Treść orzeczenia
Sygn. akt IV U 980/16
Wyrok w imieniu Rzeczypospolitej Polskiej
Dnia 22 września 2016 roku
Sąd Okręgowy/Sąd Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w Częstochowie
Wydział IV
w składzie:
Przewodniczący SSO Marzena Górczyńska-Bebłot
Protokolant Oliwia Rajewska
po rozpoznaniu w dniu 22 września 2016 roku w Częstochowie sprawy W. Z. przeciwko Zakładowi Ubezpieczeń Społecznych Oddziałowi w C. o składki na skutek odwołania W. Z. od decyzji Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddziału w C. z dnia 16 maja 2016 roku Nr(...)
1. oddala odwołanie;
2. zasądza od odwołującego W. Z. na rzecz pozwanego Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddziału w C. kwotę 360 zł (trzysta sześćdziesiąt złotych) tytułem zwrotu kosztów zastępstwa procesowego, odstępując od obciążenia odwołującego tymi kosztami w pozostałym zakresie.
Uzasadnienie
Decyzją z dnia 16 maja 2016 roku nr(...) Zakład Ubezpieczeń Społecznych Oddział w C. stwierdził, że W. Z. jest dłużnikiem Zakładu Ubezpieczeń Społecznych z tytułu nieopłaconych składek na ubezpieczenia społeczne, ubezpieczenie zdrowotne oraz Fundusz Pracy. Zadłużenie, wraz z należnymi odsetkami za zwłokę naliczonymi na dzień wydania decyzji wynosi łącznie 59.732,02 zł, w tym:
1. z tytułu składek na ubezpieczenia społeczne w ramach zakresów numerów deklaracji 01-39 za okres od marca 2009 roku do stycznia 2015 roku 25.416,50 zł oraz z tytułu odsetek za zwłokę 13.823,00 zł;
2. z tytułu składek na ubezpieczenie zdrowotne w ramach zakresów numerów deklaracji 01-39 za okres od marca 2009 roku do stycznia 2015 roku 11.083,69 zł oraz z tytułu odsetek za zwłokę 5.939,00 zł;
3. z tytułu składek na Fundusz Pracy w ramach zakresów numerów deklaracji 01-39 za okres od marca 2009 roku do stycznia 2015 roku 2.241,83 zł oraz
z tytułu odsetek za zwłokę 1.228,00 zł.
W uzasadnieniu decyzji organ rentowy wskazał, że zawiadomił W. Z.
o wszczęciu z urzędu postępowania w sprawie określenia wysokości należności
z tytułu składek na ubezpieczenia społeczne, ubezpieczenie zdrowotne oraz Fundusz Pracy, wzywając go jednocześnie do złożenia pisemnych wyjaśnień
w sprawie przyczyn nieopłacenia składek, pod rygorem wydania decyzji w sprawie określenia wysokości należności z tytułu składek na postawie dotychczas zgromadzonych dowodów. Płatnik składek nie dopełnił obowiązku określonego w art. 46 ust. 1 ustawy o systemie ubezpieczeń społecznych, z związku z czym organ rentowy, działając na podstawie art. 83 ust. 1 ustawy systemowej, określił wysokość zadłużenia z tytułu składek na ubezpieczenia społeczne, ubezpieczenie zdrowotne oraz Fundusz Pracy.
Odwołanie od powyższej decyzji wniósł W. Z., domagając się jej zmiany w całości i ustalenia, że w okresie od marca 2009 roku do 31 grudnia 2012 roku nie podlegał ubezpieczeniom społecznym w Polsce z tytułu prowadzenia pozarolniczej działalności gospodarczej.
W uzasadnieniu odwołania ubezpieczony podniósł, że w zaskarżanym okresie był legalnie zatrudniony w firmie (...) z siedzibą na Słowacji, gdzie wykonywał pracę, za którą otrzymywał comiesięczne wynagrodzenie w formie przelewu na konto. W związku z powyższym, zgodnie z prawem polskim i unijnym miał on prawo wybrać kraj, w którym powinny być opłacane składki ZUS i wybrał Słowację. Zdaniem odwołującego kwestionowanie tego prawa, jak również podważanie jego pracy na Słowacji jest niezgodne z prawdą i zasadami obowiązującymi w Polce i Unii Europejskiej. Ubezpieczony podniósł również, że w latach 2009-2012 z działalności gospodarczej miał łącznie prawie 13.400,00 zł straty i żądanie od niego w tej chwili zaległych składek i to łącznie z odsetkami w kwocie prawie 60.000,00 zł, jest być może zgodne z prawem, ale nie ma nic wspólnego z zasadami współżycia społecznego. Nadto odwołujący wskazał, że w chwili obecnej nie pracuje, nie ma żadnych dochodów ani majątku osobistego i posiada jedynie długi.
W odpowiedzi na odwołanie organ rentowy wniósł o jego oddalenie oraz
o zasądzenie na jego rzecz od ubezpieczonego kosztów postępowania sądowego zgodnie z obowiązującymi przepisami.
Sąd Okręgowy ustalił, co następuje
Decyzją z dnia 23 kwietnia 2015 roku nr (...) Zakład Ubezpieczeń Społecznych Oddział w C. stwierdził, że W. Z., jako osoba prowadząca pozarolniczą działalność gospodarczą, podlega obowiązkowo ubezpieczeniom społecznym: emerytalnemu, rentowym i wypadkowemu w okresie od 9 marca 2009 roku do 31 marca 2010 roku.
