Treść orzeczenia
Sygn. akt IV U 885/18
Wyrok w imieniu Rzeczypospolitej Polskiej
Dnia 6 maja 2019r.
Sąd Okręgowy w Siedlcach IV Wydział Pracy i Ubezpieczeń Społecznych
w składzie:
SSO Katarzyna Antoniak
Sygn. akt IV U 885/18 UZASADNIENIE
st. sekr. sądowy Dorota Malewicka po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 6 maja 2019r. w S. odwołania J. W. od decyzji Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddziału w S. z dnia 3 grudnia 2018 r. Nr (...)- (...) w sprawie J. W. przeciwko Zakładowi Ubezpieczeń Społecznych Oddziałowi w S. o prawo do renty z tytułu niezdolności do pracy zmienia zaskarżoną decyzję i ustala J. W. prawo do renty z tytułu częściowej niezdolności do pracy od 01 listopada 2018r. do 31 października 2021r. Decyzją z 3 grudnia 2018r. Zakład Ubezpieczeń Społecznych Oddział w S., działając na podstawie art.57 ustawy z 17 grudnia 1998r. o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych odmówił J. W. prawa do renty z tytułu niezdolności do pracy wskazując, że u ubezpieczonego nie stwierdzono niezdolności do pracy. Odwołanie od w/w decyzji złożyła J. W. wnosząc o jej zmianę i ustalenie mu prawa do renty z tytułu niezdolności do pracy. W uzasadnieniu stanowiska wskazała, że stan jego zdrowia pogarsza się i w związku z tym nie może podjąć pracy (odwołanie k.1 akt sprawy). W odpowiedzi na odwołanie organ rentowy wniósł o jego oddalenie, wskazując że zaskarżona decyzja wydana została na podstawie orzeczenia komisji lekarskiej Zakładu Ubezpieczeń Społecznych z 26 listopada 2018r., która nie stwierdziła u ubezpieczonego niezdolności do pracy, a odwołanie nie wnosi do sprawy żadnych nowych dowodów faktycznych lub prawnych, które uzasadniałyby zmianę tej decyzji (odpowiedź organu rentowego na odwołanie k.2 akt sprawy).
Sąd ustalił, co następuje
Ubezpieczony J. W. do 31 października 2018r. uprawniony był do renty z tytułu częściowej niezdolności do pracy (decyzja z 14 czerwca 2017r. o ustaleniu prawa do renty na okres do 31 października 2018r. k.235 akt rentowych). W dniu 24 września 2018r. ubezpieczony wystąpił do Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddziału w S. z wnioskiem o ustalenie prawa do renty z tytułu niezdolności do pracy na dalszy okres (wniosek k.239 akt rentowych). Rozpoznając wniosek organ rentowy skierował ubezpieczonego na badanie przez lekarza orzecznika ZUS, który w orzeczeniu z 30 października 2018r. ustalił, że ubezpieczony nie jest niezdolny do pracy (orzeczenie lekarza orzecznika z 30 października 2018r. k.241 akt rentowych).
Na skutek sprzeciwu ubezpieczonego od powyższego orzeczenia lekarza orzecznika ubezpieczony skierowany został na badanie przez komisję lekarską ZUS, która w orzeczeniu z 26 listopada 2018r. ustaliła, że ubezpieczony nie jest niezdolny do pracy (sprzeciw ubezpieczonego od orzeczenia lekarza orzecznika ZUS k.61 akt rentowych – tom dokumentacji medycznej i orzeczenie komisji lekarskiej ZUS z 26 listopada 2018r. k.243 akt rentowych). Na podstawie powyższego orzeczenia, zaskarżoną decyzją z 3 grudnia 2018r. Zakład Ubezpieczeń Społecznych Oddział w S. odmówił ubezpieczonemu prawa do renty z tytułu niezdolności do pracy na dalszy okres (decyzja z 3 grudnia 2018r. k.244 akt rentowych).
Ubezpieczony ma 59 lat i wykształcenie zawodowe – ślusarz-mechanik. Od 1 maja 1985r. do chwili wystąpienia po raz pierwszy z wnioskiem o rentę w 1999r. ubezpieczony prowadził własną działalność w zakresie cholewkarstwa (potwierdzenie ubezpieczenia k.5 akt rentowych).
