Treść orzeczenia
Sygn. akt IV U 504/13
Wyrok w imieniu Rzeczypospolitej Polskiej
Dnia 2 kwietnia 2014r.
Sąd Okręgowy w Siedlcach IV Wydział Pracy i Ubezpieczeń Społecznych
w składzie:
SSR del. Elżbieta Wojtczuk
sekr. sądowy Anna Wąsak po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 28 marca 2014r. w S. sprawy M. N. przeciwko Zakładowi Ubezpieczeń Społecznych Oddział w S. o wysokość emerytury zobowiązuje Zakład Ubezpieczeń Społecznych Oddział w S. do wydania decyzji w terminie 30 (trzydzieści) dni w przedmiocie wniosku M. N. z dnia 30 stycznia 2013 r. o przeliczenie emerytury na podstawie art. 53 ust. 4 ustawy z dnia 17 grudnia 1998 r. o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych.
Uzasadnienie
Decyzją z 20 lutego 2013 r. znak: (...)Zakład Ubezpieczeń Społecznych Oddział w S., działając na podstawie art. 27 ustawy z dnia 17 grudnia 1998 r. o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych oraz art. 105 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego umorzył postępowanie wszczęte na podstawie ponownego wniosku o emeryturę z dnia 30.01.2013 r. Organ rentowy wskazał, iż ubezpieczona dnia 30.01.2013 r. złożyła ponowny wniosek o przyznanie emerytury, bowiem decyzją z dnia 20 czerwca 2005 r. ubezpieczonej została już przyznana emerytura na podstawie art. 27 w/w ustawy od dnia 01.06.2005 r.
Odwołanie od w/w decyzji złożyła M. N. wskazując, iż zaskarżona decyzja nie odnosi się do jej wniosku, w którym wnosiła o przeliczenie przyznanej jej wcześniej emerytury na podstawie art. 53 ust. 4 ustawy o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych, a nie przyznanie prawa do emerytury (odwołanie k.2).
W odpowiedzi na odwołanie organ rentowy wniósł o oddalenie odwołania (k.6).
Sąd Okręgowy ustalił, co następuje
Decyzja z dnia 7 grudnia 1998 r. organ rentowy przyznał M. N. prawo do emerytury od dnia 2 listopada 1998 r. tj. od osiągnięcia przez wymienioną wieku emerytalnego (decyzja k.18-19 akt emerytalnych). Następnie dnia 2 czerwca 2005 r. M. N. po osiągnięciu powszechnego wieku emerytalnego złożyła wniosek o przyznanie jej emerytury i decyzją z dnia 20 czerwca 2005 r. organ rentowy przyznał ubezpieczonej prawo do emerytury od dnia 01.06.2005 r. (decyzja k. 10-11 akt emerytalnych).
Dnia 30 stycznia 2013 r. M. N. złożyła do organu rentowego wniosek o przeliczenie emerytury z wcześniejszej na zwykłą wskazując, iż osiągnęła wiek emerytalny oraz przepracowała 48 miesięcy, a ustawa wymaga 30 miesięcy (wniosek k.72 akt emerytalnych).
Decyzją z 20 lutego 2013 r. znak: (...)Zakład Ubezpieczeń Społecznych Oddział w S., działając na podstawie art. 27 ustawy z dnia 17 grudnia 1998 r. o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych oraz art. 105 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego umorzył postępowanie wszczęte na podstawie ponownego wniosku o emeryturę z dnia 30.01.2013 r. (decyzja z dnia 20.02.2013 r. k.73 akt emerytalnych).
Sąd Okręgowy zważył, co następuje
Odwołanie M. N. zasługuje na uwzględnienie.
Należy, bowiem wskazać, iż nie było podstaw do umorzenia postępowania przez organ rentowy.
Zgodnie z art. 105 § 1 kpa gdy postępowanie z jakiejkolwiek przyczyny stało się bezprzedmiotowe w całości albo w części, organ administracji publicznej wydaje decyzję o umorzeniu postępowania odpowiednio w całości albo w części. Bezprzedmiotowym może być postępowanie zarówno z powodu braku przedmiotu faktycznego do rozpatrzenia sprawy, jak również z powodu braku podstawy prawnej do wydania decyzji w zakresie żądania wnioskodawcy (wyrok WSA w Gliwicach z 09.05.2013 r., II SA/GI 1474/12, LEX nr 1316747).
W ocenie Sądu w przedmiotowej sprawie nie zachodziły podstawy do uznania, iż wydanie decyzji co do istoty sprawy jest bezprzedmiotowe. Zarówno z akt rentowych (k.72), jak i z treści odwołania oraz stanowiska ubezpieczonej na rozprawie wynika, iż ubezpieczona, we wniosku z dnia 30 stycznia 2013 r. wnosiła o przeliczenie wysokości wcześniejszej emerytury na podstawie art. 53 ust. 4 ustawy o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych, a nie o przyznanie emerytury. Zakład Ubezpieczeń Społecznych nie rozpoznał w ogóle tego wniosku o przeliczenie emerytury w oparciu o wskazany przepis, bowiem nie jest odpowiedzią na ten wniosek zaskarżona decyzja o umorzeniu postępowania z dnia 20 lutego 2013 r.
Sąd uznał zatem, że odwołanie skarżącej wniesione zostało w związku z niewydaniem decyzji przez Zakład Ubezpieczeń Społecznych Oddział w S..
Zgodnie z art. 477 14 §3 kpc jeżeli odwołanie wniesiono w związku z niewydaniem decyzji przez organ rentowy, sąd w razie uwzględnienia odwołania zobowiązuje organ rentowy do wydania decyzji w określonym terminie, zawiadamiając o tym organ nadrzędny, lub orzeka co do istoty sprawy. Jednocześnie sąd stwierdza, czy niewydanie decyzji przez organ rentowy miało miejsce z rażącym naruszeniem prawa.
Mając powyższe na uwadze Sąd orzekł jak w wyroku na podstawie art. 477 14 § 3 kpc.