Treść orzeczenia
Sygn. akt IV U 483/16
Wyrok w imieniu Rzeczypospolitej Polskiej
Dnia 9 grudnia 2016r.
Sąd Okręgowy w Siedlcach IV Wydział Pracy i Ubezpieczeń Społecznych
w składzie:
SSO Katarzyna Antoniak
Sygn. akt IV U 483/16 UZASADNIENIE
st. sekr. sądowy Anna Wąsak po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 9 grudnia 2016r. w S. odwołania P. S. od decyzji Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddział w S. z dnia 28 kwietnia 2016 r. Nr (...) w sprawie P. S. przeciwko Zakładowi Ubezpieczeń Społecznych Oddział w S. o prawo do renty z tytułu niezdolności do pracy w związku z chorobą zawodową zmienia zaskarżoną decyzję i ustala prawo P. S. do stałej renty z tytułu częściowej niezdolności do pracy w związku z chorobą zawodową poczynając od 1 lutego 2016 roku. Decyzją z 28 kwietnia 2016r. Zakład Ubezpieczeń Społecznych Oddział w S., działając na podstawie art.6 ust.1 pkt 6 ustawy z 30 października ubezpieczeniu społecznym z tytułu wypadków przy pracy i chorób zawodowych odmówił P. S. prawa do renty z tytułu niezdolności do pracy w związku z chorobą zawodową wskazując, że u ubezpieczonego stwierdzono całkowitą niezdolność do pracy, ale nie pozostającą w związku z chorobą zawodową. Odwołanie od w/w decyzji złożył P. S. wnosząc o jej zmianę i ustalenie mu prawa do renty z tytułu niezdolności do pracy w związku z chorobą zawodową. W uzasadnieniu stanowiska wskazał, że przez 18 lat pracował w warunkach szkodliwych ,tj. w znacznie przekraczającym normy hałasie. Z tego tytułu uzyskał prawo do wcześniejszej emerytury. Sanepid nie miał wątpliwości, że utrata przez niego słuchu ma związek z warunkami pracy, natomiast organ rentowy stwierdził, że jest całkowicie niezdolny do pracy, ale bez związku z chorobą zawodową. Okoliczność ta wymaga rozstrzygnięcia przez Sąd (odwołanie k.1-2 akt sprawy). W odpowiedzi na odwołanie organ rentowy wniósł o jego oddalenie, wskazując że zaskarżona decyzja wydana została na podstawie orzeczenia komisji lekarskiej Zakładu Ubezpieczeń Społecznych z 18 kwietnia 2016r., która stwierdziła, że ubezpieczony jest całkowicie niezdolny do pracy, ale niezdolność ta nie pozostaje w związku z chorobą zawodową, a odwołanie nie wnosi do sprawy żadnych nowych dowodów faktycznych lub prawnych, które uzasadniałyby zmianę tej decyzji (odpowiedź organu rentowego na odwołanie k.3 akt sprawy).
Sąd ustalił, co następuje
Ubezpieczony P. S. jest uprawniony do emerytury, którą nabył w niższym niż powszechny wieku emerytalnym z tytułu pracy wykonywanej w szczególnych warunkach – na stanowisku spawacza (okoliczność niesporna między stronami). Decyzją z 19 listopada 2015r. Państwowy Powiatowy Inspektor Sanitarny w M. stwierdził u ubezpieczonego chorobę zawodową w postaci obustronnego trwałego odbiorczego ubytku słuchu typu ślimakowego lub czuciowo-nerwowego spowodowanego hałasem (decyzja z 19 listopada 2015r. o stwierdzeniu choroby zawodowej k.7 akt rentowych).
