Treść orzeczenia
Sygn. akt IV U 538/13
Wyrok w imieniu Rzeczypospolitej Polskiej
Dnia 16 maja 2014r.
Sąd Okręgowy w Siedlcach IV Wydział Pracy i Ubezpieczeń Społecznych
w składzie:
Przewodniczący SSO Katarzyna Antoniak
Sygn. akt IV U 538/13 UZASADNIENIE
st. sekr. sądowy Marta Żuk po rozpoznaniu w dniu 16 maja 2014r. w Siedlcach na rozprawie odwołania J. C. od decyzji Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddział w S. z dnia 8 kwietnia 2013 r. (Nr (...)) w sprawie J. C. przeciwko Zakładowi Ubezpieczeń Społecznych Oddział w S. o prawo do renty z tytułu niezdolności do pracy zmienia zaskarżoną decyzję i przywraca J. C. prawo do renty z tytułu częściowej niezdolności do pracy na okres od 5 sierpnia 2013 roku do 30 listopada 2013 roku. Decyzją z 8 kwietnia 2013r. znak: (...)Zakład Ubezpieczeń Społecznych Oddział w S., działając na podstawie art.57 ustawy z 17 grudnia 1998r. o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych od 1 kwietnia 2013r. odmówił J. C. prawa do renty z tytułu niezdolności do pracy wskazując, że u wymienionego nie stwierdzono niezdolności do pracy. Odwołanie od w/w decyzji złożył J. C. wnosząc o jej zmianę i przyznanie mu prawa do renty z tytułu niezdolności do pracy. W uzasadnieniu stanowiska wskazał, że w dniu 1 sierpnia 2013r. będzie miał operację na nerw łokciowy i proces leczenia trwa (odwołanie k.2). W odpowiedzi na odwołanie organ rentowy wniósł o jego oddalenie, wskazując że zaskarżona decyzja wydana została na podstawie orzeczenia Komisji Lekarskiej Zakładu Ubezpieczeń Społecznych z 2 kwietnia 2013r., która nie stwierdziła u ubezpieczonego niezdolności do pracy, a odwołanie nie wnosi do sprawy żadnych nowych okoliczności faktycznych lub prawnych, które uzasadniałyby zmianę zaskarżonej decyzji (odpowiedź organu rentowego na odwołanie k.4).
Sąd ustalił, co następuje
Ubezpieczony J. C. uprawniony był do renty z tytułu częściowej niezdolności do pracy do 31 marca 2013r. (decyzja o ponownym ustaleniu renty z 2 października 2012r. - aktach rentowych). W dniu 14 lutego 2013r. ubezpieczony wystąpił do Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddział w S. z wnioskiem o ponowne ustalenie prawa do renty z tytułu niezdolności do pracy (wniosek z 14 lutego 2013r. - w aktach rentowych). Rozpoznając wniosek organ rentowy skierował ubezpieczonego na badanie przez Lekarza Orzecznika ZUS, który w orzeczeniu z 14 marca 2013r. ustalił, że ubezpieczony nie jest niezdolny do pracy (orzeczenie Lekarza Orzecznika z 14 marca 2013r. - w aktach rentowych).
Na skutek wniesienia przez ubezpieczonego sprzeciwu od powyższego orzeczenia Lekarza Orzecznika ubezpieczony skierowany został na badanie przez Komisję Lekarską ZUS, która w orzeczeniu z 2 kwietnia 2013r. ustaliła, że ubezpieczony nie jest niezdolny do pracy (sprzeciw ubezpieczonego od orzeczenia Lekarza Orzecznika i orzeczenie Komisji Lekarskiej ZUS z 2 kwietnia 2013r. - w aktach rentowych). Na podstawie powyższego orzeczenia, zaskarżoną decyzją z 8 kwietnia 2013r. Zakład Ubezpieczeń Społecznych Oddział w S. odmówił ubezpieczonemu prawa do renty z tytułu niezdolności do pracy (decyzja z 8 kwietnia 2013r. - w aktach rentowych).
Biegli lekarze o specjalizacjach ortopeda i neurolog w opinii sporządzonej na zlecenie Sądu rozpoznali u ubezpieczonego przewlekły zespół bólowy kręgosłupa szyjnego i lędźwiowo-krzyżowego w przebiegu zmian dyskopatyczno-zwyrodnieniowych, bez zespołu korzeniowego i bez ograniczenia funkcji ruchowej, stan po leczeniu operacyjnym dyskopatii L5-S1 w 2010r. i dyskopatii C5-C6 w 2012r., zespół cieśni nerwu łokciowego lewego w okolicy łokcia, a także stan po leczeniu operacyjnym nawykowego zwichnięcia stawu barkowego prawego w 2004 i 2005r. i stwierdzili, że przedmiotowy stan nie naruszenia sprawności organizmu ubezpieczonego w stopniu powodującym długotrwałą niezdolność do pracy zgodnej z jego wykształceniem i kwalifikacjami. W ocenie biegłych w okresach zaostrzeń dolegliwości bólowo-korzeniowych kręgosłupa oraz w przypadku planowanej operacji odbarczenia nerwu łokciowego lewego ubezpieczony może być leczony i rehabilitowany w ramach zasiłków chorobowych jako okresowa niezdolność do pracy (opinia biegłego ortopedy i neurologa z 25 czerwca 2013r. k.9-10 akt sprawy).
