Treść orzeczenia
Sygn. akt IV U 241/18
Wyrok w imieniu Rzeczypospolitej Polskiej
Dnia 05 grudnia 2018 roku
Sąd Rejonowy w Świdnicy IV Wydział Pracy i Ubezpieczeń Społecznych
w składzie :
Przewodniczący: SSR Magdalena Piątkowska
Protokolant : Karolina Nowicka
po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 05 grudnia 2018 roku w Ś. sprawy z odwołania D. Z. od decyzji Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddział w W. w sprawie (...) o świadczenie rehabilitacyjne
I. oddala odwołanie;
II. zasądza od powódki D. Z. na rzecz Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddział w W. kwotę 180 zł tytułem zwrotu kosztów zastępstwa procesowego.
Uzasadnienie
Powódka D. Z. wniosła odwołanie od decyzji Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddziału w W. z dnia 22 czerwca 2018 roku odmawiającej jej prawa do świadczenia rehabilitacyjnego od dnia 24 maja 2018 roku. W uzasadnieniu wskazała, iż pracuje jako położna w systemie zmianowym co wymaga od niej wyjątkowej siły fizycznej i psychicznej oraz sprawności umysłu, a po przebytym udarze mózgu ma problemy z pamięcią i koncentracją. Problemy sprawiają jej prace w pochyleniu, takie jak przewożenie, przenoszenie i dźwiganie.
Organ rentowy wniósł o oddalenie odwołania i zasądzenie kosztów procesu według norm przepisanych. W uzasadnieniu powołano art. 18 ust.1 i 3 ustawy z dnia 25 czerwca 1999 roku o świadczeniach pieniężnych z ubezpieczenia społecznego w razie choroby i macierzyństwa ( t.j. Dz.U.2017.1368 ze zmianami ). Wskazano, iż dla oceny zdolności bądź braku zdolności do pracy miarodajne jest orzeczenie lekarza orzecznika, nie zaś subiektywne przekonanie ubezpieczonego o złym stanie zdrowia.
Sąd ustalił następujący stan faktyczny :
Powódka D. Z. od dnia 23 listopada 2017 roku do 23 maja 2018 roku była niezdolna do pracy z powodu choroby i pobierała zasiłek chorobowy./ bezsporne /
Przyczyną niezdolności powódki do pracy było naczyniopochodne uszkodzenie mózgu bez przełożenia na stan kliniczny. Od dnia 24 maja 2018 roku powódka nie wymagała dalszego leczenia rehabilitacyjnego w ramach świadczeń rehabilitacyjnych albowiem odzyskała zdolność do pracy.
Dowód : opinia biegłego sądowego neurologa k. 15
akta ZUS i dokumentacja medyczna ( w załączeniu)
Przy tak ustalonym stanie faktycznym Sąd zważył :
Odwołanie podlegało oddaleniu.
Zgodnie z brzmieniem art. 18 ustawy z dnia 25 czerwca 1999 roku o świadczeniach pieniężnych z ubezpieczenia społecznego w razie choroby i macierzyństwa ( t.j. Dz.U.2017.1368 ze zmianami ) świadczenie rehabilitacyjne przysługuje ubezpieczonemu, który po wyczerpaniu zasiłku chorobowego jest nadal niezdolny do pracy, a dalsze leczenie lub rehabilitacja lecznicza rokują odzyskanie zdolności do pracy. Świadczenie to przysługuje przez okres niezbędny do przywrócenia zdolności do pracy, nie dłużej jednak niż przez 12 miesięcy.
Jak wynika z akt ZUS oraz przeprowadzonego dowodu z opinii biegłej sądowej neurolog powódka od dnia 24 maja 2018 roku była zdolna do pracy, a zatem nie spełniła podstawowej przesłanki aby otrzymać prawo do świadczenia rehabilitacyjnego. Sąd dał wiarę w tym zakresie opinii biegłej sądowej albowiem stanowiła ona wnikliwą ocenę stanu zdrowia powódki, rzeczowo uzasadnioną, do której żadna ze stron- do czasu zamknięcia rozprawy- nie wniosła pisemnych zastrzeżeń.
Dlatego też Sąd w oparciu o powyższe i na podstawie powołanych przepisów oraz art. 477 14 §1 kpc oddalił odwołanie, w punkcie II zasądzając koszty postępowania , od ponoszenia których ( w przeciwieństwie do opłat i wydatków ) powódka nie jest ustawowo zwolniona ( art. 98 i nast. kpc w zw. z §11ust.2 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 roku w sprawie opłat za czynności radców prawnych (DZU z 2018r. poz.265)