Treść orzeczenia
Sygn. akt IV U 248/19
Wyrok w imieniu Rzeczypospolitej Polskiej
Dnia 22 października 2019 r.
Sąd Okręgowy w Siedlcach IV Wydział Pracy i Ubezpieczeń Społecznych
w składzie:
SSO Jerzy Zalasiński
sekr. sądowy Monika Świątek po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 22 października 2019 r. w S. odwołania T. B. od decyzji Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddziału w S. z dnia 9 kwietnia 2019 r. Nr (...) w sprawie T. B. przeciwko Zakładowi Ubezpieczeń Społecznych Oddziałowi w S. o prawo do renty z tytułu niezdolności do pracy zmienia zaskarżoną decyzję i ustala T. B. prawo do renty z tytułu częściowej niezdolności do pracy od dnia 01 kwietnia 2019 roku do dnia 30 marca 2020 roku.
Uzasadnienie
Decyzją z (...). Zakład Ubezpieczeń Społecznych Oddział w S., działając na podstawie art.57 ustawy z 17 grudnia 1998r. o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych odmówił T. B. prawa do renty z tytułu niezdolności do pracy od 1 kwietnia 2019r. wskazując, że u ubezpieczonej nie stwierdzono niezdolności do pracy.
Odwołanie od w/w decyzji złożyła T. B. wnosząc o jej zmianę i ustalenie jej prawa do renty z tytułu niezdolności do pracy. W uzasadnieniu stanowiska wskazała, że organ rentowy dokonał błędnej oceny stanu jej zdrowia, gdyż nie jest w stanie wykonywać pracy zarobkowej (odwołanie k.2 akt sprawy).
W odpowiedzi na odwołanie organ rentowy wniósł o jego oddalenie, wskazując że zaskarżona decyzja wydana została na podstawie orzeczenia komisji lekarskiej Zakładu Ubezpieczeń Społecznych z 2 kwietnia 2019r., która nie stwierdziła u ubezpieczonej niezdolności do pracy, a odwołanie nie wnosi do sprawy żadnych nowych dowodów faktycznych lub prawnych, które uzasadniałyby zmianę tej decyzji (odpowiedź organu rentowego na odwołanie k.2 akt sprawy).
Sąd ustalił, co następuje
Ubezpieczona T. B., uprzednio uprawniona była do renty z tytułu niezdolności do pracy. W okresie od (...). do (...). ubezpieczona miała przyznane prawo do renty z tytułu całkowitej niezdolności do pracy (decyzja z 30 marca 2015r. k.19 akt rentowych). Od 1 kwietnia 2017r. do 31 marca 2019r. była ona uprawniona do renty z tytułu częściowej niezdolności do pracy (decyzja z 22 marca 2017r. k.35 akt rentowych). W dniu 13 lutego 2019r. ubezpieczona wystąpiła do Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddział w S. z wnioskiem o ustalenie prawa do renty z tytułu niezdolności do pracy na dalszy okres (wniosek k.39 akt rentowych). Rozpoznając wniosek organ rentowy skierował ubezpieczoną na badanie przez lekarza orzecznika ZUS, który w orzeczeniu z 15 marca 2019r. ustalił, że ubezpieczona nie jest niezdolna do pracy (orzeczenie lekarza orzecznika z 15 marca 2019r. k.40 akt rentowych). Na skutek sprzeciwu ubezpieczonej od powyższego orzeczenia lekarza orzecznika, ubezpieczona skierowana została na badanie przez komisję lekarską ZUS, która w orzeczeniu z 2 kwietnia 2019r. ustaliła, że ubezpieczona nie jest niezdolna do pracy (sprzeciw ubezpieczonej od orzeczenia lekarza orzecznika k.61 akt rentowych – tom dokumentacji medycznej i orzeczenie komisji lekarskiej z 2 kwietnia 2019r. k.42 akt rentowych). Na podstawie powyższego orzeczenia, zaskarżoną decyzją z 9 kwietnia 2019r. Zakład Ubezpieczeń Społecznych Oddział w S. odmówił ubezpieczonej prawa do renty z tytułu niezdolności do pracy na dalszy okres (decyzja z 9 kwietnia 2019r k.43 akt rentowych).
Ubezpieczona ma (...)lat i wykształcenie zawodowe – kucharz. W zawodzie tym pracowała przez niespełna 24 lata (kopia świadectwa pracy z 24 marca 2015r. wystawionego przez Ośrodek Pomocy Dziecku (...) w I. k.21-23 akt rentowych oraz wyjaśnienia ubezpieczonej k.37v akt sprawy).
