Treść orzeczenia
Sygn. akt IV U 618/18
Wyrok w imieniu Rzeczypospolitej Polskiej
Dnia 15 lipca 2019r.
Sąd Okręgowy w Siedlcach IV Wydział Pracy i Ubezpieczeń Społecznych
w składzie:
SSO Katarzyna Antoniak
st. sekr. sądowy Dorota Malewicka po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 15 lipca 2019r. w S. odwołania E. Ś. od decyzji Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddziału w S. z dnia 10 lipca 2018 r. Nr (...) w sprawie E. Ś. przeciwko Zakładowi Ubezpieczeń Społecznych Oddziałowi w S. o prawo do renty z tytułu niezdolności do pracy
I. oddala odwołanie;
II. odstępuje od obciążania E. Ś. kosztami postępowania.
Sygn. akt IV U 618/18 UZASADNIENIE
Decyzją z 10 lipca 2018r. Zakład Ubezpieczeń Społecznych Oddział w S., działając na podstawie art.57 ustawy z 17 grudnia 1998r. o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych odmówił E. Ś. prawa do renty z tytułu niezdolności do pracy od 1 maja 2018r. wskazując, że u ubezpieczonej nie stwierdzono niezdolności do pracy (decyzja z 10 lipca 2018r. k.63 akt rentowych).
Odwołanie od w/w decyzji złożyła ubezpieczona E. Ś. wnosząc o jej zmianę i ustalenie jej prawa do renty z tytułu niezdolności do pracy. W uzasadnieniu stanowiska wskazała, że stan jej zdrowia nie zmienił się, a decyzja jest krzywdząca i wymaga weryfikacji (odwołanie k.1 akt sprawy).
W odpowiedzi na odwołanie organ rentowy wniósł o jego oddalenie, wskazując że zaskarżona decyzja wydana została na podstawie orzeczenia komisji lekarskiej Zakładu Ubezpieczeń Społecznych z 5 lipca 2018r., która nie stwierdziła u ubezpieczonej niezdolności do pracy, a odwołanie nie wnosi do sprawy żadnych nowych dowodów faktycznych lub prawnych, które uzasadniałyby zmianę tej decyzji (odpowiedź organu rentowego na odwołanie k.6 akt sprawy).
Sąd ustalił, co następuje
Ubezpieczona E. Ś. w okresie od 18 listopada 2016r. do 30 listopada 2017r., a następnie od 1 grudnia 2017r. do 30 kwietnia 2018r. była uprawniona do renty z tytułu częściowej niezdolności do pracy (decyzja z 12 lipca 2017r. k.40 akt rentowych i decyzja z 21 grudnia 2017r. k.51 akt rentowych). W dniu 9 kwietnia 2018r. ubezpieczona wystąpiła do Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddziału w S. z wnioskiem o ustalenie prawa do renty z tytułu niezdolności do pracy na dalszy okres (wniosek k.59 akt rentowych). Rozpoznając wniosek organ rentowy skierował ubezpieczoną na badanie przez lekarza orzecznika ZUS, który w orzeczeniu z 24 maja 2018r. ustalił, że ubezpieczona nie jest niezdolna do pracy (orzeczenie lekarza orzecznika z 24 maja 2018r. k.60 akt rentowych).
Na skutek sprzeciwu ubezpieczonej od powyższego orzeczenia lekarza orzecznika, ubezpieczona skierowana została na badanie przez komisję lekarską ZUS, która w orzeczeniu z 5 lipca 2018r. ustaliła, że ubezpieczona nie jest niezdolna do pracy (sprzeciw ubezpieczonej od orzeczenia lekarza orzecznika ZUS k.49 akt rentowych – tom dokumentacji medycznej i orzeczenie komisji lekarskiej ZUS z 5 lipca 2018r. k.62 akt rentowych). Na podstawie powyższego orzeczenia, zaskarżoną decyzją z 10 lipca 2018r. Zakład Ubezpieczeń Społecznych Oddział w S. odmówił ubezpieczonej prawa do renty z tytułu niezdolności do pracy na dalszy okres ,tj. od 1 maja 2018r. (decyzja z 10 lipca 2018r. k.63 akt rentowych).
