Treść orzeczenia
Sygn. akt IV U 607/18
Wyrok w imieniu Rzeczypospolitej Polskiej
Dnia 20 listopada 2018 r.
Sąd Okręgowy w Siedlcach IV Wydział Pracy i Ubezpieczeń Społecznych
w składzie:
SSO Katarzyna Antoniak
Sygn. akt IV U 607/18 UZASADNIENIE
sekr. sądowy Monika Świątek po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 20 listopada 2018 r. w S. odwołania S. Z. od decyzji Prezesa Kasy Rolniczego Ubezpieczenia Społecznego z dnia 10 lipca 2018 r. Nr (...) w sprawie S. Z. przeciwko Prezesowi Kasy Rolniczego Ubezpieczenia Społecznego o prawo do renty rolniczej w związku z wypadkiem przy pracy rolniczej zmienia zaskarżoną decyzję i ustala prawo S. Z. do renty rolniczej w związku z wypadkiem przy pracy rolniczej zaistniałym w dniu 02 lutego 2017 roku w okresie od 01 maja 2018 roku do 31 października 2019 roku. Decyzją z 10 lipca 2018r. znak: (...) Prezes Kasy Rolniczego Ubezpieczenia Społecznego, działając na podstawie art.21 ust.1 pkt 1 i 2 oraz ust.4 ustawy z 20 grudnia 1990r. o ubezpieczeniu społecznym rolników odmówił S. Z. prawa do renty rolniczej z tytułu niezdolności do pracy w gospodarstwie rolnym wskutek wypadku przy pracy w gospodarstwie rolnym wskazując, że u ubezpieczonego nie stwierdzono całkowitej niezdolności do pracy w gospodarstwie rolnym w związku z wypadkiem przy rolniczej. Odwołanie od w/w decyzji złożył S. Z. wnosząc o jej zmianę i przyznanie mu prawa do renty rolniczej w związku z wypadkiem przy pracy rolniczej (odwołanie k.1 akt sprawy). W odpowiedzi na odwołanie organ rentowy wniósł o jego oddalenie, wskazując że zaskarżona decyzja wydana została na podstawie prawomocnego orzeczenia komisji lekarskiej Kasy z 30 października 2012r., która uznała ubezpieczonego za okresowo całkowicie niezdolnego do pracy w gospodarstwie rolnym od 17 maja 2018r. do grudnia 2018r., przy czym stwierdziła, że całkowita niezdolność do pracy w gospodarstwie rolnym nie pozostaje w związku przyczynowym z wypadkiem przy pracy rolniczej w dniu 15 stycznia 2018r., a odwołanie nie wnosi do sprawy żadnych nowych dowodów faktycznych i prawnych, które miałyby wpływ na zmianę zaskarżonej decyzji (odpowiedź organu rentowego na odwołanie k.2 akt sprawy).
Sąd ustalił, co następuje
Ubezpieczony S. Z. jest rolnikiem. W dniu 2 lutego 2017r. ubezpieczony uległ wypadkowi przy prowadzeniu działalności rolniczej, w wyniku którego doznał złamania panewki łopatki lewej. Następstwem tego zdarzenia był zespół bólowy stawu barkowego lewego z upośledzeniem funkcjonalnego zakresu ruchomości. Decyzją z 11 października 2017r. Prezes Kasy Rolniczego Ubezpieczenia Społecznego przyznał ubezpieczonemu jednorazowe odszkodowanie za doznany w następstwie tego wypadku 12-procentowy długotrwały uszczerbek na zdrowiu (wniosek ubezpieczonego o jednorazowe odszkodowanie z tytułu wypadku przy pracy rolniczej w dniu 2 lutego 2017r., protokół ustalenia okoliczności i przyczyn wypadku przy pracy rolniczej oraz decyzja z 11 października 2017r. o przyznaniu ubezpieczonemu jednorazowego odszkodowania z tytułu wypadku przy pracy rolniczej w dniu 2 lutego 2017r. k.1, 3-6 i 37 akt o jednorazowe odszkodowanie za wnioskiem z 14 lutego 2017r.).
W dniu 15 stycznia 2018r. ubezpieczony uległ kolejnemu wypadkowi przy prowadzeniu działalności rolniczej, w wyniku którego doznał ponownego uszkodzenia stawu barkowego lewego w postaci urazu skrętnego tego barku, jednakże bez pogorszenia funkcjonalnego i bez powiększenia uszczerbku na zdrowiu. Decyzją z 13 września 2018r. Prezes Kasy Rolniczego Ubezpieczenia Społecznego odmówił ubezpieczonemu prawa do jednorazowego odszkodowania z tytułu wypadku przy pracy rolniczej w dniu 15 stycznia 2018r. (wniosek ubezpieczonego o jednorazowe odszkodowanie z tytułu wypadku przy pracy rolniczej w dniu 15 stycznia 2018r., protokół ustalenia okoliczności i przyczyn wypadku przy pracy rolniczej oraz decyzja z 13 września 2019r. o odmowie przyznania ubezpieczonemu jednorazowego odszkodowania z tytułu wypadku przy pracy rolniczej w dniu 15 stycznia 2018r. k.1, 3-4 i 24 akt o jednorazowe odszkodowanie za wnioskiem z 23 lutego 2018r.).
