Treść orzeczenia
Sygn. akt IV U 20/17
Wyrok w imieniu Rzeczypospolitej Polskiej
Dnia 7 maja 2018r.
Sąd Okręgowy w Siedlcach IV Wydział Pracy i Ubezpieczeń Społecznych
w składzie:
SSO Katarzyna Antoniak
Sygn. akt IV U 20/17 UZASADNIENIE
st. sekr. sądowy Dorota Malewicka po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 7 maja 2018r. w S. odwołania A. C. od decyzji Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddział w S. z dnia 15 listopada 2016 r. Nr (...) w sprawie A. C. przeciwko Zakładowi Ubezpieczeń Społecznych Oddział w S. o prawo do renty z tytułu niezdolności do pracy zmienia zaskarżoną decyzję i ustala prawo A. C. do renty z tytułu częściowej niezdolności do pracy od 01 września 2016r. do 31 sierpnia 2018r. Decyzją z 15 listopada 2016r. Zakład Ubezpieczeń Społecznych Oddział w S., działając na podstawie art.57 ustawy z 17 grudnia 1998r. o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych odmówił A. C. prawa do renty z tytułu niezdolności do pracy wskazując, że u ubezpieczonego nie stwierdzono niezdolności do pracy. Odwołanie od w/w decyzji złożył A. C. wnosząc o jej zmianę i ustalenie mu prawa do renty z tytułu niezdolności do pracy. W uzasadnieniu stanowiska wskazał, że na rencie przebywał przez 4 lata, a obecnie stan jego zdrowia nie uległ poprawie. W dalszym ciągu ma napady padaczkowe i utraty przytomności. Dlatego nie jest w stanie pracować, w szczególności w nocy, przy maszynach , na wysokości (odwołanie k.1 akt sprawy). W odpowiedzi na odwołanie organ rentowy wniósł o jego oddalenie, wskazując że zaskarżona decyzja wydana została na podstawie orzeczenia komisji lekarskiej Zakładu Ubezpieczeń Społecznych z 8 listopada 2016r., która nie stwierdziła u ubezpieczonego niezdolności do pracy, a odwołanie nie wnosi do sprawy żadnych nowych dowodów faktycznych lub prawnych, które uzasadniałyby zmianę tej decyzji (odpowiedź organu rentowego na odwołanie k.2 akt sprawy).
Sąd ustalił, co następuje
Ubezpieczony A. C. do 31 sierpnia 2016r. uprawniony był do renty z tytułu częściowej niezdolności do pracy (decyzja z 22 października 2015r. o ustaleniu prawa do renty na okres do 31 sierpnia 2016r. 71v akt rentowych). Wskazana decyzja wydana została w wykonaniu wyroku Sądu Okręgowego w Siedlcach z 11 września 2015r. ustalającego prawo ubezpieczonego do renty z tytułu częściowej niezdolności do pracy na okres od 1 września 2014r. do 31 sierpnia 2016r. (odpis wyroku SO w Siedlcach z 11 września 2015r. w sprawie IV U 1277/14 k.67 akt rentowych).
W dniu 18 sierpnia 2016r. ubezpieczony wystąpił do Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddziału w S. z wnioskiem o ustalenie prawa do renty z tytułu niezdolności do pracy na dalszy okres (wniosek k.72-73 akt rentowych). Rozpoznając wniosek organ rentowy skierował ubezpieczonego na badanie przez lekarza orzecznika ZUS, który w orzeczeniu z 16 września 2016r. ustalił, że ubezpieczony nie jest niezdolny do pracy (orzeczenie lekarza orzecznika z 16 września 2016r. k.75 akt rentowych).
Na skutek sprzeciwu ubezpieczonego od powyższego orzeczenia lekarza orzecznika, ubezpieczony skierowany został na badanie przez komisję lekarską ZUS, która w orzeczeniu z 8 listopada 2016r. ustaliła, że ubezpieczony nie jest niezdolny do pracy (sprzeciw ubezpieczonego od orzeczenia lekarza orzecznika ZUS k.37 akt rentowych – tom dokumentacji medycznej i orzeczenie komisji lekarskiej ZUS z 8 listopada 2016r. k.77 akt rentowych). Na podstawie powyższego orzeczenia, zaskarżoną decyzją z 15 listopada 2016r. Zakład Ubezpieczeń Społecznych Oddział w S. odmówił ubezpieczonemu prawa do renty z tytułu niezdolności do pracy na dalszy okres (decyzja z 15 listopada 2016r. k.78 akt rentowych).
