Treść orzeczenia
Sygn. akt IX Ka 607/15
Wyrok w imieniu Rzeczypospolitej Polskiej
Dnia 23 czerwca 2015 r.
Sąd Okręgowy w Kielcach, IX Wydział Karny Odwoławczy w składzie:
Przewodniczący: SSO Andrzej Ślusarczyk
Protokolant: st. sekr. sądowy Iwona Stefańska
przy udziale oskarżyciela publicznego --------------- po rozpoznaniu w dniu 16 czerwca 2015 r. sprawy J. B. obwinionego o wykroczenie z art. 107 kw na skutek apelacji wniesionej przez obrońcę obwinionego od wyroku Sądu Rejonowego w Staszowie z dnia 25 lutego 2015r. sygn. akt II W 95/15 uchyla zaskarżony wyrok i sprawę przekazuje do ponownego rozpoznania Sądowi Rejonowemu w Staszowie.
Uzasadnienie
J. B. został obwiniony o to, że:
w okresie od 15 kwietnia 2014 roku a ostatnio w dniu 17 maja 2014 roku w miejscowości Z. woj. (...) złośliwie niepokoił D. G. (1) w ten sposób, że o różnych porach dnia i nocy dzwonił i wysyłał wiadomości tekstowe SMS o obraźliwej treści z nr tel. (...) na jej telefon o nr 782 499 176, ubliżał jej i dobijał się do okien domu,
tj. o popełnienie wykroczenia z art. 107 kw.
Sąd Rejonowy w Staszowie wyrokiem z dnia 25 lutego 2015 roku w sprawie o sygn. akt II W 95/15 orzekł co następuje:
1/. obwinionego J. B. uznał za winnego popełnienia czynu zarzucanego mu we wniosku o ukaranie, a stanowiącego wykroczenie z art. 107 kw i za to na mocy art. 107 kw w zw. z art. 24 § 1 i § 3 kw wymierzył mu karę grzywny 200 (dwieście) zł;
2/. zasądził od Skarbu Państwa na rzecz adw. A. G. kwotę 309,96 zł. tytułem kosztów obrony z urzędu obwinionego J. B.;
3/. na mocy art. 118 § 1 i § 3 kpsw zasądził od obwinionego J. B. na rzecz Skarbu Państwa kwotę 409,96 zł. tytułem zwrotu wydatków i kwotę 30 zł. tytułem opłaty.
Apelację od wyroku wniósł obrońca obwinionego, działając na mocy art. 103 § 2 i § 4 kpw zaskarżył wyrok Sądu Rejonowego w Staszowie w całości na korzyść obwinionego. Zarzucił wyrokowi obrazę przepisów postępowania mającą wpływ na treść wyroku, a mianowicie na treść art. 4 kpk, 5 § 2 kpk, 7 kpk, 410 kpk wyrażającą się w ustaleniu okoliczności faktycznych sprawy na podstawie niekompletnego materiału dowodowego – braku dowodu świadczącego o ilości połączeń telefonicznych i sms-owych, a nadto z przekroczeniem zasady swobodnej oceny dowodów poprzez bezpodstawne przyjęcie, że obwiniony wysyłał kilkadziesiąt sms dziennie, a nadto bezpodstawne odmówienie wiary wyjaśnieniom obwinionego, który przyznał, że wysyłał sms i dzwonił do pokrzywdzonej ale stanowczo zaprzeczył aby było to kilkadziesiąt sms, oraz nieuwzględnienie nienadających się usunąć wątpliwości na korzyść obwinionego. Działając na podstawie art. 427 § 1 i art. 437 § 2 wniósł o uchylenie zaskarżonego wyroku i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania.
Sąd Okręgowy zważył co następuje
Apelacja zasługiwała na uwzględnienie.
Rację ma obrońca, zarzucając Sądowi błędną ocenę zeznań pokrzywdzonej odnośnie okazania funkcjonariuszom policji telefonu komórkowego, na którym to miały być zapisane wiadomości sms – którym obwiniony miał ją niepokoić.
W tym zakresie ocena Sądu jest całkowicie dowolna. Jeżeli treści informacji policji wynikało, że taki fakt nie miał miejsca (k.121) to twierdzenie, z którego wynika, że zeznania D. G. złożone na tę okoliczność są prawdziwe bez przeprowadzenia jakiegokolwiek postępowania dowodowego w tym zakresie jest całkowicie dowolne i narusza treść art. 7 kpk.
Ta okoliczność była wystarczająca do tego, aby zaskarżony wyrok uchylić, bowiem to czy pokrzywdzona na tę okoliczność mówiła prawdę czy też kłamała miało istotne znaczenie dla rozstrzygnięcia sprawy. Z niczego nie wynika, aby policjant lub policjanci oddali D. G. telefon bez dokonania jego oględzin i spisania zawartych w nim treści sms-ów.
Mając powyższe na uwadze zaskarżony wyrok na zasadzie art. 437 § 1 kpk należało uchylić i przekazać sprawę do ponownego rozpoznania Sądowi I instancji.
Ponownie rozpoznając sprawę Sąd przesłucha obwinionego oraz świadków. Dokładnie zbada kwestię okazania telefonu policjantowi.
Na tę okoliczność dokładnie przesłucha D. G. i ustali, któremu policjantowi miała przekazać telefon, gdzie i kiedy. Przesłucha również autora pisma (k.121) – celem wyjaśnienia tego w oparciu, o jakie ustalenia poczynił adnotację z tego pisma wynikającą.
Przeprowadzone dowody podda ocenie zgodnie z treścią art. 7 kpk oraz dokona oceny prawnej czynu.
SSO A. Ślusarczyk
MĆ