W dniu 15 lutego 2016r. wpłynął do organu rentowego wniosek ubezpieczonego o ustalenie prawa do renty z tytułu niezdolności do pracy w związku z chorobą zawodową (wniosek k.1 akt rentowych). Rozpoznając powyższy wniosek organ rentowy skierował ubezpieczonego na badanie przez lekarza orzecznika ZUS, który w orzeczeniu z 21 marca 2016r. zawarł sformułowanie cyt.: „nie stwierdza się uprawnień do renty z tytułu niezdolności do pracy w związku z chorobą zawodową” (orzeczenie lekarza orzecznika z 21 marca 2016r. k.14 akt rentowych). Na skutek sprzeciwu ubezpieczonego od powyższego orzeczenia lekarza orzecznika ubezpieczony skierowany został na badanie przez komisję lekarską ZUS, która w orzeczeniu z 18 kwietnia 2016r. ustaliła, że ubezpieczony jest trwale całkowicie niezdolny do pracy, ale niezdolność ta nie pozostaje w związku z chorobą zawodową, przy czym w opinii lekarskiej z 18 kwietnia 2016r. komisja lekarska rozpoznała u ubezpieczonego obustronne upośledzenie słuchu z adaptacją i społeczną wydolnością słuchu, a ponadto obturacyjny bezdech senny i nadciśnienie tętnicze leczone farmakologicznie (sprzeciw ubezpieczonego od orzeczenia lekarza orzecznika ZUS z 3 kwietnia 2016r. i opinia lekarska komisji lekarskiej ZUS z 18 kwietnia 2016r. k.6-7 akt rentowych - tom dokumentacji medycznej i orzeczenie komisji lekarskiej ZUS z 18 kwietnia 2016r. k.17 akt rentowych). Na podstawie powyższego orzeczenia, zaskarżoną decyzją z 28 kwietnia 2016r. Zakład Ubezpieczeń Społecznych Oddział w S. odmówił ubezpieczonemu prawa do renty z tytułu niezdolności do pracy w związku z chorobą zawodową (decyzja z 28 kwietnia 2016r. k.18 akt rentowych).
Ubezpieczony ma wykształcenie podstawowe. Po ukończeniu szkoły podstawowej ukończył kursy spawalnicze i przez cały okres aktywności zawodowej pracował jako spawacz, początkowo w kopalni i innych przedsiębiorstwach górniczych na Śląsku, a następnie w Przedsiębiorstwie (...) w M. (wykaz zakładów pracy – pracodawców ubezpieczonego w decyzji z 19 listopada 2015r. o stwierdzeniu choroby zawodowej k.7 akt rentowych oraz wyjaśnienia ubezpieczonego k.27v akt sprawy).
Stwierdzona u ubezpieczonego choroba zawodowa w postaci obustronnego niedosłuchu odbiorczego do około 55 db na wysokich tonach powoduje naruszenie sprawności organizmu ubezpieczonego w stopniu sprowadzającym na niego trwałą częściową niezdolność do pracy. Przy takim schorzeniu ubezpieczony nie może pracować nie może pracować w hałasie i na wysokości. Schorzenie to nie powoduje natomiast całkowitej niezdolności ubezpieczonego do pracy (opinia biegłej laryngolog – audiolog H. A. k.9-10 akt sprawy oraz opinia uzupełniająca tej sam ej biegłej k.17 akt sprawy).
Sąd zważył, co następuje
Odwołanie ubezpieczonego P. S. podlegało uwzględnieniu.
Zgodnie z art.6 ust.1 pkt 6 ustawy z 30 października 2002r. o ubezpieczeniu społecznym z tytułu wypadków przy pracy i chorób zawodowych (Dz.U. z 2009r., Nr 167, poz.1322 ze zm.) z tytułu choroby zawodowej przysługuje renta z tytułu niezdolności do pracy – dla ubezpieczonego, który stał się niezdolny do pracy w związku z chorobą zawodową. W myśl art.12 ust.1, 2 i 3 ustawy z 17 grudnia 1998r. o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych - znajdującej z mocy art.17 ust.1 ustawy o ubezpieczeniu społecznym z tytułu wypadków przy pracy i chorób zawodowych odpowiednie zastosowanie do renty z tytułu niezdolności do pracy w związku z choroba zawodową - niezdolną do pracy jest osoba, która całkowicie lub częściowo utraciła zdolność do pracy zarobkowej z powodu naruszenia sprawności organizmu i nie rokuje odzyskania zdolności do pracy po przekwalifikowaniu, przy czym całkowicie niezdolną do pracy jest osoba, która utraciła zdolność do wykonywania jakiejkolwiek pracy, a częściowo niezdolną do pracy jest osoba, która w znacznym stopniu utraciła zdolność do pracy zgodnej z poziomem posiadanych kwalifikacji.
