Treść orzeczenia
Sygn. akt IV U 338/13
Wyrok w imieniu Rzeczypospolitej Polskiej
Dnia 27 lutego 2014r.
Sąd Okręgowy w Siedlcach IV Wydział Pracy i Ubezpieczeń Społecznych
w składzie:
SSO Katarzyna Antoniak
Sygn. akt IV U 338/13 UZASADNIENIE
sekr. sądowy Anna Wąsak po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 27 lutego 2014r. w S. odwołania P. P. od decyzji Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddział w S. z dnia 21 lutego 2013 r. Nr (...)- (...) w sprawie P. P. przeciwko Zakładowi Ubezpieczeń Społecznych Oddział w S. o prawo do renty socjalnej zmienia zaskarżoną decyzję i ustala prawo P. P. do renty socjalnej na okres od 1 lutego 2013 r. do 31 stycznia 2015 r. Decyzją z 21 lutego 2013r. znak: (...)- (...) Zakład Ubezpieczeń Społecznych Oddział w S., działając na podstawie art.4 ustawy z 27 czerwca 2003r. o rencie socjalnej odmówił P. P. prawa do renty socjalnej wskazując, że u wymienionego nie stwierdzono całkowitej niezdolności do pracy. Odwołanie od w/w decyzji złożył P. P. wnosząc o jej zmianę i przyznanie mu prawa do renty socjalnej. W uzasadnieniu odwołania podniósł, że od urodzenia jest nieuleczalnie chory. Ma niewykształcone płuca i astmę oskrzelową oraz opóźnienie w rozwoju. Częste napady duszności powodują utratę przytomności i w związku z tym potrzebuje pomocy innej osoby. Choroba nie pozwala mu na podjęcie pracy, a jednocześnie nie ma szans na wyleczenie (odwołanie k.2). W odpowiedzi na odwołanie organ rentowy wniósł o jego oddalenie, wskazując że zaskarżona decyzja wydana została na podstawie orzeczenia Komisji Lekarskiej Zakładu Ubezpieczeń Społecznych z 11 lutego 2013r., która nie stwierdziła u ubezpieczonego całkowitej niezdolności do pracy, a odwołanie nie daje podstaw do zmiany zaskarżonej decyzji (odpowiedź organu rentowego na odwołanie k.3).
Sąd ustalił, co następuje
Ubezpieczony P. P. był uprawniony do renty socjalnej do 31 stycznia 2013r. (decyzja o przyznaniu renty socjalnej z 27 lutego 2012r. k.114 akt rentowych). W dniu 2 stycznia 2013r. wpłynął do organu rentowego wniosek ubezpieczonego o przyznanie renty socjalnej na dalszy okres (wniosek k.132 akt rentowych). Rozpoznając ten wniosek organ rentowy skierował ubezpieczonego na badanie przez Lekarza Orzecznika ZUS, który w orzeczeniu z 15 stycznia 2013r. ustalił, że ubezpieczony nie jest całkowicie niezdolny do pracy (orzeczenie Lekarza Orzecznika z 15 stycznia 2013r. k.134 akt rentowych).
Na skutek sprzeciwu ubezpieczonego od powyższego orzeczenia Lekarza Orzecznika ubezpieczony skierowany został na badanie przez Komisję Lekarską ZUS, która w orzeczeniu z 11 lutego 2013r. stwierdziła, że ubezpieczony nie jest całkowicie niezdolny do pracy (sprzeciw ubezpieczonego od orzeczenia Lekarza Orzecznika ZUS k.135 i orzeczenie Komisji Lekarskiej ZUS z 11 lutego 2013r. k.138 akt rentowych). Na podstawie powyższego orzeczenia, zaskarżoną decyzją z 21 lutego 2013r. Zakład Ubezpieczeń Społecznych odmówił ubezpieczonemu prawa do renty socjalnej od 1 lutego 2013r. (decyzja z 21 lutego 2013r. k.143 akt rentowych).