Ubezpieczony ma 58 lat i wykształcenie zawodowe - hydraulik. Ubezpieczony przez pewien czas pracował ściśle w swoim zawodzie. Od 19 czerwca 1987r. do 2012r. ubezpieczony pracował w (...) Spółce z ograniczoną odpowiedzialnością w W.. Od początku zatrudnienia w powyższym zakładzie do 2010r. ubezpieczony wykonywał pracę konserwatora maszyn produkcyjnych, a następnie został zatrudniony bezpośrednio na produkcji jako operator młyna do mielenia miazgi. Wskazana maszyna napędzana jest energią elektryczną, jest to maszyna o wysokich obrotach i wysokim stopniu hałasu. Pracując na stanowisku konserwatora maszyn produkcyjnych ubezpieczony naprawiał różnego rodzaju maszyny również napędzane energią elektryczną, a do naprawy tych maszyn używał innych mniejszych urządzeń typu szlifierki, wkrętarki, wiertarki (zaświadczenie o zatrudnieniu z 2 lipca 2012r. wystawione przez (...) Sp. z o.o. w W. k.10 akt rentowych oraz wyjaśnienia ubezpieczonego k.64 akt sprawy).
Ubezpieczony cierpi na padaczkę z napadami częściowo złożonymi, zmiany dyskopatyczne kręgosłupa, zespół bólowo-korzeniowy kręgosłupa L-S o nieznacznej aktywności klinicznej, umiarkowane nadciśnienie tętnicze powikłane przerostem mięśnia lewej komory wymagające modyfikacji stosowanego leczenia hipotensyjnego. Stwierdzona u ubezpieczonego padaczka powoduje, że jest on nadal ,tj. od 1 września 2016r. częściowo niezdolny do pracy, a przewidywany okres trwania tej niezdolności to 31 sierpnia 2018r. Padaczka stanowi przeciwwskazanie do pracy przy maszynach w ruchu, a zatem pracy, którą ubezpieczony wykonywał od 1987r. do 2012r. (25 lat) jako konserwator maszyn produkcyjnych oraz operator młyna do mielenia miazgi (opinia biegłej z zakresu medycyny pracy L. M. k.101-102 akt sprawy i uzupełniająca opinia tej biegłej k.117 akt sprawy oraz częściowo opinia biegłych ortopedy, neurologa, kardiologa i diabetologa k.13-17 akt sprawy i opinia drugiego zespołu biegłych – neurologa i kardiologa k.69-71 akt sprawy).
Sąd zważył, co następuje
Odwołanie ubezpieczonego A. C. podlegało uwzględnieniu.
Zgodnie z art.57 ust. 1 i 2 ustawy z 17 grudnia 1998r. o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych (Dz.U. z 2015r., poz.748 ze zm.) renta z tytułu niezdolności do pracy przysługuje ubezpieczonemu, który spełnił łącznie następujące warunki: jest niezdolny do pracy, ma wymagany okres składkowy i nieskładkowy, a niezdolność do pracy powstała w czasie zatrudnienia, albo nie później niż w ciągu 18 miesięcy od ustania zatrudnienia, przy czym ostatniego wymogu nie stosuje do ubezpieczonego, który udowodnił okres składkowy i nieskładkowy wynoszący co najmniej 20 lat dla kobiety lub 25 lat dla mężczyzny oraz jest całkowicie niezdolny do pracy. W myśl art.12 ust.1, 2 i 3 ustawy niezdolną do pracy jest osoba, która całkowicie lub częściowo utraciła zdolność do pracy zarobkowej z powodu naruszenia sprawności organizmu i nie rokuje odzyskania zdolności do pracy po przekwalifikowaniu, przy czym całkowicie niezdolną do pracy jest osoba, która utraciła zdolność do wykonywania jakiejkolwiek pracy, a częściowo niezdolną do pracy jest osoba, która w znacznym stopniu utraciła zdolność do pracy zgodnej z poziomem posiadanych kwalifikacji.
