IV Ua 16/13WyrokSąd Okręgowy w Siedlcach

Wyrok Sądu Okręgowego w Siedlcach z dnia 26 listopada 2013 r.

Zobacz w SAOS
apelacja
Jedno kliknięcie tworzy streszczenie, stan faktyczny, rozstrzygnięcie i argumentację tego orzeczenia (bezpłatnie, obowiązują dzienne limity).

Streszczenie (SAOS)

Sąd oddala apelacjęm jeżeli jest ona uzasadniona.

Treść orzeczenia

Sygn. akt IV Ua 16/13

Wyrok w imieniu Rzeczypospolitej Polskiej

Dnia 26 listopada 2013r.

Sąd Okręgowy w Siedlcach IV Wydział Pracy i Ubezpieczeń Społecznych

w składzie następującym:

SSO Jerzy Zalasiński (spr.)

SSO Katarzyna Antoniak

SSO Jacek Witkowski

st.sekr.sądowy Iwona Chojecka po rozpoznaniu w dniu 26 listopada 2013 r. w Siedlcach na rozprawie, sprawy z wniosku S. G. przeciwko Wojewódzkiemu Zespołowi do Spraw Orzekania o Niepełnosprawności w W. o ustalenie stopnia niepełnosprawności na skutek apelacji wnioskodawcy S. G. od wyroku Sądu Rejonowego w Siedlcach IV Wydział Pracy i Ubezpieczeń Społecznych z dnia 5 marca 2013r. sygn. akt IV U 3/13 oddala apelację.

Uzasadnienie

Zaskarżonym wyrokiem z dnia 05 marca 2013r. Sąd Rejonowy w Siedlcach Wydział Pracy i Ubezpieczeń Społecznych oddalił odwołanie S. G. od decyzji Wojewódzkiego Zespołu do Spraw Orzekania o Niepełnosprawności w W. z dnia 5 grudnia 2012r.

Z ustaleń Sądu Rejonowego wynika, że ubezpieczony S. G. został zaliczony do lekkiego stopnia niepełnosprawności na stałe. Sąd I instancji dopuścił dowód z opinii biegłych lekarzy: neurologa i ortopedy. Wnioskodawca nie stawił się na badanie. Sąd uznał za wiarygodne orzeczenie o stopniu niepełnosprawności.

Od wyroku tego apelację złożył ubezpieczony S. G. podnosząc, że stale pogarszający się stan jego zdrowia powoduje umiarkowany stopień niepełnosprawności. Podnosząc ten zarzut wnosił o zmianę zaskarżonego wyroku i ustalenie wyższego stopnia niepełnosprawności. Sąd Okręgowy zważył co następuje.

Apelacja ubezpieczonego jest bezzasadna i jako taka nie zasługuje na uwzględnienie. Sąd Okręgowy w całości podziela ustalenia faktyczne i ocenę prawną zawarte w uzasadnieniu zaskarżonego wyroku. Sąd I instancji prawidłowo zgromadził i ocenił materiał dowodowy nie przekraczając uprawnień wynikających z art. 233 § 1 kpc. Nie naruszył prawa materialnego, prawidłowo stosując przepis art. 4 ust. 3 ustawy z dnia 27.08.1997r. o rehabilitacji zawodowej i społecznej oraz zatrudnieniu osób niepełnosprawnych (Dz.U. Nr 123 z 1997r., poz. 776 ze zm.). Z uwagi na złożenie przez ubezpieczonego po wniesieniu apelacji nowych dowodów leczenia Sąd Okręgowy dopuścił dowód z opinii biegłych: neurologa, ortopedy i psychiatry. W piśmie procesowym z dnia 06.09.2013r. S. G. wnosił o nie wzywanie go na rozprawę. Stwierdził również, że nie stawi się na badania przez biegłych sądowych. W tej sytuacji Sąd Okręgowy nie miał możliwości zweryfikowania ustaleń sądu I instancji.

Na marginesie należy tylko zauważyć, że sprawa o ustalenie stopnia niepełnosprawności ma charakter niemajątkowy. Nieprawidłowe było więc wzywanie ubezpieczonego do podania wartości przedmiotu zaskarżenia. Uchybienie to pozostaje jednak bez wpływu na dalszy tok procesu.

Mając powyższe na uwadze Sąd Okręgowy na mocy art. 385 kpc orzekł jak w sentencji wyroku.

Potrzebujesz pomocy prawnej w podobnej sprawie?
Znajomość orzecznictwa to jedno — zastosowanie go w Twojej sprawie to drugie. Znajdź na Prawnet zweryfikowanego prawnika od takich spraw.
Znajdź prawnika

Tekst pochodzi z publicznego rejestru SAOS (saos.org.pl). Prawnet nie jest wydawcą tego orzeczenia. Analiza AI i streszczenie AI są materiałem pomocniczym — zweryfikuj je z treścią orzeczenia przed powołaniem.