Treść orzeczenia
Sygn. akt IV U 292/16
Wyrok w imieniu Rzeczypospolitej Polskiej
Dnia 16 stycznia 2017 roku
Sąd Rejonowy w Świdnicy IV Wydział Pracy i Ubezpieczeń Społecznych
w składzie :
Przewodniczący: SSR Magdalena Piątkowska
Protokolant : Anna Kozioł
po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 16 stycznia 2017 roku w Ś. sprawy z odwołania E. S. (1) od orzeczenia Wojewódzkiego Zespołu do Spraw Orzekania o Niepełnosprawności w Województwie (...) we W. z dnia 13 lutego 2016 roku, znak: (...). (...) o ustalenie stopnia niepełnosprawności oddala odwołanie.
Uzasadnienie
Powód E. S. (1) wniósł odwołanie od orzeczenia Wojewódzkiego Zespołu do Spraw Orzekania o Niepełnosprawności w Województwie (...) we W. z dnia 13 lutego 2016r. i wniósł o jego zmianę poprzez ustalenie, iż niepełnosprawność powoda powstała przed ukończeniem przez niego 21 roku życia. W uzasadnieniu przytoczył okoliczności związane ze swoim schorzeniem uzasadniające, jego zdaniem, odwołanie.
Strona pozwana Wojewódzki Zespół do Spraw Orzekania o Niepełnosprawności w Województwie (...) we W. wniósł o oddalenie odwołania wskazując, iż podtrzymuje swoje stanowisko w sprawie.
Sąd ustalił następujący stan faktyczny:
Powód E. S. (1) urodził się (...)
W latach (...)powód trenował kolarstwo w klubie (...), zakwalifikowany był do kadry narodowej. W (...) jesienią powód przeszedł pozytywnie badania wydolnościowe na AWFie w W.. Pracował w KWK (...). Około (...). u powoda zaczęły pojawiać się takie symptomy jak wymioty, utykanie na nogę, coraz większe problemy z chodzeniem, zaburzenia równowagi. Powód rezygnował z udziału w mistrzostwach, potem z kolarstwa.
Dowód : zeznania świadka R. A. , e-protokół k. 49
zeznania świadka L. K. , e-protokół k. 49
zeznania świadka B. S. , e-protokół k. 49
zeznania świadka S. M., e-protokół k. 49
zeznania powoda E. S. , e-protokół k. 49
Po raz pierwszy stwardnienie rozsiane zostało u powoda zdiagnozowane przez neurologa w trakcie pobytu powoda w szpitalu w dniach (...)Od tego roku powód przebywał na rencie z tytułu częściowej niezdolności do pracy. Rozpoznanie stwardnienia rozsianego nie jest jednoznaczne z niepełnosprawnością.
Dowód: opinia biegłej sądowej J. S. k.53-54
Dokumentacja medyczna k.55-57
akta (...) ( w załączeniu)
Przy tak ustalonym stanie faktycznym sąd zważył:
Odwołanie podlegało oddaleniu.
Zgodnie z art. 4 ustawy z dnia 27 sierpnia 1997 r. o rehabilitacji zawodowej i społecznej oraz zatrudnianiu osób niepełnosprawnych (tj. z dnia 14 listopada 2016 r. -Dz.U. z 2016 r. poz. 2046) do znacznego stopnia niepełnosprawności zalicza się osobę z naruszoną sprawnością organizmu, niezdolną do pracy albo zdolną do pracy jedynie w warunkach pracy chronionej i wymagającą, w celu pełnienia ról społecznych, stałej lub długotrwałej opieki i pomocy innych osób w związku z niezdolnością do samodzielnej egzystencji (ust1) Do umiarkowanego stopnia niepełnosprawności zalicza się osobę z naruszoną sprawnością organizmu, niezdolną do pracy albo zdolną do pracy jedynie w warunkach pracy chronionej lub wymagającą czasowej albo częściowej pomocy innych osób w celu pełnienia ról społecznych.(2)Do lekkiego stopnia niepełnosprawności zalicza się osobę o naruszonej sprawności organizmu, powodującej w sposób istotny obniżenie zdolności do wykonywania pracy, w porównaniu do zdolności, jaką wykazuje osoba o podobnych kwalifikacjach zawodowych z pełną sprawnością psychiczną i fizyczną, lub mająca ograniczenia w pełnieniu ról społecznych dające się kompensować przy pomocy wyposażenia w przedmioty ortopedyczne, środki pomocnicze lub środki techniczne.(3) Przy czym niezdolność do samodzielnej egzystencji oznacza naruszenie sprawności organizmu w stopniu uniemożliwiającym zaspokajanie bez pomocy innych osób podstawowych potrzeb życiowych, za które uważa się przede wszystkim samoobsługę, poruszanie się i komunikację(ust.4)
W niniejszej sprawie powód nie wykazał, aby schorzenie- stwardnienie rozsiane występowało u niego przed ukończeniem 21r.ż i aby powodowało u niego ograniczenia w życiu codziennym i zawodowym w stopniu kwalifikującym go jako osobę niepełnosprawną w świetle powołanego przepisu. Jak wskazała biegła stwardnienie rozsiane nie jest schorzeniem, które równoznaczne jest od razu z niepełnosprawnością, a powód nie wykazał tego w postępowaniu. Zeznania świadków oraz powoda dowodzą jedynie pogorszenia stanu zdrowia powoda w sposób uniemożliwiający wyczynowe uprawianie sportu, co w żadnym razie nie może dowodzić niepełnosprawności. Nie było zatem podstaw, aby uznać za powodem, iż jego niepełnosprawność- w rozumieniu powołanej ustawy- powstała przed ukończeniem przez niego 21 r.ż. Dlatego też na podstawie Sąd art. 477 14 § 1 kpc oddalił odwołanie.