Ustawa z dnia 30 kwietnia 2004 roku o świadczeniach przedemerytalnych (tekst jednolity, Dziennik Ustaw z 2019 roku, pozycja 2173 ze zmianami), nie zawiera żadnej własnej legalnej definicji, pojęcia „likwidacji pracodawcy”. Również inne ustawy z zakresu prawa pracy jak i odnoszące się do ubezpieczeń społecznych nie zawierają żadnej autonomicznej decyzji pojęcia „likwidacji pracodawcy”, która może być posiłkowo stosowana do zdefiniowania pojęcia „likwidacji pracodawcy”. Samo pojęcie „pracodawcy” zdefiniowane zostało w artykule 3 Kodeksu pracy. Zgodnie artykułem 3 Kodeksu pracy, pracodawcą jest jednostka organizacyjna chociażby, choćby nie posiadała osobowości prawnej a także osoba fizyczna, jeśli zatrudniają one pracowników. W konsekwencji, o pojęciu pracodawcy można mówić do póty, do póki zatrudnia on pracowników. Zgodnie z artykułem 3 k.p. pracodawcą jest osobą fizyczna jeśli zatrudnia ona pracowników, z chwilą, kiedy osoba fizyczna przestaje zatrudniać pracowników przestaje być również pracodawcą w rozumieniu artykułu 3 Kodeksu pracy, a co za tym idzie można mówić o spełnieniu się przesłanki jaką jest „likwidacja pracodawcy”
Tekst pochodzi z publicznego rejestru SAOS (saos.org.pl). Prawnet nie jest wydawcą tego orzeczenia. Analiza AI i streszczenie AI są materiałem pomocniczym — zweryfikuj je z treścią orzeczenia przed powołaniem.