(...) kursów chemioterapii T.. (...)(opinia biegłych z zakresu onkologii, chirurgii naczyniowej, endokrynologii i neurologii k.18-19 akt sprawy).
Sąd zważył, co następuje
Odwołanie ubezpieczonej T. B. podlegało uwzględnieniu.
Zgodnie z art. 57 ust. 1 i 2 ustawy z 17 grudnia 1998r. o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych (Dz.U. z 2013 r. poz. 1440 ze zm.) renta z tytułu niezdolności do pracy przysługuje ubezpieczonemu, który spełnił łącznie następujące warunki: jest niezdolny do pracy, ma wymagany okres składkowy i nieskładkowy, a niezdolność do pracy powstała w czasie zatrudnienia, albo nie później niż w ciągu 18 miesięcy od ustania zatrudnienia, przy czym ostatniego wymogu nie stosuje do ubezpieczonego, który udowodnił okres składkowy i nieskładkowy wynoszący co najmniej 20 lat dla kobiety lub 25 lat dla mężczyzny oraz jest całkowicie niezdolny do pracy. W myśl art. 12 ust.1, 2 i 3 ustawy niezdolną do pracy jest osoba, która całkowicie lub częściowo utraciła zdolność do pracy zarobkowej z powodu naruszenia sprawności organizmu i nie rokuje odzyskania zdolności do pracy po przekwalifikowaniu, przy czym całkowicie niezdolną do pracy jest osoba, która utraciła zdolność do wykonywania jakiejkolwiek pracy, a częściowo niezdolną do pracy jest osoba, która w znacznym stopniu utraciła zdolność do pracy zgodnej z poziomem posiadanych kwalifikacji.
Rozstrzygnięcie o zasadności odwołania ubezpieczonej od decyzji organu rentowego odmawiającej jej prawa do renty z tytułu niezdolności do pracy wymagało ustalenia, czy u ubezpieczonej istnieje w dalszym ciągu niezdolność do pracy, a jeżeli tak to jakiego stopnia. W tym celu Sąd zasięgnął opinii specjalistów z zakresu medycyny. Sporządzona na tę okoliczność opinia zespołu biegłych w składzie onkolog, chirurg naczyniowy, endokrynolog oraz neurolog, ze szczególnym uwzględnieniem stanowiska lekarza onkologa, dała podstawy do ustalenia, że ubezpieczona jest nadal osobą częściowo niezdolną do pracy. W złożonej opinii biegli wskazali, że przebyta operacja szerokiego usunięcia guza prawej piersi z wycięciem węzłów chłonnych prawego dołu pachowego, a także stosowana agresywna chemioterapia uzupełniająca oraz radykalna radioterapia, naruszają sprawność organizmu ubezpieczonej w stopniu powodującym dalszą częściową niezdolność do pracy w okresie od 1 kwietnia 2019r. do 30 marca 2020r.
Analizując powyższą opinię biegłych Sąd doszedł do przekonania, że stanowi ona wiarygodny dowód w sprawie, gdyż wydana została przez specjalistów z zakresu schorzeń występujących u ubezpieczonej, a ponadto poprzedzona była analizą dokumentacji medycznej ubezpieczonej i jej badaniem. Opinia jest spójna i należycie uzasadniona.
Zdaniem Sądu, nie ma podstaw do podważania merytorycznej wartości opinii biegłej z zakresu onkologii. Jak wynika z opinii, ubezpieczona ze względu na dotychczas stosowane radykalne leczenie onkologiczne i obecną hormonoterapię wymaga oszczędnego trybu życia. Dlatego też zasługują na podzielenie twierdzenia biegłych o tym, iż ubezpieczona jest częściowo niezdolna do pracy, tj. niezdolna do pracy zgodniej z poziomem posiadanych kwalifikacji. W tym stanie rzeczy, sporna okoliczność istnienia u ubezpieczonej niezdolności do pracy została dostatecznie wyjaśniona i nie zasługiwał na uwzględnienie zgłoszony razem z zarzutami do opinii wniosek organu rentowego (na k.31 akt spawy) o przeprowadzenie dowodu z opinii innego lekarza onkologa.
Mając na uwadze powyższe okoliczności Sąd na podstawie art.477 14§2 kpc zmienił zaskarżoną decyzję i orzekł jak w sentencji wyroku.