Treść orzeczenia
Sygn. akt IV U 375/18
Wyrok w imieniu Rzeczypospolitej Polskiej
Dnia 23 września 2019 r.
Sąd Okręgowy w Siedlcach IV Wydział Pracy i Ubezpieczeń Społecznych
w składzie:
SSO Katarzyna Antoniak
sekr. sądowy Monika Świątek po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 23 września 2019 r. w S. odwołania Z. L. od decyzji Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddziału w S. z dnia 12 marca 2018 r. Znak (...)- (...)/15 w sprawie Z. L. przeciwko Zakładowi Ubezpieczeń Społecznych Oddziałowi w S. o prawo do renty z tytułu niezdolności do pracy w związku z chorobą zawodową zmienia zaskarżoną decyzję i ustala prawo Z. L. do renty z tytułu częściowej niezdolności do pracy w związku z chorobą zawodową od dnia 02 lutego 2018 roku do dnia 31 stycznia 2021 roku.
Uzasadnienie
Decyzją z (...)2018r. Zakład Ubezpieczeń Społecznych Oddział w S., działając na podstawie art.6 ust.1 pkt 6 i art.17 ustawy z 30 października 2002r. o ubezpieczeniu społecznym z tytułu wypadków przy pracy i chorób zawodowych odmówił Z. L. prawa do renty z tytułu niezdolności do pracy w związku z chorobą zawodową stwierdzając, że u ubezpieczonego nie stwierdzono niezdolności do pracy.
Odwołanie od w/w decyzji złożył Z. L. wnosząc o jej zmianę i ustalenie mu prawa do renty z tytułu niezdolności do pracy w związku z chorobą zawodową. Wskazał, że w dalszym ciągu jest niezdolny do pracy, gdyż schorzenie dermatologiczne, na które cierpi uniemożliwia mu podjęcie pracy w pełnym wymiarze czasu pracy. Czynniki drażniące, które wywołują u niego reakcję alergiczną takie jak barwniki, lakiery, kleje, metale kolorowe są obecne wszędzie wokół (odwołanie k.1-2 akt sprawy).
W odpowiedzi na odwołanie organ rentowy wniósł o jego oddalenie, wskazując że zaskarżona decyzja wydana została na podstawie orzeczenia komisji lekarskiej Zakładu Ubezpieczeń Społecznych z 5 marca 2018r., która nie stwierdziła u ubezpieczonego niezdolności do pracy, a odwołanie nie wnosi do sprawy żadnych nowych dowodów faktycznych lub prawnych, które uzasadniałyby zmianę tej decyzji (odpowiedź organu rentowego na odwołanie k.4 akt sprawy).
Sąd ustalił, co następuje
Ubezpieczony Z. L. do (...). uprawniony był do renty z tytułu częściowej niezdolności do pracy w związku z chorobą zawodową (decyzja z 11 października 2016r. o ustaleniu prawa do renty na okres do 1 lutego 2018r. k.402-403 akt rentowych). W dniu 12 grudnia 2017r. ubezpieczony wystąpił do Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddziału w S. z wnioskiem o ustalenie prawa do renty z tytułu niezdolności do pracy w związku z chorobą zawodową na dalszy okres (wniosek k.411-412 akt rentowych). Rozpoznając wniosek organ rentowy skierował ubezpieczonego na badanie przez lekarza orzecznika ZUS, który w orzeczeniu 23 stycznia 2018r. ustalił, że ubezpieczony nie jest niezdolny do pracy (orzeczenie lekarza orzecznika z 23 stycznia 2018r. k.414 akt rentowych).
Na skutek sprzeciwu ubezpieczonego od powyższego orzeczenia lekarza orzecznika ubezpieczony skierowany został na badanie przez komisję lekarską ZUS, która w orzeczeniu z 5 marca 2018r. ustaliła, że ubezpieczony nie jest niezdolny do pracy (sprzeciw ubezpieczonego od orzeczenia lekarza orzecznika ZUS k.53 akt rentowych – tom dokumentacji medycznej i orzeczenie komisji lekarskiej ZUS z 5 marca 2018r. k.416 akt rentowych). Na podstawie powyższego orzeczenia, zaskarżoną decyzją 12 marca 2018r. Zakład Ubezpieczeń Społecznych Oddział w S. odmówił ubezpieczonemu prawa do renty z tytułu niezdolności w związku z chorobą zawodową na dalszy okres (decyzja z 12 marca 2018r. k.417 akt rentowych).
