek w różnych Państwach Członkowskich podlega ustawodawstwu Państwa Członkowskiego, w którym wykonuje swą pracę najemną lub, jeżeli wykonuje taką pracę w dwóch lub w kilku Państwach Członkowskich, ustawodawstwu określonemu zgodnie z przepisami.
Zasady obejmowania ubezpieczeniami społecznymi osób prowadzących pozarolniczą działalność regulują przepisy ustawy z dnia 13.10.1998r. o systemie ubezpieczeń społecznych ( tj. Dz.U. z 2013r., poz.1442 ze zm. ).
W myśl art.6 ust.1 pkt 5 tej ustawy obowiązkowo ubezpieczeniom emerytalnemu
i rentowym podlegają osoby fizyczne, które na obszarze Rzeczypospolitej Polskiej są osobami prowadzącymi pozarolniczą działalność gospodarczą i zgodnie z art.13 pkt 4 ustawy, osoby te podlegają ubezpieczeniom – od dnia rozpoczęcia wykonywania działalności do dnia zaprzestania jej wykonywanie, z wyłączeniem okresu, w którym działalność została zawieszona.
Zdaniem Sądu, brak jest podstaw do uznania że ubezpieczona w spornych okresach, podlega ustawodawstwu brytyjskiemu, kiedy instytucja ubezpieczeniowa tego kraju po zapoznaniu się z przedłożoną dokumentacją zaprzeczyła takim twierdzeniom i poinformowała o możliwości zwrotu wpłaconych przez ubezpieczoną składek.
W toku niniejszego postępowania ubezpieczona nie przedstawiła żadnych nowych dowodów prowadzących do odmiennych ustaleń.
W tej sytuacji, gdy jednocześnie bezspornym jest, że w okresie spornym prowadziła działalność gospodarczą na terenie Rzeczypospolitej Polskiej, to jak słusznie stwierdził organ rentowy w zaskarżonej decyzji, w świetle uregulowań prawnych cytowanych na wstępie rozważań, do ubezpieczonej z tytułu prowadzenia tej działalności będzie miało zastosowanie ustawodawstwo polskie.
Nie ulega wątpliwości, iż organ rentowy ustalając ustawodawstwo polskie, jako właściwe dla ubezpieczonej, w sposób prawidłowy zastosował obowiązujące w tym zakresie przepisy i procedury wynikające z norm międzynarodowych powołanych powyżej. Zawiadomiona prawidłowo o dokonanych przez organ rentowy ustaleniach brytyjska instytucja ubezpieczeniowa, przedstawiła swoje stanowisko w sprawie.
Należy zatem stwierdzić, iż zaskarżona decyzja organu rentowego jest prawidłowa.
Mając powyższe na uwadze, Sąd kierując się powyższymi uregulowaniami z mocy art. 477 14 § 1 oddalił odwołanie, nie znajdując podstaw do jego uwzględnienia.