Biegli psychiatra i psycholog w opinii sporządzonej na zlecenie sądu rozpoznali u ubezpieczonego upośledzenie umysłowe w stopniu lekkim ze zmianami zachowania wymagającymi opieki leczenia F70.1 i stwierdzili, że schorzenie to powoduje u ubezpieczonego częściową niezdolność do pracy do 31 maja 2015r. Wskazali, że ubezpieczony z powodu obniżonego funkcjonowania intelektualnego ukończył tylko szkołę specjalną w zawodzie kucharza. Współistniejąca choroba somatyczna – astma oskrzelowa znacznie utrudniała mu wykonywanie wyuczonego zawodu i prawidłowe funkcjonowanie w środowisku. Ubezpieczony często wchodzi w konflikty z otoczeniem i ma stany depresyjne z lękami, które wymagają leczenia. Stąd uzasadnione jest orzeczenie częściowej niezdolności do pracy niezdolności do pracy do 31 maja 2015r. (opinia biegłego psychiatry M. M. i psychologa E. R. k.15-17).
Z kolei biegła alergolog-specjalista chorób płuc rozpoznała u ubezpieczonego astmę oskrzelową przewlekłą niestabilną z ciężkimi zaostrzeniami i stwierdziła, że schorzenie to powoduje u ubezpieczonego całkowitą niezdolność do pracy powstałą przed 18. rokiem życia i trwającą nadal do 31 stycznia 2015r. W uzasadnieniu opinii biegła wskazała, że za takim rozpoznaniem przemawia niestabilny przebieg choroby z częstymi zaostrzeniami pomimo systematycznego stosowania wielu leków przeciwastmatycznych. Ubezpieczony zgłasza duszności zarówno w ciągu dnia, jak i w nocy częściej niż 2 razy w tygodniu. Ponadto źle toleruje wysiłek, codziennie kilkakrotnie korzysta z leku ratunkowego, betamimetyku krótko działającego. Pomimo stałego stosowania betamimetyków długodziałających, sterydów wziewnych i leku antyleukotrienowego, a także okresowego stosowania sterydów systemowych u ubezpieczonego występują zmiany osłuchowe w postaci wydłużonej fazy wydechowej i świstów, a w badaniach spirometrycznych utrzymują się zaburzenia wentylacji typu obturacyjnego znacznego stopnia. Według kryteriów GINA takie leczenie stosuje się u pacjentów z ciężką postacią astmy, przebiegającą z niewydolnością oddechową. Stałą niewydolność oddechową potwierdzają wyniki badań spirometrycznych oraz badanie przeprowadzone przez biegłego, w których FEV1 od 41,1% do 53%, maksymalnie 62%, co świadczy o pogorszeniu w stosunku do lat 2010-2011. Nadal nie uzyskano normalizacji wyników spirometrycznych pomimo wielolekowej terapii i rehabilitacji układu oddechowego w palcówce lecznictwa zamkniętego. Okoliczności te potwierdzają trwałą przebudowę dróg oddechowych i postępującą niewydolność oddechową. Dlatego wg biegłej ubezpieczony jest całkowicie niezdolny do pracy w wyuczonym zawodzie, ani też do innej pracy fizycznej, a przy istniejącym upośledzeniu umysłowym może wymagać pomocy osób drugich, szczególnie w okresach zaostrzeń, przy konieczności intensyfikacji leczenia w napadach silnej duszności czy w stanie astmatycznym (opinia biegłego alergologa-specjalisty chorób płuc Z. B. k.24-28).
W opinii uzupełniającej wydanej na skutek zastrzeżeń zgłoszonych przez organ rentowy do pierwotnej opinii, biegła alergolog-specjalista chorób płuc podtrzymała w całości pierwotną opinią i nie zgodziła się ze stanowiskiem Przewodniczącego Komisji Lekarskiej ZUS, że u ubezpieczonego nastąpiła poprawa stanu zdrowia. Wskazała, że w teście 6-minutowym wg skali Borga duszność ze stopnia 3 w spoczynku i 4 po 675 m po 21-dniowym okresie rehabilitacji oddechowej zmniejszyła się do 2 stopnia, ale nie ustąpiła zarówno w spoczynku jak i po 800 m. Pobyt ubezpieczonego w Ośrodku w R. pozwolił na odstawienie przewlekle przyjmowanych przez ubezpieczonego sterydów systemowych, ale nie poprawił parametrów spirometrycznych – nadal FEV1 w granicach 50% (zastrzeżenia organu rentowego do opinii biegłej k.35 oraz opinia uzupełniająca biegłej alergolog–specjalisty chorób płuc k.43).
