IV U 569/13WyrokSąd Okręgowy w Siedlcach

Wyrok Sądu Okręgowego w Siedlcach z dnia 11 lutego 2014 r.

Zobacz w SAOS
renta z tytułu niezdolności do pracy
Jedno kliknięcie tworzy streszczenie, stan faktyczny, rozstrzygnięcie i argumentację tego orzeczenia (bezpłatnie, obowiązują dzienne limity).

Treść orzeczenia

Sygn. akt IV U 569/13

Wyrok w imieniu Rzeczypospolitej Polskiej

Dnia 11 lutego 2014r.

Sąd Okręgowy w Siedlcach IV Wydział Pracy i Ubezpieczeń Społecznych

w składzie:

SSO Katarzyna Antoniak

Sygn. akt IV U 569/13 UZASADNIENIE

st. sekr. sądowy Marzena Mazurek po rozpoznaniu w dniu 11 lutego 2014 r. w Siedlcach na rozprawie odwołania J. W. od decyzji Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddział w S. z dnia 19 kwietnia 2013 r. Nr (...) w sprawie J. W. przeciwko Zakładowi Ubezpieczeń Społecznych Oddział w S. o prawo do renty z tytułu niezdolności do pracy zmienia zaskarżoną decyzję i ustala prawo J. W. do renty z tytułu częściowej niezdolności do pracy w okresie od 01 kwietnia 2013 r. do 31 marca 2015 r. Decyzją z 19 kwietnia 2013r. znak: (...)Zakład Ubezpieczeń Społecznych Oddział w S., działając na podstawie art.57 ustawy z 17 grudnia 1998r. o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych odmówił J. W. prawa do renty z tytułu niezdolności do pracy wskazując, że u wymienionej nie stwierdzono niezdolności do pracy. Odwołanie od w/w decyzji złożyła J. W. wnosząc o jej zmianę i przyznanie prawa do renty z tytułu niezdolności do pracy. Wskazała, że nie zgadza się z opinią lekarzy organu rentowego, gdyż stan jej zdrowia nie uległ poprawie, ale przeciwnie pogorszył się (odwołanie k.2). W odpowiedzi na odwołanie organ rentowy wniósł o jego oddalenie, wskazując iż zaskarżona decyzja wydana została na podstawie orzeczenia Komisji Lekarskiej Zakładu Ubezpieczeń Społecznych z 16 kwietnia 2013r., która nie stwierdziła u wnioskodawczyni niezdolności do pracy, a odwołanie nie wnosi do sprawy żadnych nowych dowodów faktycznych lub prawnych, które uzasadniałyby zmianę zaskarżonej decyzji (odpowiedź organu rentowego na odwołanie k.3).

Sąd ustalił, co następuje

Ubezpieczona J. W. uprawniona była do renty z tytułu częściowej niezdolności do pracy do 31 marca 2013r. (decyzja o ustaleniu prawa do renty z 2 kwietnia 2010r. k.198 akt rentowych). W dniu 1 marca 2013r. ubezpieczona wystąpiła do Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddział w S. z wnioskiem o ponowne ustalenie prawa do renty z tytułu niezdolności do pracy (wniosek k.222 akt rentowych). Rozpoznając wniosek organ rentowy skierował ubezpieczoną na badanie przez Lekarza Orzecznika ZUS, który w orzeczeniu z 20 marca 2013r. ustalił, że ubezpieczona jest nadal częściowo niezdolna do pracy do 31 marca 2015r. (wypis z orzeczenia Lekarza Orzecznika z 20 marca 2013r. k.224 akt rentowych).

Na skutek wniesienia przez zastępcę głównego lekarza orzecznika (...) Oddział w S. zarzutu wadliwości powyższego orzeczenia ubezpieczona skierowana została na badanie przez Komisję Lekarską ZUS, która w orzeczeniu z 16 kwietnia 2013r. ustaliła, że ubezpieczona nie jest niezdolna do pracy (zarzut wadliwości do orzeczenia lekarza orzecznika k.225 i orzeczenie Komisji Lekarskiej ZUS z 16 kwietnia 2013r. k.230 akt rentowych). Na podstawie powyższego orzeczenia, zaskarżoną decyzją z 19 kwietnia 2013r. Zakład Ubezpieczeń Społecznych Oddział w S. odmówił ubezpieczonej prawa do renty z tytułu niezdolności do pracy (decyzja z 19 kwietnia 2013r. k.231 akt rentowych).

Zespół biegłych z zakresu ortopedii, neurologii i laryngologii w opinii sporządzonej na zlecenie sądu rozpoznał u ubezpieczonej stan po leczeniu operacyjnym dyskopatii L-S (1983r.), zmiany zwyrodnieniowo-dyskopatyczne kręgosłupa bez objawów niewydolności narządu osiowego i objawów korzeniowych, tężyczkę i szumy uszne i stwierdził, że przedmiotowy stan nie powoduje u ubezpieczonej niezdolności do pracy. Za ustaleniem takim przemawiają wyniki badania neurologicznego, w którym nie stwierdza się objawów ogniskowych oraz objawów niewydolności krążenia mózgowego, jak również aktywnych objawów korzeniowych. Brak jest również deficytów w zakresie specjalności biegłego laryngologa. Z kolei stan morfologiczno-czynnościowy narządów ruchu nie wskazuje na istnienie schorzenia, które naruszałoby prawidłowe funkcjonowanie organizmu w stopniu powodującym istotne ograniczenie zdolności do pracy. Stan zaawansowania zmian zwyrodnieniowo-zniekształcających i dyskopatycznych w obrębie kręgosłupa jest niewielki. Ponadto zachowana jest pełna sprawność ruchowa i czynnościowa kończyn górnych i dolnych (opinia biegłych z zakresu ortopedii, neurologii i laryngologii k.14 i 20 akt sprawy).