W 8 maja 2018r. ubezpieczony wystąpił do Kasy Rolniczego Ubezpieczenia Społecznego z wnioskiem o ustalenie prawa do renty rolniczej z tytułu niezdolności do pracy na skutek wypadku przy pracy rolniczej (wniosek k.1 akt rentowych). Rozpoznając wniosek organ rentowy skierował ubezpieczonego na badanie przez lekarza rzeczoznawcę, który w orzeczeniu z 4 sierpnia 2018r. nie uznał ubezpieczonego za całkowicie niezdolnego do pracy w gospodarstwie rolnym (orzeczenie lekarza rzeczoznawcy z 4 czerwca 2018r. k.25v akt rentowych). Na skutek odwołania ubezpieczonego od powyższego orzeczenia, ubezpieczony skierowany został na badanie przez komisję lekarską Kasy, która w orzeczeniu z 5 lipca 2018r. uznała ubezpieczonego za całkowicie niezdolnego do pracy w gospodarstwie rolnym w okresie od 17 maja 2018r. do grudnia 2018r. stwierdzając jednocześnie, że niezdolność ta nie pozostaje w związku z przyczynowym z wypadkiem przy pracy rolniczej w dniu 15 stycznia 2018r. (odwołanie ubezpieczonego od orzeczenia lekarza rzeczoznawcy k.27 akt rentowych i wypis z orzeczenia komisji lekarskiej Kasy z 5 lipca 2018r. k.29v akt rentowych). Na podstawie powyższego orzeczenia, zaskarżoną decyzją z 10 lipca 2018r. Prezes Kasy Rolniczego Ubezpieczenia Społecznego odmówił ubezpieczonemu prawa do renty rolniczej z tytułu niezdolności do pracy w związku z wypadkiem przy pracy rolniczej (decyzja z 10 lipca 2018r. opatrzona znakiem: (...)k.23 akt rentowych). Jednocześnie kolejną decyzją z 10 lipca 2018r. znak: 20/GI/03518355-1, Prezes Kasy Rolniczego Ubezpieczenia Społecznego przyznał ubezpieczonemu prawo do renty rolniczej z tytułu niezdolności do pracy w gospodarstwie rolnym w okresie od 17 maja 2018r. do 31 grudnia 2018r. (decyzja z 10 lipca 2018r. k.36 akt rentowych).
W dniu 2 lutego 2017r. w tracie pracy w gospodarstwie rolnym ubezpieczony doznał urazu barku lewego w postaci złamania panewki łopatki lewej z przemieszczeniem. Po hospitalizacji i leczeniu zachowawczym ubezpieczony odbył zabiegi rehabilitacyjne bez poprawy klinicznej. Następstwem przebytego urazu jest znacznego stopnia ograniczenie ruchomości barku lewego we wszystkich płaszczyznach z dużymi dolegliwościami bólowymi oraz pourazowe zmiany zwyrodnieniowe. Taki stan upośledza sprawność i wydolność ruchową kończyny górnej lewej w stopniu uniemożliwiającym ubezpieczonemu samodzielne wykonywanie niezbędnych prac w gospodarstwie rolnym. Powyższe skutkuje całkowitą niezdolnością ubezpieczonego do pracy w gospodarstwie rolnym w związku z wypadkiem przy pracy rolniczej w dniu 2 lutego 2017r. w okresie od dnia wypadku do 31 października 2019r. W dniu 5 stycznia 2018r. ubezpieczony doznał ponownego urazu barku lewego w postaci jego skręcenia, ale uraz ten nie wpłynął w istotny sposób na stan kliniczny barku lewego ubezpieczonego ,tj. nie spowodował pogłębienia istniejącej już dysfunkcji barku lewego (opinia biegłego ortopedy M. W. k.19 akt sprawy).
Sąd zważył, co następuje
Odwołanie ubezpieczonego S. Z. podlegało uwzględnieniu.
Zgodnie z art.21 ust.1 ustawy z 20 grudnia 1990r. o ubezpieczeniu społecznym rolników (Dz.U. z 2008r., Nr 50, poz. 291 ze zm.) renta rolnicza przysługuje ubezpieczonemu, który łącznie spełnia następujące warunki: podlegał ubezpieczeniu emerytalno-rentowemu przez okres, o którym mowa w ust.2 wskazanego przepisu – w przypadku osoby, u której całkowita niezdolność od pracy powstała w wieku powyżej 30 lat – przez okres co najmniej 5 lat, jest trwale lub okresowo całkowicie niezdolny do pracy w gospodarstwie rolnym, a całkowita niezdolność do pracy powstała w okresie podlegania ubezpieczeniu emerytalno-rentowemu lub w okresach, o których mowa w art.20 ust.1 i 2 ustawy, lub nie później niż w ciągu 18 miesięcy od ustania tych okresów, przy czym w myśl ust.4 powyższego przepisu jeżeli całkowita niezdolność do pracy w gospodarstwie rolnym powstała wskutek wypadku przy pracy rolniczej, warunek posiadania wymaganego okresu ubezpieczenia uważa się za spełniony, jeżeli ubezpieczony posiada jakikolwiek okres ubezpieczenia emerytalno-rentowego, który obejmuje dzień wypadku. W myśl art.21 ust.5 w/w ustawy za całkowicie niezdolnego do pracy w gospodarstwie rolnym uważa się ubezpieczonego, który z powodu naruszenia sprawności organizmu utracił zdolność do wykonywania pracy w gospodarstwie rolnym.
