IV U 553/12WyrokSąd Okręgowy w Siedlcach

Wyrok Sądu Okręgowego w Siedlcach z dnia 29 stycznia 2014 r.

Zobacz w SAOS
renta rolnicza
Jedno kliknięcie tworzy streszczenie, stan faktyczny, rozstrzygnięcie i argumentację tego orzeczenia (bezpłatnie, obowiązują dzienne limity).

Streszczenie (SAOS)

W sprawie w której przedmiotem jest prawo do renty z ubezpieczenia społecznego, warunkująca powstanie tego prawa ocena niezdolności do pracy w zakresie wymagającym wiadomości specjalnych musi znaleźć oparcie w dowodzie z opinii biegłych posiadających odpowiednia wiedzę medyczną adekwatną do rodzaju schorzeń ubezpieczonego.

Treść orzeczenia

Sygn. akt IV U 553/12

Wyrok w imieniu Rzeczypospolitej Polskiej

Dnia 29 stycznia 2014r.

Sąd Okręgowy w Siedlcach IV Wydział Pracy i Ubezpieczeń Społecznych

w składzie:

SSO Jerzy Zalasiński

st. sekr. sądowy Iwona Chojecka po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 29 stycznia 2014r. w S. odwołania B. K. od decyzji Prezesa Kasy Rolniczego Ubezpieczenia Społecznego z dnia 29 maja 2012 r. (Nr (...) ) w sprawie B. K. przeciwko Prezesowi Kasy Rolniczego Ubezpieczenia Społecznego o prawo do renty rolniczej oddala odwołanie .

Uzasadnienie

Zaskarżoną decyzją z dnia 29.05.2012r. organ rentowy Prezes Kasy Rolniczego Ubezpieczenia Społecznego odmówił ubezpieczonej B. K. prawa do renty rolniczej z tytułu niezdolności do pracy. W uzasadnieniu decyzji Prezes KRUS podniósł, że Komisja Lekarska Kasy nie uznała B. K. za całkowicie niezdolną do pracy w gospodarstwie rolnym.

Od decyzji tej odwołanie złożyła ubezpieczona B. K. wnosząc o jej zmianę i przyznanie ubezpieczonej prawa do renty z tytułu całkowitej niezdolności do pracy w gospodarstwie rolnym. Decyzji zarzuciła naruszenie prawa materialnego, to jest art. 21 ust.1 pkt.2 ustawy o ubezpieczeniu społecznym rolników poprzez uznanie, że B. K. nie jest osobą całkowicie niezdolną do pracy w gospodarstwie rolnym.

W odpowiedzi na odwołanie organ rentowy wnosił o jego oddalenie. Uzasadniając swoje stanowisko podniósł, że zaskarżona decyzja jest słuszna, ponieważ została wydana na podstawie orzeczenia Komisji Lekarskiej Kasy z dnia 24.05.2012r., która nie uznała B. K. za niezdolną całkowicie do pracy w gospodarstwie rolnym.

Sąd Okręgowy ustalił i zważył, co następuje

Odwołanie nie jest uzasadnione. Zgodnie z treścią art. 21 ust.1 ustawy z dnia 20.12.1990r. o ubezpieczeniu społecznym rolników (tekst jednolity Dz.U. z 2008r. Nr 50, poz. 291 ze zm.) renta inwalidzka rolnicza przysługuje ubezpieczonemu, który jest trwale lub okresowo całkowicie niezdolny do pracy w gospodarstwie rolnym, jeżeli podlegał ubezpieczeniu emerytalno- rentowemu przez okres wymieniony w ustawie i jeżeli powstanie tej niezdolności przypada na okres podlegania ubezpieczeniu emerytalno- rentowemu lub okres 18 miesięcy od dnia ustania ubezpieczenia. Badając sporną okoliczność całkowitej niezdolności do pracy w gospodarstwie rolnym Sąd dopuścił dowód z opinii biegłych lekarzy: neurologa J. S., ortopedy M. W. (1), neurochirurga J. O., gastrologa J. M., gastroenterologa M. W. (2), neurochirurga T. K.. Biegli w swoich opiniach (k. 12-13, 29-30, 40, 47-48, 67-69, 70) stwierdzili u ubezpieczonej , okresowy zespół bólowy kręgosłupa szyjnego i lędźwiowo – krzyżowego w przebiegu dyskopatii bez upośledzenia sprawności ruchowej, bóle i zawroty głowy, chorobę wrzodową żołądka i dwunastnicy w okresie remisji, zapalenie błony śluzowej żołądka, przebytą sfinkterotomię i cholecystektomię. Schorzenia te, zdaniem biegłych, nie sprowadzają całkowitej niezdolności do pracy w gospodarstwie rolnym. Sąd podzielił opinie biegłych, ponieważ zostały wydane przez lekarzy odpowiednich specjalności po bezpośrednim zbadaniu ubezpieczonej i zapoznaniu się z dokumentacją lekarską. Niewątpliwie ubezpieczona cierpi na szereg schorzeń, które mogą okresowo powodować nasilenie dolegliwości, ale stopień ich zaawansowania nie powoduje całkowitej niezdolności do osobistego wykonywania prac w gospodarstwie rolnym. W toku procesu ubezpieczona wnosiła zastrzeżenia do opinii biegłych, które stanowią jedynie polemikę z wnioskami końcowymi. Wniosek pełnomocnika ubezpieczonej o dopuszczenie dowodu z opinii uzupełniającej nie mógł być uwzględniony, ponieważ w sprawie wypowiedziało się szereg biegłych z zakresu schorzeń na jakie cierpi wnioskodawczyni. Opinie biegłych są zbieżne i wyjaśniają w sposób wyczerpujący zastrzeżenia do opinii zgłaszane przez pełnomocnika ubezpieczonej.

Mając powyższe na uwadze Sąd Okręgowy na mocy art. 477 14 par.1 kpc orzekł jak w sentencji wyroku.

Potrzebujesz pomocy prawnej w podobnej sprawie?
Znajomość orzecznictwa to jedno — zastosowanie go w Twojej sprawie to drugie. Znajdź na Prawnet zweryfikowanego prawnika od takich spraw.
Znajdź prawnika

Tekst pochodzi z publicznego rejestru SAOS (saos.org.pl). Prawnet nie jest wydawcą tego orzeczenia. Analiza AI i streszczenie AI są materiałem pomocniczym — zweryfikuj je z treścią orzeczenia przed powołaniem.