Rozstrzygnięcie o zasadności odwołania ubezpieczonego od decyzji organu rentowego odmawiającej mu prawa do renty z tytułu niezdolności do pracy wymagało ustalenia czy u ubezpieczonego istnieje w dalszym ciągu niezdolność do pracy, a jeżeli tak to jakiego stopnia. W tym celu Sąd zasięgnął opinii specjalistów z zakresu schorzeń, na które cierpi ubezpieczony, a zatem neurologa, ortopedy, kardiologa i diabetologa, a także lekarza medycyny pracy. Sporządzone na tę okoliczność opinie biegłych dały podstawy do ustalenia, że ubezpieczony jest nadal ,tj. od 1 września 2016r. osobą częściowo niezdolną do pracy, a przewidywany okres trwania tej niezdolności to 31 sierpnia 2018r. Podkreślić należy, że spośród złożonych opinii tylko w opinii biegłej z zakresu medycyny pracy w osobie L. M. znajduje się wprost stwierdzenie, że z powodu rozpoznanej u ubezpieczonego padaczki jest on nadal ,tj. od 1 września 2016r. częściowo niezdolny do pracy. Takie ustalenie biegłej należy uznać za prawidłowe, gdyż biegła ta – w odróżnieniu od pozostałych biegłych – orzekając u ubezpieczonego dalszą częściowa niezdolność do pracy kierowała się, zgodnie z ustawową definicją, kwalifikacjami ubezpieczonego. I tak biegła stwierdziła, że skoro ubezpieczony przez ostatnich 25 lat, a zatem przez przeważający okres swojej aktywności zawodowej, pracował jako konserwator, a następnie operator maszyn w ruchu i napędzanych energią elektryczną, to z uwagi na rozpoznane u niego schorzenie neurologiczne w postaci padaczki nie jest on w dalszym ciągu zdolny do wykonywania tej pracy. Należy podkreślić, że w opiniach pozostałych biegłych (opinia pierwszego zespołu na k.17-17v akt sprawy i opinia drugiego zespołu na k.71-71v akt sprawy) również znajdują się stwierdzenia biegłych, że ubezpieczony nie może wykonywać pracy przy urządzeniach w ruchu i pod napięciem, co pośrednio potwierdza prawidłowość ustalenia biegłej z zakresu medycyny pracy o dalszej częściowej niezdolności ubezpieczonego do pracy. Brak natomiast stwierdzenia u pozostałych biegłych, że ubezpieczony jest częściowo niezdolny do pracy wynika – jak wskazuje na to treść opinii - z błędnego założenia przez pozostałych biegłych, że oceniają możliwość podjęcia przez ubezpieczonego pracy na ogólnym rynku pracy, co jest oczywiście założeniem błędnym i sprzecznym z ustawą emerytalną, która w pierwszej kolejności nakazuje ustalić, czy osoba ubiegająca się o rentę utraciła zdolność do pracy zgodnej z posiadanymi kwalifikacjami. Resumując, kierując się ustaleniami opinii biegłej z zakresu medycyny pracy i częściowo również ustaleniami pozostałych biegłych (w zakresie, w jakim stwierdzają, że ubezpieczony nie może pracować przy obsłudze maszyn pod napięciem i maszyn w ruchu) Sąd stwierdził, że ubezpieczony jest nadal ,tj. od 1 września 2016r. częściowo niezdolny do pracy, a przewidywany okres trwania tej niezdolności to 31 sierpnia 2018r.
Sąd nie przychylił się do wniosku organu rentowego o dopuszczenie dowodu z opinii innego biegłych zgłoszonego w piśmie z 23 kwietnia 2018r. (k.120-121 akt sprawy). W ocenie Sądu zawarte w w/w piśmie zastrzeżenia do opinii biegłej z zakresu medycyny pracy stanowią polemikę z prawidłowymi ustaleniami i wnioskami opinii, podobnie jak rozważania na temat braku u ubezpieczonego ścisłej specjalizacji zawodowej). Ustalenia Sądu pokazują, że przez 25 lat ubezpieczony pracował przy naprawie i obsłudze maszyn pod napięciem i w ruchu, a zatem wbrew twierdzeniom organu rentowego podsiada nabyte częściowo w szkole (jako hydraulik z zawodu), a częściowo w toku długoletniej pracy, kwalifikacje do pracy przy naprawie i obsłudze maszyn produkcyjnych.
Mając na uwadze powyższe okoliczności Sąd na podstawie art.477 14§2 kpc zmienił zaskarżoną decyzję i orzekł jak w sentencji wyroku.