Sąd zważył, co następuje
Odwołanie ubezpieczonego P. P. okazało się uzasadnione i skutkowało zmianą zaskarżonej decyzji.
Zgodnie z art.4 ust.1 ustawy z 27 czerwca 2003r. o rencie socjalnej (Dz.U. z 2003r., Nr 135, poz.1268 ze zm.) renta socjalna przysługuje osobie pełnoletniej całkowicie niezdolnej do pracy z powodu naruszenia sprawności organizmu, które powstało: przed ukończeniem 18. roku życia lub w trakcie nauki w szkole lub w szkole wyższej – przed ukończeniem 25. roku życia albo w trakcie studiów doktoranckich lub aspirantury naukowej.
Rozstrzygnięcie o zasadności odwołania ubezpieczonego od decyzji organu rentowego odmawiającej mu prawa do renty socjalnej wymagało ustalenia, czy u ubezpieczonego istnieje całkowita niezdolność do pracy wynikająca z naruszenia sprawności organizmu powstałego w w/w okresach. W tym celu Sąd zasięgnął opinii biegłych psychiatry i psychologa oraz biegłego alergologa-specjalisty chorób płuc. Z opinii tych wynika, że ubezpieczony cierpi na upośledzenie umysłowe w stopniu lekkim ze zmianami zachowania wymagającymi leczenia w (...), które nie powoduje u niego całkowitej niezdolności do pracy oraz na astmę oskrzelową przewlekłą niestabilną z ciężkimi zaostrzeniami, która w ocenie biegłego alergologa-specjalisty chorób płuc powoduje u ubezpieczonego całkowitą niezdolność do pracy do 31 stycznia 2015r.
Analizując opinię biegłego alergologa-specjalisty chorób płuc Sąd doszedł do przekonania, że stanowi ona miarodajny i wiarygodny dowód w sprawie, gdyż wydana została przez specjalistę z zakresu medycyny, a jej wydanie poprzedzone zostało analizą dokumentacji lekarskiej ubezpieczonego i jego badaniem. Biegła w sposób jasny i wyczerpujący uzasadniła swoje stanowisko i wykazała dlaczego uzasadnione jest dalsze orzeczenie u ubezpieczonego całkowitej niezdolności do pracy. Biegła przekonująco wyjaśniła dlaczego przebieg astmy oskrzelowej u ubezpieczonego ma postać cieżką i nie można mówić o poprawie stanu zdrowia ubezpieczonego, na co wskazał organ rentowy w zastrzeżeniach do opinii (k.35). Podniosła, że wynika to ze stałej niewydolności oddechowej, którą potwierdzają wyniki badań spirometrycznych. Wyniki tych badań nie uległy poprawie mimo dłuższego pobytu ubezpieczonego w Ośrodku (...) w R.. Pobyt w tym Ośrodku pozwolił na odstawienie przewlekłe przyjmowanych przez ubezpieczonego sterydów systemowych, ale nie poprawił parametrów spirometrycznych (opinia uzupełniająca k.43).
Mając na uwadze powyższe Sąd uznał, że wydana opinia wraz z opinią uzupełniającą jest spójna i logiczna i brak jest uzasadnionych podstaw do jej kwestionowania. Dlatego oddaleniu podlegał kolejny wniosek organu rentowego, który w dalszym ciągu kwestionując opinię biegłej, wnosił o powołanie innego biegłego (wniosek k.50). W konsekwencji Sąd stwierdził, że odwołanie ubezpieczonego zasługuje na uwzględnienie i na podstawie art.477.14§2 kpc w zw. z art.4 ust.1 i ust.2 pkt 2 ustawy o rencie socjalnej Sąd zmienił zaskarżoną decyzję i ustalił prawo P. P. do renty socjalnej na okres od 1 lutego 2013r. do 31 stycznia 2015r.