Następnie w dniu 17 lutego 2014r. dotychczasowy zespół biegłych w składzie ortopeda i neurolog wydał opinię uzupełniającą, w której podtrzymał wcześniejsza opinię i ustalenie, że ubezpieczony był wówczas zdolny do pracy zawodowej zgodnej z wykształceniem i kwalifikacjami. Jednocześnie biegli wskazali, że w związku z rozpoznanym u ubezpieczonego zespołem cieśni lewego nerwu łokciowego w dniu 5 sierpnia 2013r. przebył on leczenie operacyjne polegające na odbarczeniu i przełożeniu lewego nerwu łokciowego. W październiku 2013r. w czasie pobytu na Oddziale Rehabilitacji ubezpieczony skarżył się na bóle lewego łokcia, osłabienie siły w lewej kończynie górnej, osłabienie czucia w obrębie palca V. Biegli podnieśli, że leczenie chirurgiczne odbarczające w przypadkach zespołów uwięźnięcia nerwów obwodowych zazwyczaj przynosi poprawę kliniczną i ustąpienie dolegliwości bólowych. Okres pooperacyjny i rehabilitacyjny trwa około 3-4 miesiące i pozwala na powrót do pracy zawodowej. Dlatego biegli orzekli, że ubezpieczony był częściowo niezdolny do pracy zawodowej fizycznej zgodnej z kwalifikacjami od 5 sierpnia 2013r. do 30 listopada 2013r. (uzupełniająca opinia biegłego ortopedy i neurologa z 17 lutego 2014r. k.24-25 akt sprawy).
Ubezpieczony ma wykształcenie zawodowe. Z zawodu jest ślusarzem. Pracował w swoim zawodzie, a ponadto jako monter okien i pracownik ochrony (okoliczności niesporne, kwestionariusz okresów składkowych i nieskładkowych k.3 akt rentowych za wnioskiem o rentę z 19 lipca 2011r. k.29-29v).
Sąd zważył, co następuje
Odwołanie ubezpieczonego J. C. okazało się uzasadnione.
Zgodnie z art.57 ust.1 i 2 ustawy z 17 grudnia 1998r. o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych (Dz.U. z 2009r., Nr 153, poz.1227 ze zm.) renta z tytułu niezdolności do pracy przysługuje ubezpieczonemu, który spełnił łącznie następujące warunki: jest niezdolny do pracy, ma wymagany okres składkowy i nieskładkowy, a niezdolność do pracy powstała w czasie zatrudnienia, albo nie później niż w ciągu 18 miesięcy od ustania zatrudnienia, przy czym ostatniego wymogu nie stosuje do ubezpieczonego, który udowodnił okres składkowy i nieskładkowy wynoszący co najmniej 20 lat dla kobiety lub 25 lat dla mężczyzny oraz jest całkowicie niezdolny do pracy. W myśl art.12 ust.1, 2 i 3 ustawy niezdoloną do pracy jest osoba, która całkowicie lub częściowo utraciła zdolność do pracy zarobkowej z powodu naruszenia sprawności organizmu i nie rokuje odzyskania zdolności do pracy po przekwalifikowaniu, przy czym całkowicie niezdolną do pracy jest osoba, która utraciła zdolność do wykonywania jakiejkolwiek pracy, a częściowo niezdolną do pracy jest osoba, która w znacznym stopniu utraciła zdolność do pracy zgodnej z poziomem posiadanych kwalifikacji.
Rozstrzygnięcie o zasadności odwołania ubezpieczonego od decyzji organu rentowego odmawiającej mu prawa do renty z tytułu niezdolności do pracy wymagało ustalenia, czy u ubezpieczonego istnieje częściowa bądź też całkowita niezdolność do pracy. Sporządzone na tę okoliczność opinie (podstawowa i uzupełniająca) zespołu biegłych z zakresu ortopedii i neurologii dały podstawy do ustalenia, że w okresie od 1 kwietnia 2013r. do 4 sierpnia 2013r. ubezpieczony nie był niezdolny do pracy natomiast w okresie od 5 sierpnia 2013r. do 30 listopada 2013r. w związku z przebytym zabiegiem odbarczenia i przełożenia lewego nerwu łokciowego i trwającym okresem pooperacyjnym i rehabilitacyjnym był częściowo niezdolny do pracy zawodowej zgodnej z posiadanymi kwalifikacjami.
Analizując przedmiotowe opinie biegłych, w tym opinię uzupełniającą Sąd doszedł do przekonania, że stanowią one miarodajny i wiarygodny dowód w sprawie, gdyż wydane zostały przez specjalistów właściwych do oceny stanu zdrowia ubezpieczonego w świetle rozpoznanych u niego schorzeń, a ponadto poprzedzone zostały analizą dokumentacji lekarskiej ubezpieczonego i jego badaniem. Opinie są spójne i logiczne oraz należycie uzasadnione, ponadto opinia uzupełniająca z 17 lutego 2014r. (k.24-25 akt sprawy) nie została zakwestionowana przez żadną ze stron.
Mając na uwadze powyższe ustalenia oraz regulację zawartą w art.61 ustawy o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych, w myśl której prawo do renty, które ustało z powodu ustąpienia niezdolności do pracy, podlega przywróceniu, jeżeli w ciągu 18 miesięcy od ustania prawa do renty ubezpieczony ponownie stał się niezdolny do pracy, Sąd uznał, że w sprawie zachodzą podstawy do zmiany decyzji organu rentowego. Ustalone poprzednio prawo ubezpieczonego do renty z tytułu niezdolności do pracy ustało z dniem 31 marca 2013r. z powodu ustąpienia niezdolności do pracy, a ponowna częściowa niezdolność ubezpieczonego do pracy powstała w dniu 5 sierpnia 2013r., a zatem przed upływem 18 miesięcy od ustania poprzedniego prawa do renty.
Z przedstawionych względów Sąd na podstawie art.477.14§2 kpc zmienił zaskarżoną opinię i ustalił, że ubezpieczonemu przysługuje prawo do renty z tytułu częściowej niezdolności do pracy w okresie od 5 sierpnia 2013r. do 30 listopada 2013r.