Rozstrzygnięcie odwołania ubezpieczonego od decyzji organu rentowego odmawiającej mu prawa do renty z tytułu niezdolności do pracy w związku z chorobą zawodową wymagało ustalenia, czy u ubezpieczonego istnieje niezdolność do pracy w związku z chorobą zawodową, a jeżeli tak to jakiego stopnia. W tym celu Sąd zasięgnął opinii specjalisty laryngologa-audiologa. W sporządzonej na tę okoliczność opinii z 19 lipca 2016r., uzupełnionej opinią z 12 października 2016r. biegła laryngolog-audiolog H. A. stwierdziła, że z powodu choroby zawodowej w postaci obustronnego niedosłuchu odbiorczego, który wg badań audiometrycznych występuje na poziomie do około 55 db na wysokich tonach ubezpieczony jest trwale częściowo niezdolny do pracy i nie może pracować w hałasie i na wysokości. Analizując powyższą opinię Sąd doszedł do przekonania, że stanowi ona wiarygodny dowód w sprawie, gdyż wydana została przez specjalistę z zakresu schorzenia występującego u ubezpieczonego, a ponadto poprzedzona była analizą dokumentacji medycznej ubezpieczonego i jego badaniem. Opinia jest logiczna i spójna. Sąd nie przychylił się do wniosku organu rentowego o dopuszczenie dowodu z opinii innego biegłego laryngologa-audiologa, gdyż zastrzeżenia zgłoszone przez organ do w/w opinii stanowią polemikę z prawidłowymi ustaleniami biegłej (pismo organu rentowego k.22 akt sprawy). Nie można zgodzić się z organem rentowym, aby opinia biegłej sprowadzała się do zrównania samego rozpoznania choroby zawodowej z istnieniem częściowej niezdolności do pracy. Poza sporem pozostaje, że ubezpieczony z powodu warunków pracy na stanowisku spawacza, a zatem w narażeniu na hałas, ma rozpoznaną chorobę zawodową w postaci trwałego obustronnego niedosłuchu odbiorczego. Schorzenie to powoduje, że ubezpieczony nie może dalej pracować w swoim zawodzie, którego wykonywanie wiąże się z pracą w hałasie, choćby z tego powodu, że samo działanie urządzenia spawalniczego, z użyciem którego pracuje spawacz, wywarza hałas. W tych okolicznościach logiczne jest ustalenie przez biegłą, że ubezpieczony jest częściowo niezdolny do pracy, a zatem niezdolny do pracy zgodnej z posiadanymi kwalifikacjami. Całkowicie dowolny i pozamedyczny jest zarzut sformułowany przez Przewodniczącego Komisji Lekarskich ZUS (k.22 akt sprawy), że ubezpieczony jako emeryt nie musi pracować, ewentualnie - jako że społecznie słuch ubezpieczonego jest wydolny – może pracować w warunkach, w których nie występuje hałas. Orzeczenie o częściowej niezdolności do pracy dotyczy utraty zdolności do pracy zgodnej z posiadanymi kwalifikacjami i w tym kontekście odwoływanie się do argumentu o możliwości podjęcia innej pracy jest niezasadny. Na marginesie wskazać należy, że organ rentowy - wskazujący obecnie na możliwość wykonywania przez ubezpieczonego innego rodzaju pracy - uznał ubezpieczonego za całkowicie niezdolnego do pracy bez związku z chorobą zawodową (vide: orzeczenie komisji lekarskiej ZUS z 18 kwietnia 2016r. k.7 akt rentowych tom dokumentacji medycznej).
Mając na uwadze powyższe okoliczności Sąd na podstawie art.477 14§2 kpc zmienił zaskarżoną decyzję i ustalił prawo ubezpieczonego do stałej renty z tytułu częściowej niezdolności do pracy w związku z chorobą zawodową od 1 lutego 2016r. ,tj. od miesiąca, w którym ubezpieczony wystąpił z wnioskiem o świadczenie.