Z kolei biegły z zakresu endokrynologii w opinii sporządzonej na zlecenie Sądu rozpoznał u ubezpieczonej raka brodawkowego tarczycy – stan po totalnym usunięciu tarczycy i leczeniu uzupełniającym jodem promieniotwórczym, pooperacyjną niedoczynność tarczycy i przytarczyc, leczenie hormonalne superesyjnymi dawkami lewoskrętnej tyroksyny, subkliniczną nadczynność tarczyc stwierdzając, że stan ten powoduje częściową okresową niezdolność do pracy w okresie od 1 kwietnia 2013r. do 31 marca 2015r. Biegły wskazał, że proces leczenia nowotworu tarczycy po leczeniu operacyjnym i uzupełniającym polega na stosowaniu takiej dawki supersyjnej hormonów tarczycy, aby stale utrzymywać TSH poniżej dolnej granicy normy, czyli utrzymywać ubezpieczoną w stanie przewlekłej subklinicznej nadczynności tarczycy. Ubezpieczona jest leczona z powodu jatrogennej tężyczki. Dawki stosowanej substancji wapniowej są wysokie, ale i tak nie zapewniają homeostazy wapniowej mimo jednoczesnego przyjmowania submaksymalnych dawek alfadiolu. Przy obniżonych poziomach wapnia w surowicy, dodatniej próbie ischemicznej tężyczkowej, skurczach podudzi i parastezji szczęki w wywiadzie wywoływanie objawów tężyczkowych jest niecelowe. W ocenie biegłego ubezpieczona, która jest w permanentnej subklinicznej nadczynności tarczycy, ma dolegliwości związane z tężyczką, ma szumy uszne i nadwrażliwość na dźwięki, zaburzenia depresyjno-lękowe jest częściowo okresowo niezdolna do pracy jako nauczycielka w przedszkolu (opinia biegłego endokrynologa k.29-31).

Sąd zważył, co następuje

Odwołanie ubezpieczonej J. W. okazało się uzasadnione.

Zgodnie z art.57 ust. 1 i 2 ustawy z 17 grudnia 1998r. o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych (Dz.U. z 2009r., Nr 153, poz.1227 ze zm.) renta z tytułu niezdolności do pracy przysługuje ubezpieczonemu, który spełnił łącznie następujące warunki: jest niezdolny do pracy, ma wymagany okres składkowy i nieskładkowy, a niezdolność do pracy powstała w czasie zatrudnienia, albo nie później niż w ciągu 18 miesięcy od ustania zatrudnienia, przy czym ostatniego wymogu nie stosuje do ubezpieczonego, który udowodnił okres składkowy i nieskładkowy wynoszący co najmniej 20 lat dla kobiety lub 25 lat dla mężczyzny oraz jest całkowicie niezdolny do pracy. W myśl art.12 ust.1, 2 i 3 ustawy niezdolną do pracy jest osoba, która całkowicie lub częściowo utraciła zdolność do pracy zarobkowej z powodu naruszenia sprawności organizmu i nie rokuje odzyskania zdolności do pracy po przekwalifikowaniu, przy czym całkowicie niezdolną do pracy jest osoba, która utraciła zdolność do wykonywania jakiejkolwiek pracy, a częściowo niezdolną do pracy jest osoba, która w znacznym stopniu utraciła zdolność do pracy zgodnej z poziomem posiadanych kwalifikacji.

Rozstrzygnięcie o zasadności odwołania ubezpieczonej od decyzji organu rentowego odmawiającej jej prawa do renty z tytułu niezdolności do pracy wymagało ustalenia czy u ubezpieczonej istnieje częściowa lub całkowita niezdolność do pracy. Wywołana w sprawie opinia biegłych z zakresu ortopedii, neurologii i laryngologii wykazała, że stan neurologiczny, stan narządu ruchu i stan narządu słuchu nie powodują u ubezpieczonej niezdolności do pracy. Natomiast z opinii biegłego endokrynologa wynika, że stan ubezpieczonej wynikający z procesu leczenia po totalnym usunięciu raka brodawkowego tarczycy powoduje u ubezpieczonej dalszą częściową niezdolność do pracy w okresie od 1 kwietnia 2013r. do 31 marca 2015r. Analizując przedmiotową opinię biegłego Sąd doszedł do przekonania, że stanowi ona miarodajny i wiarygodny dowód w sprawie, gdyż wydana została przez specjalistę z zakresu endokrynologii, a ponadto poprzedzona została analizą dokumentacji lekarskiej ubezpieczonej i jej badaniem. Opinia jest spójna i logiczna oraz należycie uzasadniona. Ponadto nie została ona zakwestionowana przez żadną ze stron.

Mając na uwadze powyższe okoliczności Sąd na podstawie art.477.14§2 kpc zmienił zaskarżoną opinię i ustalił, że ubezpieczonej przysługuje prawo do renty z tytułu częściowej niezdolności do pracy w okresie od 1 kwietnia 2013r. do 31 marca 2015r.

Potrzebujesz pomocy prawnej w podobnej sprawie?
Znajomość orzecznictwa to jedno — zastosowanie go w Twojej sprawie to drugie. Znajdź na Prawnet zweryfikowanego prawnika od takich spraw.
Znajdź prawnika

Tekst pochodzi z publicznego rejestru SAOS (saos.org.pl). Prawnet nie jest wydawcą tego orzeczenia. Analiza AI i streszczenie AI są materiałem pomocniczym — zweryfikuj je z treścią orzeczenia przed powołaniem.