Treść orzeczenia
Sygn. akt IV U 199/19
Wyrok w imieniu Rzeczypospolitej Polskiej
Dnia 18 września 2019r.
Sąd Okręgowy w Siedlcach IV Wydział Pracy i Ubezpieczeń Społecznych
w składzie:
SSO Katarzyna Antoniak
st. sekr. sądowy Dorota Malewicka po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 18 września 2019r. w S. odwołania R. C. od decyzji Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddziału w S. z dnia 19 marca 2019 r. Nr (...) w sprawie R. C. przeciwko Zakładowi Ubezpieczeń Społecznych Oddziałowi w S. o prawo do renty z tytułu niezdolności do pracy zmienia zaskarżoną decyzję i ustala prawo R. C. do renty z tytułu częściowej niezdolności do pracy od 01 marca 2019r. do 30 października 2019r.
Uzasadnienie
Decyzją z (...)2019r. Zakład Ubezpieczeń Społecznych Oddział w S., działając na podstawie art.57 ustawy z 17 grudnia 1998r. o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych odmówił R. C. prawa do renty z tytułu niezdolności do pracy od 1 marca 2019r. wskazując, że u ubezpieczonego nie stwierdzono niezdolności do pracy.
Odwołanie od w/w decyzji złożył R. C. wnosząc o jej zmianę i ustalenie mu prawa do renty z tytułu niezdolności do pracy. W uzasadnieniu stanowiska wskazał na schorzenia trzustki, które uniemożliwiają mu pracę. Do 28 lutego 2019r. był uprawniony do renty z tytułu całkowitej niezdolności do pracy, a od 1 marca 2019r. organ rentowy odmówił mu dalszego prawa do renty. Z decyzją tą nie zgadza się, gdyż stan jego zdrowia nie uległ poprawie od czasu poprzedniego orzeczenia (odwołanie k.2 akt sprawy).
W odpowiedzi na odwołanie organ rentowy wniósł o jego oddalenie, wskazując że zaskarżona decyzja wydana została na podstawie orzeczenia komisji lekarskiej Zakładu Ubezpieczeń Społecznych z 14 marca 2019r., która nie stwierdziła u ubezpieczonego niezdolności do pracy, a odwołanie nie wnosi do sprawy żadnych nowych dowodów faktycznych lub prawnych, które uzasadniałyby zmianę tej decyzji (odpowiedź organu rentowego na odwołanie k.3 akt sprawy).
Sąd ustalił, co następuje
Ubezpieczony R. C. uprzednio uprawniony był do renty z tytułu niezdolności do pracy. W okresie od 1 lutego 2015r. do 31 stycznia 2017r. ubezpieczony miał przyznane prawo do renty z tytułu częściowej niezdolności do pracy (akta rentowe za wnioskiem z 2 lutego 2015r.). Od 1 lutego 2017r. do 28 lutego 2019r. był on uprawniony do renty z tytułu całkowitej niezdolności do pracy. W ostatnim okresie ,tj. od 1 września 2018r. do 28 lutego 2019r. podstawę powyższego uprawnienia stanowiła decyzja organu rentowego z 13 września 2018r. (decyzja z 13 września 2018r. ustalająca prawo ubezpieczonego do renty z tytułu całkowitej niezdolności do pracy na okres od 1 września 2018r. do 28 lutego 2019r. k.111 akt rentowych). W dniu 18 stycznia 2019r. ubezpieczony wystąpił do Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddziału w S. z wnioskiem o ustalenie prawa do renty z tytułu niezdolności do pracy na dalszy okres (wniosek k.119 akt rentowych). Rozpoznając wniosek organ rentowy skierował ubezpieczonego na badanie przez lekarza orzecznika ZUS, który w orzeczeniu z 26 lutego 2019r. ustalił, że ubezpieczony nie jest niezdolny do pracy (orzeczenie lekarza orzecznika z 26 lutego 2019r. k.121 akt rentowych). Na skutek sprzeciwu ubezpieczonego od powyższego orzeczenia lekarza orzecznika ubezpieczony skierowany został na badanie przez komisję lekarską ZUS, która w orzeczeniu z 14 marca 2019r. ustaliła, że ubezpieczony nie jest niezdolny do pracy (sprzeciw ubezpieczonego od orzeczenia lekarza orzecznika ZUS k.128 akt rentowych – tom dokumentacji medycznej i orzeczenie komisji lekarskiej ZUS z 14 marca 2019r. k.123 akt rentowych). Na podstawie powyższego orzeczenia, zaskarżoną decyzją z 19 marca 2019r. Zakład Ubezpieczeń Społecznych Oddział w S. odmówił ubezpieczonemu prawa do renty z tytułu niezdolności do pracy na dalszy okres (decyzja z 19 marca 2019r. k.127 akt rentowych).