Ubezpieczony ma (...)i wykształcenie zawodowe mechanik-kierowca. Przez 7 lat (w latach 1977-1984) ubezpieczony pracował w swoim zawodzie – jako mechanik pojazdów, a następnie jako mechanik maszyn i narzędzi rolniczych odpowiednio w Przedsiębiorstwie (...) w M. i Spółdzielni Kółek Rolniczych w K. (świadectwa pracy k.5-6 akt rentowych). Od 7 maja 1984r. do 6 listopada 1992r. ubezpieczony był zatrudniony w (...) Spółdzielni (...) w K.. W powyższej Spółdzielni ubezpieczony pracował przy produkcji opakowań tekturowych, a przez ostatnie 3 lata tego zatrudnienia na stanowisku obuwnika montażysty (zaświadczenie k.7 i 28 akt rentowych). W okresie powyższego zatrudnienia rozpoznano u ubezpieczonego wyprysk zawodowy rąk uznając to schorzenie za chorobę zawodową (adnotacja - orzeczenie z 9 listopada 1992r. k.12 akt rentowych). Ubezpieczony był uprawniony do renty z związku z chorobą zawodową od 6 maja 1993r. (pierwsza decyzja o ustaleniu prawa do renty k.33 akt rentowych). W okresie pobierania renty ubezpieczony pracował okresowo na auto-złomie. Obecnie ubezpieczony pracuje jako kierowca samochodu – śmieciarki, przy czym w zależności od potrzeb kieruje samochodem odbierającym śmieci bądź też obok kierowania samochodem ładuje śmieci na samochód. Śmieci odbierane są z prywatnych posesji. Wśród odbieranych odpadów występują farby, kleje, części metalowe (wyjaśnienia ubezpieczonego k.64-64v akt sprawy).
Ubezpieczony cierpi na wyprysk alergiczny zawodowy na chrom, kobalt, neomycynę i (...) (silnie uczulający związek chemiczny występujący m.in. w preparatach barwiących). Zmiany skórne powstające na skutek kontaktu skóry z alergenami mają tendencję do nawracania, nawet wówczas, gdy ubezpieczony nie ma kontaktu z alergenami. Ubezpieczony pozostaje pod opieką lekarza dermatologa. K. był hospitalizowany z powodu wyprysku alergicznego. Leczenie skutkowało kilkumiesięcznymi (3-4 miesiące) okresami remisji. Dodatkowo ubezpieczony cierpi na tzw. bielactwo skóry (bez związku z zatrudnieniem). Ubezpieczony nie może wykonywać pracy zgodnej z posiadanymi kwalifikacjami obuwnika-montażysty oraz kierowcy-mechanika narażającej na kontakt z alergenami - chrom, kobalt, neomycyna, (...), a także w gorącym klimacie i w narażeniu na słońce. Powyższe powoduje, że ubezpieczony jest nadal częściowo niezdolny do pracy w związku z chorobą zawodową, a przewidywany okres trwania tej niezdolności to 31 stycznia 2021 rok (opinia biegłej z zakresu medycyny pracy L. M. k.69-71 akt sprawy oraz częściowo opinia biegłej z zakresu dermatologii J. P. – opinia podstawowa k.44-45 i opinia uzupełniająca k.52 akt sprawy).
Sąd zważył, co następuje
Odwołanie ubezpieczonego Z. L. podlegało uwzględnieniu.