Ubezpieczona ma 41 lat i wykształcenie średnie techniczne. W okresie od 1 czerwca 1986r. do 30 listopada 2015r. ubezpieczona była zatrudniona na stanowisku księgowej (świadectwo pracy z 30 listopada 2015r. k.7 akt rentowych).
Ubezpieczona cierpi na zmiany zwyrodnieniowe i dyskopatyczne kręgosłupa szyjnego i lędźwiowego z zespołem bólowym. W styczniu 2015r. ubezpieczona przebyła operację dysku lędźwiowego na poziomie L4-L5 polegającą na usunięciu przepukliny krążka międzykręgowego z dystrakcją i stabilizacją międzywyrostkową L4-L5, a w listopadzie 2016r. operację dysku szyjnego na poziomie C5-C6 polegającą na usunięciu przepukliny krążkowej i wykonaniu stabilizacji międzytrzonowej. Ubezpieczona zgłasza brak poprawy po operacji kręgosłupa szyjnego i bóle okolicy karku, lewego barku, z promieniowaniem do lewej ręki, a także drętwienie lewej kończyny górnej. Ubezpieczona jest kwalifikowana do kolejnej operacji dysku szyjnego z czasem oczekiwania – wg wywiadu – 3 lata. Nadto podaje dolegliwości kręgosłupa lędźwiowego z promieniowaniem do prawej kończyny dolnej. Kontrolne (...) wykazuje zmiany zwyrodnieniowe wieloetapowe w odcinku szyjnym i lędźwiowym. W czasie badania ortopedyczno-neurologicznego ubezpieczonej przez dwa zespoły biegłych nie ujawniono u ubezpieczonej cech czynnego drażnienia korzeni nerwowych i objawów ubytkowych oraz istotnego upośledzenia funkcji kręgosłupa i narządów ruchu. Ruchomość kręgosłupa szyjnego B-M wynosiła 4 cm, obecne było niewielkie usztywnienie odcinka kręgosłupa lędźwiowego, brak było odruchu skokowego lewego, chód był sprawny. Zobrazowane dyskopatie kręgosłupa oraz jego zmiany zwyrodnieniowe nie wywołują obecnie uchwytnych objawów klinicznych, co świadczy o remisji istniejących w 2017r. zespołów korzeniowych, a tym samym o poprawie stanu zdrowia. Przewlekły charakter schorzeń wymaga kontynuacji leczenia i rehabilitacji, ale nie powoduje dalszej niezdolności ubezpieczonej do pracy zgodnej z posiadanymi kwalifikacjami – jako księgowej, ubezpieczona jest zdolna do wykonywania pracy w pozycji siedzącej (opinia zespołu biegłych: z zakresu ortopedii J. S. i z zakresu neurologii A. S. k.19 akt sprawy i uzupełniająca opinia tych biegłych k.34 akt sprawy oraz opinia zespołu biegłych: z zakresu ortopedii M. G., z zakresu neurologii M. D. i biegłej z zakresu medycyny pracy L. M. k.58 akt sprawy i uzupełniająca opinia tych biegłych k.78 akt sprawy).
Sąd zważył, co następuje
Odwołanie ubezpieczonej E. Ś. okazało się nieuzasadnione.
Zgodnie z art.57 ust.1 i 2 ustawy z 17 grudnia 1998r. o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych (Dz.U. z 2015r., poz.748 ze zm.) renta z tytułu niezdolności do pracy przysługuje ubezpieczonemu, który spełnił łącznie następujące warunki: jest niezdolny do pracy, ma wymagany okres składkowy i nieskładkowy, a niezdolność do pracy powstała w czasie zatrudnienia, albo nie później niż w ciągu 18 miesięcy od ustania zatrudnienia, przy czym ostatniego wymogu nie stosuje do ubezpieczonego, który udowodnił okres składkowy i nieskładkowy wynoszący co najmniej 20 lat dla kobiety lub 25 lat dla mężczyzny oraz jest całkowicie niezdolny do pracy. W myśl art.12 ust.1, 2 i 3 ustawy niezdolną do pracy jest osoba, która całkowicie lub częściowo utraciła zdolność do pracy zarobkowej z powodu naruszenia sprawności organizmu i nie rokuje odzyskania zdolności do pracy po przekwalifikowaniu, przy czym całkowicie niezdolną do pracy jest osoba, która utraciła zdolność do wykonywania jakiejkolwiek pracy, a częściowo niezdolną do pracy jest osoba, która w znacznym stopniu utraciła zdolność do pracy zgodnej z poziomem posiadanych kwalifikacji.