Rozstrzygnięcie niniejszej sprawy wymagało ustalenia, czy ubezpieczony jest całkowicie niezdolny do pracy w gospodarstwie rolnym w związku z wypadkiem przy pracy rolniczej. W sprawie niesporne jest, że ubezpieczony w dacie wypadku przy pracy rolniczej, któremu uległ w dniu 2 lutego 2017r., a następnie w dniu 15 stycznia 2018r. podlegał ubezpieczeniu społecznemu rolników (vide: karta ewidencyjna płatnika k.2 akt o jednorazowe odszkodowanie za wnioskiem z 14 lutego 2017r. oraz zaświadczenie o podleganiu ubezpieczeniu społecznemu rolników k.16 akt rentowych). W celu ustalenia, czy ubezpieczony jest całkowicie niezdolny do pracy w gospodarstwie rolnym w związku z wypadkiem przy pracy rolniczej Sąd dopuścił dowód z opinii biegłego ortopedy w osobie M. W.. W złożonej opinii biegły stwierdził, że na skutek doznanego przez ubezpieczonego, w dniu 2 lutego 2017r. podczas pracy rolniczej, złamania panewki łopatki lewej z przemieszczeniem, u ubezpieczonego występuje znacznego stopnia ograniczenie ruchomości barku lewego we wszystkich płaszczyznach z dużymi dolegliwościami bólowymi oraz pourazowe zmiany zwyrodnieniowe. Taki stan upośledza sprawność i wydolność ruchową kończyny górnej lewej w stopniu uniemożliwiającym ubezpieczonemu samodzielne wykonywanie niezbędnych prac w gospodarstwie rolnym i powoduje, że od dnia wypadku jest on całkowicie niezdolny do pracy w gospodarstwie rolnym, a przewidywany okres trwania tej niezdolności to 31 października 2019r. Jednocześnie biegły stwierdził, że na skutek kolejnego urazu barku lewego doznanego w dniu 5 stycznia 2018r. stan kliniczny tego barku nie uległ istotnemu pogorszeniu.
Analizując powyższą opinię biegłego ortopedy Sąd doszedł do przekonania, że stanowi ona miarodajny i wiarygodny dowód w sprawie, gdyż wydana została przez lekarza specjalizującego się w schorzeniu, które wystąpiło u ubezpieczonego, a ponadto poprzedzona została analizą dokumentacji medycznej ubezpieczonego oraz jego badaniem. Opinia jest spójna i logiczna, a ponadto biegły oceniając stan zdrowia ubezpieczonego w kontekście niezdolności do pracy w rozumieniu rentowym nie ograniczył się – jak to uczyniła komisja lekarska Kasy – do oceny stanu zdrowia ubezpieczonego w związku z wypadkiem przy pracy rolniczej w dniu 15 stycznia 2018r., ale oceny tej dokonał również w związku z wcześniejszym wypadkiem przy pracy rolniczej w dniu 2 lutego 2017r. Na skutek obu tych zdarzeń ubezpieczony doznał urazu barku lewego, ale następstwa tego pierwszego wypadku (z 2 lutego 2017r.) były o wiele poważniejsze od następstw drugiego zdarzenia (z 15 stycznia 2018r.) na co wskazuje choćby wysokość doznanego przez ubezpieczonego uszczerbku na zdrowiu (vide: ustalenia faktyczne). Podkreślić przy tym należy, że we wniosku o rentę ubezpieczony wskazał, że domaga się renty rolniczej w związku z wypadkiem przy pracy rolniczej, ale nie ograniczył swojego wniosku do wypadku z 15 stycznia 2018r., dlatego tez niezasadne było zawężenie przez organ rentowy oceny stanu zdrowia ubezpieczonego jedynie do następstw zdarzenia z 15 stycznia 2018r., w którym ubezpieczony nie doznał żadnego uszczerbku na zdrowiu.
Mając na uwadze powyższe okoliczności i na podstawie art.477.14§2 kpc Sąd zmienił zaskarżoną decyzję i przyznał ubezpieczonemu prawo do renty rolniczej w związku z wypadkiem przy pracy rolniczej zaistniałym w dniu 2 lutego 2017r. na okres od 1 maja 2018r. ,tj. od miesiąca wystąpienia z wnioskiem o rentę do 31 października 2019r.