Zgodnie z art.6 ust.1 pkt 6 ustawy z 30 października 2002r. o ubezpieczeniu społecznym z tytułu wypadków przy pracy i chorób zawodowych (t.j.: Dz.U. z 2019r., poz.1205) renta z tytułu niezdolności do pracy przysługuje dla ubezpieczonego, który stał się niezdolny do pracy wskutek choroby zawodowej. W myśl art.12 ust.1, 2 i 3 ustawy z 17 grudnia 1998r. o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych - znajdującej w myśl art.17 ust.1 w/w ustawy o ubezpieczeniu społecznym z tytułu wypadków przy pracy i chorób zawodowych odpowiednie zastosowanie przy ustalaniu prawa do renty z tytułu niezdolności do pracy przewidzianej w tej ustawie - osobą niezdolną do pracy jest osoba, która całkowicie lub częściowo utraciła zdolność do pracy zarobkowej z powodu naruszenia sprawności organizmu i nie rokuje odzyskania zdolności do pracy po przekwalifikowaniu, przy czym całkowicie niezdolną do pracy jest osoba, która utraciła zdolność do wykonywania jakiejkolwiek pracy, a częściowo niezdolną do pracy jest osoba, która w znacznym stopniu utraciła zdolność do pracy zgodnej z poziomem posiadanych kwalifikacji.
W świetle powyższych uregulowań rozstrzygnięcie o zasadności odwołania ubezpieczonego od decyzji organu rentowego odmawiającej mu prawa do renty z tytułu niezdolności do pracy w związku z chorobą zawodową wymagało ustalenia, czy po 31 stycznia 2018r. ubezpieczony jest nadal częściowo niezdolny do pracy w związku z chorobą zawodową w postaci wyprysku kontaktowego zawodowego. W tym celu Sąd zasięgnął opinii specjalistów z zakresu medycyny. Sporządzona na tę okoliczność opinia biegłej z zakresu medycyny pracy w osobie L. M. (opinia k.69-71 akt sprawy) oraz opinia biegłej z zakresu dermatologii w osobie J. P. w kształcie po jej uzupełnieniu i odniesieniu się do kwalifikacji zawodowych ubezpieczonego (opinia k.44-45 i opinia uzupełniająca k.52 akt sprawy) dała podstawy do ustalenia, że wskutek choroby zawodowej ubezpieczony jest w dalszym ciągu osobą częściowo niezdolną do pracy zgodnej z posiadanymi kwalifikacjami ,tj. nie może wykonywać pracy obuwnika montażysty oraz mechanika-kierowcy, gdyż w obu tych rodzajach pracy jest narażony na kontakt z alergenami, które występują w środowisku pracy – w klejach, farbach, smarach, metalowych narzędziach a przewidywany okres trwania tej niezdolności to 31 stycznia 2021 roku. Analizując powyższe opinie biegłych Sąd doszedł do przekonania, że stanowią one wiarygodny dowód w sprawie, gdyż wydane została przez lekarzy specjalistów odpowiednich do oceny stanu zdrowia ubezpieczonego. W tym miejscu wskazać należy, że Sąd nie uwzględnił wniosku płynącego z opinii biegłej z zakresu dermatologii w osobie K. W.. W złożonej opinii biegła stwierdziła, że ubezpieczony nie jest niezdolny do pracy, jednakże ustalenie to nie uwzględniało kwalifikacji zawodowych ubezpieczonego, co jest konieczne w sprawie o rentę z tytułu niezdolności do pracy (opinia biegłej K. W. k.25 akt sprawy).
Z uwagi na wyczerpujące i miarodajne ustalenia zawarte w opinii biegłej z zakresu medycyny pracy oraz opinii biegłej z zakresu dermatologii w osobie J. P. (po uzupełnieniu opinii), Sąd nie przychylił się do wniosku organu rentowego o dopuszczenie dowodu z opinii kolejnego biegłego z zakresu medycyny pracy, gdyż zastrzeżenia do opinii biegłej z zakresu medycyny pracy w osobie L. M. zgłoszone przez organ rentowy w piśmie (na k.77-78 akt sprawy) stanowią polemikę z prawidłowymi ustaleniami biegłych (z pominięciem jak wskazano niepełnej opinii biegłej K. W.).
Mając na uwadze powyższe okoliczności Sąd na podstawie art.477 14§2 kpc zmienił zaskarżoną decyzję i orzekł jak w sentencji wyroku.