Rozstrzygnięcie odwołania ubezpieczonej od decyzji organu rentowego odmawiającej jej prawa do renty z tytułu niezdolności do pracy wymagało ustalenia, czy u ubezpieczonej istnieje nadal ,tj. po 30 kwietnia 2018r. częściowa niezdolność do pracy. W tym celu Sąd zasięgnął opinii specjalistów z zakresu medycyny. Sporządzone na tę okoliczność opinie dwóch zespołów biegłych z zakresu ortopedii, neurologii, a także medycyny pracy dały podstawy do ustalenia, że ubezpieczona nie jest obecnie osobą niezdolną do pracy. W złożonych opiniach biegli rozpoznali u ubezpieczonej schorzenia z zakresu narządu ruchu ,tj. zmiany dyskopatyczne i zwyrodnieniowe kręgosłupa szyjnego i lędźwiowego, leczone w 2015 i 2016 roku opercyjnie stwierdzając, że obecnie - wobec ustąpienia cech czynnego drażnienia korzeni nerwowych oraz braku objawów ubytkowych i istotnego upośledzenia funkcji kregosłupa i narządów ruchu, co świadczy o poprawie stanu zdrowia, brak jest podstaw do ustalenia, że ubezpieczona jest niezdolna do pracy. W ocenie biegłych schorzenia, na które cierpi ubezpieczona, wymagają dalszego leczenia – biegli odnotowali zakwalifikowanie ubezpieczonej do dalszego leczenia operacyjnego kręgosłupa szyjnego, ale aktualny stopnień naruszenia sprawności organizmu ubezpieczonej nie sprowadza niezdolności ubezpieczonej do pracy zgodnej z posiadanymi kwalifikacjami – na stanowisku księgowej, w tym w pozycji siedzącej (opinie k.19, 34, 58 i 78 akt sprawy).
Analizując opinie biegłych Sąd doszedł do przekonania, że stanowią one miarodajny i wiarygodny materiał dowodowy. Opinie wydane zostały przez lekarzy - specjalistów z zakresu schorzeń występujących u ubezpieczonej, a ponadto poprzedzone były analizą dokumentacji medycznej ubezpieczonej i jej badaniem. Opinie są spójne i należycie uzasadnione. Wskazać należy, że ubezpieczona zakwestionowała ustalenia obu zespołów biegłych i wniosła o dopuszczenie dowodu z opinii kolejnego zespołu biegłych. Sąd nie znalazł jednak podstaw do przeprowadzenia dowodu z kolejnej opinii biegłych. Należy zauważyć, że opinie dwóch zespołów biegłych są zbieżne we wnioskach, choć oba zespoły opiniowały niezależnie od siebie. Każdy zespół na wniosek ubezpieczonej wydał opinie uzupełniające, w których odniósł się do uwag ubezpieczonej. Sama konieczność dalszego leczenia ubezpieczonej, w tym operacyjnego, nie podważa ustaleń biegłych, że stan zdrowia ubezpieczonej po przeprowadzonym już leczeniu operacyjnym i rehabilitacyjnym po przebytych operacjach, uległ poprawie i nie powoduje dalszej niezdolności ubezpieczonej do pracy.
Mając na uwadze powyższe okoliczności Sąd na podstawie art.477.14§1 kpc odwołanie ubezpieczonej oddalił.
O kosztach postępowania Sąd orzekł na podstawie art.102 kpc.