Treść orzeczenia
Sygn. akt IX Gz 320/13
Postanowienie
Dnia 17 września 2013 r.
Sąd Okręgowy w Lublinie IX Wydział Gospodarczy
w składzie następującym:
Przewodniczący: SSO Monika Kazubińska – Kręcisz (spr)
Sędziowie: SSO Liliana Stępkowska
SSO Wojciech Turżański
po rozpoznaniu w dniu 17 września 2013 r. w Lublinie na posiedzeniu niejawnym sprawy z powództwa (...) Spółki Akcyjnej w L. przeciwko J. M. i W. S. o zapłatę w przedmiocie zażalenia pozwanego na postanowienie Sądu Rejonowego Lublin – Wschód w Lublinie z siedzibą w Świdniku z dnia 7 lutego 2013 r. w sprawie sygnatura akt VIII GNc 4141/11 postanawia: oddalić zażalenie.
Uzasadnienie
Zaskarżonym postanowieniem Sąd Rejonowy Lublin – Wschód w Lublinie z siedzibą w Świdniku odrzucił zażalenie pozwanego W. S. na postanowienie tego Sądu z dnia 27 września 2012 r. (k.185).
W uzasadnieniu przedmiotowego postanowienia Sąd I instancji wskazał, że pozwany został zobowiązany zarządzeniem z dnia 15 listopada 2012 r. do uzupełnienia wskazanych w zarządzeniu braków formalnych zażalenia, w tym uiszczenia należnej opłaty. Odpis zarządzenia doręczono pozwanemu w dniu 29 listopada 2012 r. W odpowiedzi pozwany wniósł o zwolnienie go od kosztów sądowych w tej części. Pomimo wezwania nie uzupełnił on jednak braków wniosku, co skutkowało jego zwrotem. Z tych względów Sąd postanowił następnie o odrzuceniu zażalenia z powodu jego nieopłacenia.
Na powyższe postanowienie pozwany W. S. złożył zażalenie (k.205-206). Zaskarżył postanowienie w całości, wnosząc o jego uchylenie lub zmianę, jak też przyznanie od powoda zwrotu kosztów postępowania odwoławczego.
W uzasadnieniu zażalenia wskazano, że Sąd Rejonowy bezzasadnie uznał, że pozwany nie uzupełnił braków formalnych zażalenia, bowiem wszelkie żądane dokumenty złożone zostały w przepisanym terminie. Jako podstawę zarzutów wskazał naruszenie normy procesowej art. 504 § 1 kpc poprzez błędne zastosowanie i uznanie, że pozwany mimo braku doręczenia mu wezwania do uzupełnienia braków formalnych sprzeciwu od nakazu zapłaty uchybił ustawowemu terminowi do jego wniesienia.
Sąd Okręgowy zważył, co następuje
Zażalenie jest bezzasadne, nie zawiera bowiem żadnych zarzutów adekwatnych do stanu faktycznego, w którym zapadło zaskarżone postanowienie. Pozwany twierdził bowiem, iż wykonał wszystkie zarządzenia, zmierzające do uzupełnienia braków formalnych zażalenia, zapominając jednak, iż był on również wzywany do uzupełnienia braków wniosku o zwolnienie od kosztów sądowych (wniosek z dnia 4 grudnia 2012 r. – k. 149). Wniosek ten złożył w wyniku ustalenia wysokości i zobowiązania go do uiszczenia opłaty od zażalenia (zarządzenie z dnia 15 listopada 2012 r. – k. 147). Wniosek o zwolnienie od kosztów sądowych w postaci opłaty od zażalenia został złożony w terminie zakreślonym do uzupełnienia tego braku. Zarządzeniem z dnia 19 grudnia 2012 r. (k. 159) pozwany wezwany został do uzupełnienia braków wniosku o zwolnienie od opłaty poprzez złożenie oświadczenia o stanie rodzinnym, majątku, dochodach i źródłach utrzymania na urzędowym formularzu. Wezwanie otrzymał w dniu 31 grudnia 2012 r. (k. 167) i w odpowiedzi przesłał wymagany formularz. W związku z tym, że nie zawierał on podpisu, a zatem nie posiadał waloru dokumentu (oświadczenia obowiązanego), pozwany zarządzeniem z dnia 14 stycznia 2013 r. (k. 173) został ponownie wezwany do uzupełnienia braków wniosku o zwolnienie od kosztów poprzez podpisanie oświadczenia. Zobowiązanie to powstało z dniem 28 stycznia 2013 r., kiedy to W. S. odebrał przedmiotowe wezwanie (k. 179). W zakreślonym terminie 7 dni nie wywiązał się jednak ze zobowiązania i nie złożył oświadczenia majątkowego wolnego od wskazywanych przez Przewodniczącego braków. Nie uiścił też w tym terminie należnej opłaty. Powyższe skutkowało zarządzeniem o zwrocie wniosku o zwolnienie od kosztów sądowych (k. 186).
Zgodnie ze wskazanym przez Sąd Rejonowy przepisem art. 370 kpc w zw. z art. 397 § 2 kpc sąd odrzuca na posiedzeniu niejawnym zażalenie wniesione po upływie przepisanego terminu, nieopłacone lub z innych przyczyn niedopuszczalne, jak również zażalenie, którego braków strona nie uzupełniła w wyznaczonym terminie.
Podkreślić należy, iż pozwany został wezwany do uzupełnienia braków formalnych wniosku o zwolnienie od kosztów sądowych – opłaty od zażalenia, które zostały precyzyjnie określone. Nie dokonując wskazanych czynności pozwany musiał liczyć się ze skutkiem w postaci odrzucenia jego środka odwoławczego (został on o tym pouczony). Postępowanie sądowe cechuje swoisty formalizm, któremu strony (szczególnie profesjonaliści, jakimi są przedsiębiorcy) muszą sprostać. Zawsze winni być oni świadomi swoich obowiązków, a ich należyte wypełnienie stanowi przejaw dbałości o swoje interesy. Rozstrzygnięcie w niniejszej sprawie, podlegające kontroli instancyjnej, podyktowane było zatem istniejącymi przeszkodami formalnymi dla nadania sprawie dalszego biegu.
Analizując zarzuty zażalenia i badając akta niniejszej sprawy nie sposób oprzeć się wrażeniu, że pozwany korzystając z drogi odwoławczej wobec wielu zapadających w sprawie orzeczeń i wielokrotnie powielając te same lub zbliżone błędy i niedokładności (pomimo licznych zarządzeń i pouczeń), wymagające interwencji Przewodniczącego przed nadaniem biegu takiemu środkowi, nie identyfikuje należycie składanych pism i czynności procesowych.
Z powyższych względów, na podstawie art. 385 kpc w zw. z art. 397 § 2 kpc orzeczono, jak wyżej.