Treść orzeczenia
Sygn. akt IV U 317/16
Wyrok w imieniu Rzeczypospolitej Polskiej
Dnia 05 lipca 2017 r.
Sąd Rejonowy w Olsztynie IV Wydział Pracy i Ubezpieczeń Społecznych
w składzie:
SSR Barbara Kokoryn
sekr. sądowy Tomasz Miłosz po rozpoznaniu w dniu 05 lipca 2017 r. w (...) sprawy I. R. przeciwko Zakładowi Ubezpieczeń Społecznych Oddział w O. o zasiłek chorobowy na skutek odwołania I. R. od decyzji Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddział w O. z dnia 27 kwietnia 2016 roku nr (...)
I. zmienia zaskarżoną decyzję i przyznaje odwołującej prawo do zasiłku chorobowego z ubezpieczenia wypadkowego za okres od dnia 03 marca 2016 roku,
II. zasądza od Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddział w O. na rzecz odwołującej kwotę 360 (trzysta sześćdziesiąt) złotych tytułem zwrotu kosztów procesu, w tym kosztów zastępstwa procesowego udzielonego przez r. pr. J. P. z Kancelarii Radcy Prawnego w O..
Uzasadnienie
Zakład Ubezpieczeń Społecznych, Oddział w O. decyzją z dnia 27 kwietnia 2016 roku znak: (...) odmówił I. R. wypłaty zasiłku chorobowego przysługującego za okres od 03.03.2016r. w wysokości 100% podstawy wymiaru zasiłku na podstawie ustawy z dnia 25.06.1999r. o świadczeniach pieniężnych z ubezpieczenia społecznego w razie choroby i macierzyństwa (tekst jednolity: Dz. U. z 2016r., poz. 372), ponieważ zdarzenie z dnia 01.03.2016r. nie zostało uznane za wypadek w drodze z pracy.
W uzasadnieniu decyzji ZUS O/O. wskazał, że podczas pobytu w Klinicznym Szpitalnym Oddziale Ratunkowym wykonane zostało zdjęcie RTG, które nie wykazało zmian urazowych u I. R., co w konsekwencji doprowadziło do nie ustalenia urazu (zwichnięcia stawu łokciowego).
Od powyższej decyzji Zakładu Ubezpieczeń Społecznych, Oddział w O., I. R. wniosła odwołanie do Sądu Rejonowego w (...), IV Wydział Pracy i Ubezpieczeń Społecznych wskazując, że jej obecność na SORze rozpoczęła się w dniu 01.03.2016r., ale dokumentacja została sporządzona po północy w dniu 02.03.2016r.
W odpowiedzi na odwołanie - Zakład Ubezpieczeń Społecznych, Oddział w O. wniósł o jego oddalenie. W uzasadnieniu podtrzymał argumenty, zaprezentowane w wydanej decyzji z dnia 27 kwietnia 2016r., iż budzi wątpliwość, że skarżąca doznała urazu w dniu 01.03.2016r. Organ rentowy powołał się na m.in. na orzeczenia Głównego Lekarza Orzecznika ZUS, który uznał, że w przypadku, gdy na (...) nie stwierdzono w RTG zmian urazowych, w badaniu fizykalnym cech obrzęku, staw łokciowy zachował pełną ruchomość bierną, oraz nie zastosowano unieruchomienia lub innych zaleceń lekarskich, to nie powstał jakikolwiek uraz.
Sąd ustalił, co następuje
I. R. (ma 54 lata) pracuje w sklepie. W dniu 01.03.2016r. po skończeniu pracy, podczas powrotu z pracy do domu wysiadając z samochodu upadła i doznała urazu stawu łokciowego prawego. Doszło do stłuczenia łokcia (zwanego przez nią zwichnięciem) Odwołująca pociągała za przedramię, gdyż jej zdaniem znajdował się w pozycji nienaturalnej. Następnie udała się do SOR (...)w O.. W obrazie RTG w SOR nie stwierdzono zmian pourazowych w układzie kostnym, podejrzewano ewentualne złamanie głowy kości promieniowej. Klinicznie staw był nie obrzęknięty, ruchy bierne były zachowane. Po wykonaniu RTG I. R. opuściła (...), a po wypis zgłosiła się w terminie późniejszym. Dalsze leczenie zachowawcze było prowadzone w (...) B. w O.. Wykonano kontrolne RTG łokcia wykluczając złamanie. Dalsze leczenie zachowawcze z ćwiczeniami łokcia. I. R. rehabilitowała się samodzielnie w domu. Odbyła rehabilitacje ZUS w ramach prewencji rentowej. Ortopedyczne leczenie trwało do 10.05.16r. Dalsze zwolnienia otrzymywała z POZ. U I. R. nie doszło do zwichnięcia stawu łokciowego prawego. (dowód: dokumenty znajdujące się na kartach: 4, 22-41, 44-54, 63-64, oraz w aktach ZUS, Oddział w O. (...)
Sąd zważył, co następuje
Odwołanie I. R. jest zasadne i w pełni zasługuje na uwzględnienie.
Sąd dał wiarę przedłożonym dokumentom, gdyż żadna ze stron nie kwestionowała ich prawdziwości.
