Ze zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego jednoznacznie wynika, że na moment wypowiedzenia przez powódkę umowy najmu, P.CH. nie był już właścicielem lokalu położonego przy ul. Ż., bowiem dokonał jego przekazania na rzecz pozwanego na podstawie umowy dożywocia z dnia 28 kwietnia 2021 r. Wprawdzie na moment wypowiedzenia umowy przez powódkę, ojcu pozwanego przysługiwało uprawnienie do zamieszkiwania w tym lokalu na zasadzie dożywocia, to jednak nie przysługiwało mu prawo własności do tego lokalu, a taka właśnie okoliczność (posiadanie prawa własności innego lokalu) została wskazana jako przyczyna wypowiedzenia stosunku najmu. W związku z powyższym, wskazana w oświadczeniu o wypowiedzeniu umowy przyczyna wypowiedzenia jest niezgodna ze stanem faktycznym, innymi słowy jest nierzeczywista, a powyższa konstatacja prowadzi do wniosku, że złożone Piotrowi Chmielińskiemu oświadczenie o wypowiedzenie umowy najmu było nieskuteczne.
Tekst pochodzi z publicznego rejestru SAOS (saos.org.pl). Prawnet nie jest wydawcą tego orzeczenia. Analiza AI i streszczenie AI są materiałem pomocniczym — zweryfikuj je z treścią orzeczenia przed powołaniem.