Ubezpieczony ma niespełna (...) lat i wykształcenie w zawodzie murarza. Pracował jako robotnik budowlany w firmie Usługi (...) w B. od 1 marca 2005r. do 30 kwietnia 2006r. (świadectwo pracy z 2 maja 2006r. k.9 akt rentowych), a następnie na stanowisku betoniarza-zbrojarza w Zakładach Produkcji (...) w S. w okresie od 16 sierpnia 2006r. do 31 marca 2013r. (umowa zlecenie z 16 sierpnia 2006r. oraz świadectwo pracy z 31 marca 2013r. k.10-11 akt rentowych). W okresie od 2 października 2000r. do 31 maja 2001r., od 7 czerwca 2002r. do 28 lutego 2005r., od 5 czerwca 2006r. do 15 sierpnia 2006r. oraz od 4 czerwca 2013r. do 22 stycznia 2014r. był zarejestrowany jako osoba bezrobotna (zaświadczenie Powiatowego Urzędu Pracy w S. z 11 lutego 2015r. k.15 akt rentowych). W okresie od 1 stycznia 2014r. do 30 września 2014r. ubezpieczony pobierał zasiłek opiekuńczy w związku z opieką nad niepełnosprawną żoną M. C. (zaświadczenie Wójta Gminy Z. k.16 akt rentowych).
W 2015r. ubezpieczony przebył złamanie prawej kości piętowej z leczeniem operacyjnym. Ponadto w 2015r. ubezpieczony był hospitalizowany z powodu ciężkiego ostrego zapalenia trzustki. W dniu 22 grudnia 2016r. przeszedł zabieg endoskopowy wytworzenia gastrocystostomii z założeniem samorozprężającej się protezy do przewodu trzustkowego. W styczniu 2017r. przebył zabieg laparoskopowy nekrektomii trzustki i drenażu torbieli trzustki. W lutym 2017r. przeszedł zabieg usunięcia protezy z przewodu trzustkowego. Obecnie ubezpieczony wymaga dalszej obserwacji, leczenia specjalistycznego oraz wykonywania badań kontrolnych. Ubezpieczony zgłasza brak apetytu, okresowo występujące biegunki, wymioty i ogólne osłabienie, a ponadto spadek wagi ciała 12 kg w ciągu 3 tygodni. Powyższe powoduje, ze ubezpieczony jest nadal częściowo niezdolny do pracy od 1 marca 2019r. do 30 października 2019r. (orzeczenie lekarskie i opinia zespołu biegłych z zakresu chirurgii, gastroenterologii i chirurgii naczyniowej k.13 oraz 14-15 akt sprawy).
Sąd zważył, co następuje
Odwołanie ubezpieczonego R. C. podlegało uwzględnieniu.