Odpis powyższej decyzji został doręczony ubezpieczonemu w dniu 12 maja 2015 roku.
(v. akta rentowe oraz zwrotne potwierdzenie odbioru k. 14 akt sprawy)
Decyzją z dnia 25 stycznia 2016 roku nr (...) Zakład Ubezpieczeń Społecznych Oddział w C. stwierdził, że W. Z., jako osoba prowadząca pozarolniczą działalność gospodarczą, podlega obowiązkowo ubezpieczeniom społecznym: emerytalnemu, rentowym i wypadkowemu w okresie od 1 kwietnia 2010 roku do 31 grudnia 2012 roku.
Odpis powyższej decyzji został doręczony ubezpieczonemu w dniu 27 stycznia 2016 roku.
(v. akta rentowe oraz zwrotne potwierdzenie odbioru k. 13 akt sprawy)
Od powyższych decyzji W. Z. nie wniósł odwołania.
Sąd Okręgowy zważył, co następuje
Odwołanie nie zasługuje na uwzględnienie.
Na wstępie należy wyjaśnić, że kwestia podlegania przez W. Z.
w okresach od 9 marca 2009 roku do 31 marca 2010 roku oraz od 1 kwietnia 2010 roku do 31 grudnia 2012 roku, a więc w całym spornym w niniejszej sprawie okresie, obowiązkowym ubezpieczeniom społecznym: emerytalnemu, rentowym
i wypadkowemu, jest już prawomocnie przesądzona decyzjami organu rentowego
z dnia 23 kwietnia 2015 roku nr (...) oraz z dnia 25 stycznia 2016 roku nr (...) i jako taka nie podlega dalszemu badaniu w sprawie niniejszej.
W konsekwencji zarzuty podniesione przez ubezpieczonego w odwołaniu od decyzji ZUS z dnia 16 maja 2016 roku nr (...), którymi starał się wykazać, że w w/w okresie w zakresie ubezpieczeń społecznych winien
podlegać ustawodawstwu słowackiemu, pozostają bezprzedmiotowe i nie mają żadnego wpływu na rozstrzygnięcie. Istotą niniejszej sprawy jest bowiem wyłącznie ocena, czy organ rentowy ustalając wysokość zadłużenia odwołującego z tytułu składek na obowiązkowe ubezpieczenia społeczne z tytułu prowadzonej przez niego pozarolniczej działalności gospodarczej, prawidłowo zastosował przepisy ustawy
z dnia 13 października 1998 roku o systemie ubezpieczeń społecznych (tekst jednolity Dz. U. z 2016 roku, poz. 963).
Zgodnie z art. 46 ustawy systemowej, płatnik składek jest obowiązany według zasad wynikających z przepisów ustawy obliczać, potrącać z dochodów ubezpieczonych, rozliczać oraz opłacać należne składki za każdy miesiąc kalendarzowy. Z powyższego obowiązku odwołujący w spornym okresie od 9 marca 2009 roku do 31 grudnia 2012 roku nie wywiązywał się, w związku z czym po jego stronie powstały zaległości składkowe, których wysokość określona została zaskarżoną decyzją z dnia 16 maja 2016 roku. Jednocześnie ubezpieczony w żaden sposób nie kwestionował wysokości zaległości składkowych ustalonych przez organ rentowy, a których wysokość nie budzi również żadnych wątpliwości Sądu Okręgowego.
Na uwzględnienie nie zasługuje też zarzut odwołującego, że żądanie od niego obecnie zaległych składek wraz z odsetkami w łącznej kwocie prawie 60.000,00 zł nie ma nic wspólnego ze „zdrowym rozsądkiem, uczciwością i zasadami współżycia społecznego”. Obowiązek opłacania składek na ubezpieczenia społeczne jest obowiązkiem powszechnym i winien być wykonywany pomimo subiektywnej oceny przez ubezpieczonego racjonalności tego obowiązku. Kwota zaległości jest zaś pochodną długości okresu, w którym odwołujący wcześniej należnych składek nie opłacał. Nadto należy wskazać, że ustawa o systemie ubezpieczeń społecznych nie zawiera uregulowań analogicznych do art.8 kodeksu pracy czy art. 5 kodeksu cywilnego pozwalających na ocenę decyzji organu rentowego w aspekcie zasad współżycia społecznego.
Wobec powyższego Sąd Okręgowy, na mocy art. 477 14 § 1 k.p.c. oraz przepisów powołanych w treści uzasadnienia, oddalił odwołanie W. Z. jako bezzasadne.
Dodatkowo odwołujący jako strona przegrywająca sprawę, na mocy art. 98 § 1 k.p.c. zobowiązany był do zwrotu organowi rentowemu kosztów procesu, których wysokość w niniejszej sprawie winna wynieść 7.200,00 zł (§ 2 pkt 6 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 roku w sprawie opłat za czynności radców prawnych, Dz. U. z 2015 roku, poz. 1804). Niemniej zważywszy na kwotę zaległości jakie ubezpieczony posiada względem organu rentowego oraz fakt, że obecnie nie pracuje i nie posiada żadnych dochodów, Sąd na mocy art. 102 k.p.c. zasądził od niego na rzecz organu rentowego tytułem zwrotu kosztów procesu kwotę 360,00 zł, odstępując od obciążenia go tymi kosztami w pozostałym zakresie.