Sąd poparł opinię biegłego lekarza ortopedy, gdyż jest jasna i stanowcza. Biegły na podstawie dołączonej do akt dokumentacji oraz badania odwołującej potwierdził, że odwołująca doznała urazu stawu łokciowego prawego w związku z upadkiem w dniu 01.03.2016r. po skończeniu pracy, podczas powrotu z pracy do domu, gdy wysiadała z samochodu. Biegły uznał, że zaistniał uraz, który spowodował niezdolność do pracy i konieczność korzystania przez nią z zasiłku chorobowego. Biegły uzasadnił swoje stanowisko mając na względzie stanowisko Głównego Lekarza Orzecznika ZUS, że odwołująca była niezdolna do pracy i powinna była korzystać z zasiłku chorobowego z ubezpieczenia wypadkowego, gdyż w podawanych okolicznościach doszło do urazu łokcia (np. stłuczenia, a nie do zwichnięcia), który zgłosiła podczas wizyty w SOR. Biegły argumentował, że uzyskanie repozycji wymaga użycia dość znacznej siły fizycznej, z odpowiednim ukierunkowaniem oraz z zastosowaniem odpowiednich rękoczynów, co w przypadku urazu na ulicy i samoistnego pociągnięcia z rękę jest niemożliwe, dodatkowo konieczne jest znieczulenie pacjenta ze zwiotczeniem mięśni. Biegły stwierdził, że nie zastosowano u odwołującej działań mających na celu repozycję. Biegły odnosząc się do pełnego zakres ruchów biernych oraz braku opisanego obrzęku i prawidłowe obrysy łokcia w SOR, stwierdził, że po zwichnięciu taki stan jest niemożliwy do zaistnienia. Typowym objawem jest obrzęk i znaczne ograniczenie ruchów z bólem o dużym lub bardzo dużym nasileniu.
Zgodnie z powołanym przez organ rentowy art. 3 ust. 1 ustawy z dnia 30.10.2002r. o ubezpieczeniu społecznym z tytułu wypadków przy pracy i chorób zawodowych (tekst jednolity; Dz. U z 2015 r. poz. 1242 ze zm.) za wypadek przy pracy uważa się nagłe zdarzenie wywołanie przyczyną zewnętrzną, powodujące uraz, które nastąpiło w związku z pracą. W świetle zgromadzonego materiału dowodowego odwołująca w podawanych przez siebie okolicznościach po pracy doznała urazu łokcia, np. stłuczenia, które zostało zaopatrzone przez Oddział SOR. Bezsporne było, że uraz powstał wskutek wypadku w drodze z pracy. W takiej sytuacji zastawanie mają ewentualnie art. 92 § 1 pkt2 Kodeksu pracy oraz art.4 ust.3 pkt 2 i art.11 ust.2 pkt 3 ustawy z dnia 25.06.1999r. o świadczeniach pieniężnych z ubezpieczenia społecznego w razie choroby i macierzyństwa, (tj. Dz.U. z 2016r., poz. 372, zwanej dalej także ustawą zasiłkową). W świetle opinii biegłego, wbrew stanowisku organu rentowego, zaistniał uraz wywołany przyczyną zewnętrzną , który jest niezbędną przesłanką, aby uznać zdarzenie za wypadek w drodze z pracy. Bezsporne zaś było, że zostały spełnione inne przesłanki: przyczyna zewnętrzna, zdarzenie które wystąpiło po zakończeniu pracy na drodze z pracy do domu. Sąd zatem uznał zdarzenie opisane przez odwołującą za powstałe dnia 01.03.2016r. i za wypadek w drodze z pracy.
W myśl art. 11 ust. 1 w/w ustawy miesięczny zasiłek chorobowy, wynosi 80% podstawy wymiaru zasiłku z zastrzeżeniem m.in. ust. 2, który stanowi, że miesięczny zasiłek chorobowy wynosi 100% podstawy wymiaru zasiłku, jeżeli niezdolność do pracy lub niemożność wykonywania pracy, o której mowa w art. 6 ust. 2 pkt 3 powstała wskutek wypadku w drodze do pracy lub z pracy.
W świetle zgromadzonego materiału dowodowego zostały spełnione powyższe przesłanki i Sąd uznał zdarzenie z dnia 01.03.2016r. za wypadek w drodze z pracy, skutkiem tego jest konieczność przyznania 100% zasiłku chorobowego. Ponieważ zdarzenie z dnia 01.03.2016r. zostało uznane za wypadek w drodze z pracy, na podstawie cytowanych przepisów ustawy z dnia 25.06.1999r. o świadczeniach pieniężnych z ubezpieczenia społecznego w razie choroby i macierzyństwa (tekst jednolity: Dz. U. z 2016r., poz. 372), wypłata zasiłku chorobowego przysługuje za okres niezdolności do pracy od 03.03.2016r.
Mając na uwadze powyższe - Sąd na podstawie art. 477 14 par. 2 kpc w związku z cytowanymi przepisami, uwzględnił odwołanie.
Na podstawie art. 108 kpc, § 2 ust. 1 i 2, § 9 ust. 2 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22.10.2015r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych, Sąd rozstrzygnął o kosztach pomocy prawnej, jak w pkt II sentencji wyroku. Sąd zasądził od organu rentowego na rzecz odwołującej kwotę 360 złotych tytułem zwrotu kosztów procesu, w tym kosztów zastępstwa prawnego udzielonego przez radcę prawnego J. P. z Kancelarii Radców Prawnych w O..
SSR Barbara Kokoryn