Ubezpieczony cierpi na chorobę zwyrodnieniowo-dyskopatyczną kręgosłupa szyjnego i lędźwiowego z wielopoziomową dyskopatią, z przewlekłym zespołem bólowym i ograniczeniem ruchomości odcinka szyjnego i lędźwiowego, a nadto na obustronny zespół cieśni nadgarstków leczony operacyjnie, ale bez poprawy, uszkodzenie nerwu łokciowego lewego, zespół bólowy barku lewego z ograniczeniem ruchomości czynnej, zawroty głowy naczyniopochodne i przewlekłe zapalenie trzustki. Stopień zaawansowania w/w schorzeń, a w szczególności schorzeń narządu ruchu – kręgosłupa oraz kończyn górnych nadal narusza sprawność organizmu ubezpieczonego w stopniu powodującym dalszą częściową niezdolność do pracy od 1 listopada 2018r. do 31 października 2021r. (opinia biegłych ortopedy, neurologa i chirurga k.10 akt sprawy).
Sąd zważył, co następuje
Odwołanie ubezpieczonego J. W. podlegało uwzględnieniu.
Zgodnie z art.57 ust. 1 i 2 ustawy z 17 grudnia 1998r. o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych (Dz.U. z 2015r., poz.748 ze zm.) renta z tytułu niezdolności do pracy przysługuje ubezpieczonemu, który spełnił łącznie następujące warunki: jest niezdolny do pracy, ma wymagany okres składkowy i nieskładkowy, a niezdolność do pracy powstała w czasie zatrudnienia, albo nie później niż w ciągu 18 miesięcy od ustania zatrudnienia. W myśl art.12 ust.1, 2 i 3 ustawy niezdolną do pracy jest osoba, która całkowicie lub częściowo utraciła zdolność do pracy zarobkowej z powodu naruszenia sprawności organizmu i nie rokuje odzyskania zdolności do pracy po przekwalifikowaniu, przy czym całkowicie niezdolną do pracy jest osoba, która utraciła zdolność do wykonywania jakiejkolwiek pracy, a częściowo niezdolną do pracy jest osoba, która w znacznym stopniu utraciła zdolność do pracy zgodnej z poziomem posiadanych kwalifikacji.
Rozstrzygnięcie o zasadności odwołania ubezpieczonego od decyzji organu rentowego odmawiającej mu prawa do renty z tytułu niezdolności do pracy wymagało ustalenia, czy u ubezpieczonego istnieje w dalszym ciągu niezdolność do pracy, a jeżeli tak to jakiego stopnia. W tym celu Sąd zasięgnął opinii specjalistów z zakresu ortopedii, neurologii i chirurgii. Sporządzona na tę okoliczność opinia zespołu biegłych dała podstawy do ustalenia, że ubezpieczony jest nadal ,tj. od 1 listopada 2018r. osobą częściowo niezdolną do pracy, a przewidywany okres trwania tej niezdolności to 31 października 2021r. W złożonej opinii biegli nie podzieli stanowiska organu rentowego co stanu zdrowia ubezpieczonego w kontekście możliwości wykonywania przez niego pracy zawodowej i wskazali, że stan narządu ruchu ubezpieczonego w dalszym ciągu powoduje, że ubezpieczony jest częściowo niezdolny do pracy. Biegli podkreślili, że mimo systematycznego leczenia rehabilitacyjnego i operacyjnego zespół bólowy kręgosłupa nie tylko nie uległ złagodzeniu, ale wzmogły się dolegliwości ze strony kręgosłupa szyjnego. Nie uzyskano również poprawy w zakresie sprawność rąk ubezpieczonego, co powoduje, ze nie może on wykonywać pracy zgodnej z nabytymi kwalifikacjami (opinia biegłych k.10 akt sprawy). Analizując powyższą opinię biegłych Sąd doszedł do przekonania, że stanowi ona wiarygodny dowód w sprawie, gdyż wydana została przez specjalistów z zakresu schorzeń występujących u ubezpieczonego, a ponadto poprzedzona była analizą dokumentacji medycznej ubezpieczonego i jego badaniem. Opinia jest spójna i należycie uzasadniona.
Sąd nie przychylił się do wniosku organu rentowego o dopuszczenie dowodu z opinii innego zespołu biegłych, gdyż zarzuty organu do dotychczasowej opinii biegłych nie mają charakteru zarzutów merytorycznych, ale stanowią polemikę z prawidłowymi ustaleniami i wnioskami biegłych (pismo organu rentowego z 12 kwietnia 2019r. k.18 akt sprawy).
Mając na uwadze powyższe okoliczności Sąd na podstawie art.477 14§2 kpc zmienił zaskarżoną decyzję i orzekł jak w sentencji wyroku.