Zgodnie z art.57 ust. 1 i 2 ustawy z 17 grudnia 1998r. o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych (Dz.U. z 2016r., poz.887 ze zm.) renta z tytułu niezdolności do pracy przysługuje ubezpieczonemu, który spełnił łącznie następujące warunki: jest niezdolny do pracy, ma wymagany okres składkowy i nieskładkowy, a niezdolność do pracy powstała w czasie ubezpieczenia, albo nie później niż w ciągu 18 miesięcy od ustania ubezpieczenia. W myśl art.12 ust.1, 2 i 3 ustawy niezdolną do pracy jest osoba, która całkowicie lub częściowo utraciła zdolność do pracy zarobkowej z powodu naruszenia sprawności organizmu i nie rokuje odzyskania zdolności do pracy po przekwalifikowaniu, przy czym całkowicie niezdolną do pracy jest osoba, która utraciła zdolność do wykonywania jakiejkolwiek pracy, a częściowo niezdolną do pracy jest osoba, która w znacznym stopniu utraciła zdolność do pracy zgodnej z poziomem posiadanych kwalifikacji.
Rozstrzygnięcie o zasadności odwołania ubezpieczonego od decyzji organu rentowego odmawiającego mu prawa do renty z tytułu niezdolności do pracy wymagało ustalenia, czy u ubezpieczonego istnieje w dalszym ciągu niezdolność do pracy, a jeżeli tak to jakiego stopnia. W tym celu Sąd zasięgnął opinii specjalistów z zakresu medycyny. Sporządzona na tę okoliczność opinia zespołu biegłych w składzie chirurg, gastroenterolog, chirurg naczyniowy dała podstawy do ustalenia, że od 1 marca 2019r. ubezpieczony jest nadal osobą niezdolną do pracy, przy czym jest to częściowa niezdolność do pracy, a przewidywany okres trwania tej niezdolności to 30 października 2019r. W złożonej opinii biegli rozpoznali u ubezpieczonego opisane wyżej schorzenie trzustki i przedstawili przebieg specjalistycznego leczenia poczynając od 2015r. W ocenie biegłych gastrologa i chirurga naczyniowego choroba trzustki, w tym towarzyszące jej objawy osłabienia organizmu, biegunki, wymioty, spadek masy ciała wymagają dalszej obserwacji, specjalistycznego leczenia i wykonania kontrolnych badań, co uzasadnia orzeczenie częściowej niezdolności do pracy w okresie od 1 marca 2019r. do 30 października 2019r. (opinia biegłych k.13, 14-15 akt sprawy).
Analizując powyższą opinię biegłych Sąd doszedł do przekonania, że daje ona podstawę do oparcia na niej rozstrzygnięcia. Została ona sporządzona przez osoby posiadające specjalistyczną wiedzę z zakresu schorzeń dotykających ubezpieczonego. Jej wydanie poprzedziła analiza dokumentacji medycznej zgromadzonej w sprawie oraz przeprowadzenie badania ubezpieczonego. Opinia jest spójna i należycie uzasadniona. Sąd nie uwzględnił wniosku organu rentowego o dopuszczenie dowodu z opinii nowego zespołu biegłych z zakresu chirurgii i gastroenterologii, gdyż w ocenie Sądu zastrzeżenia organu rentowego do opinii dotychczasowych biegłych (zgłoszone w piśmie na k.27 akt sprawy) stanowią jedynie polemikę z prawidłowymi ustaleniami biegłych. Wbrew twierdzeniom organu rentowego opinia biegłych jest spójna. Ubezpieczony do 28 lutego 2019r. był uznany przez organ rentowy za całkowicie niezdolnego do pracy. Obecnie w dalszym ciągu utrzymują się u niego negatywne objawy choroby odnotowane w orzeczeniu lekarskim biegłych (k.13 akt sprawy). Dodać należy, że już po wydaniu opinii przez biegłych ubezpieczony był hospitalizowany w oddziale chirurgii, gdzie przechodził badania diagnostyczne, na które zwracali uwagę biegli w złożonej opinii (karta informacyjna z leczenia szpitalnego w okresie od 5 do 8 sierpnia 2019r. k.30 akt sprawy).
Mając na uwadze powyższe okoliczności Sąd na podstawie art.477 14§2 kpc zmienił zaskarżoną decyzję i orzekł jak w sentencji wyroku.