Treść orzeczenia
Sygn. akt IV U 195/15
Wyrok w imieniu Rzeczypospolitej Polskiej
Dnia 27 października 2015r.
Sąd Okręgowy w Siedlcach IV Wydział Pracy i Ubezpieczeń Społecznych
w składzie:
SSO Katarzyna Antoniak
sekr. sądowy Anna Wąsak po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 27 października 2015r. w S. odwołania S. W. od decyzji Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddział w S. z dnia 13 stycznia 2015 r. Nr (...) w sprawie S. W. przeciwko Zakładowi Ubezpieczeń Społecznych Oddział w S. o prawo do renty z tytułu niezdolności do pracy oddala odwołanie.
Uzasadnienie
Decyzją z 13 stycznia 2015r. Zakład Ubezpieczeń Społecznych Oddział w S., działając na podstawie art.57 ustawy z 17 grudnia 1998 r. o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych odmówił S. W. prawa do renty z tytułu niezdolności do pracy wskazując, że u wymienionego nie stwierdzono niezdolności do pracy.
Odwołanie od w/w decyzji złożył ubezpieczony S. W.. W uzasadnieniu stanowiska wskazał, że nie zgadza się z orzeczeniem komisji lekarskiej ZUS (odwołanie k.1).
W odpowiedzi na odwołanie organ rentowy wniósł o jego oddalenie, wskazując że zaskarżona decyzja wydana została na podstawie orzeczenia komisji lekarskiej Zakładu Ubezpieczeń Społecznych z 30 grudnia 2014r., która nie stwierdziła u ubezpieczonego niezdolności do pracy, a odwołanie nie wnosi do sprawy żadnych nowych dowodów faktycznych lub prawnych, które uzasadniałyby zmianę tej decyzji (odpowiedź organu rentowego na odwołanie k. 2).
Sąd ustalił, co następuje
Ubezpieczony S. W. do 31 grudnia 2013r. uprawniony był do renty z tytułu częściowej niezdolności do pracy (decyzja z 15 lipca 2013r. o ustaleniu prawa do renty na okres do 31 grudnia 2013r. k.32 akt rentowych za wnioskiem z 21 kwietnia 2011r.).
W dniu 20 października 2014r. ubezpieczony wystąpił do Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddział w S. z nowym wnioskiem o ustalenie prawa do renty z tytułu niezdolności do pracy (k.1 akt rentowych za wnioskiem z 20 października 2014r.). Rozpoznając wniosek organ rentowy skierował ubezpieczonego na badanie przez lekarza orzecznika ZUS, który w orzeczeniu z 20 listopada 2014r. ustalił, że ubezpieczony nie jest niezdolny do pracy (orzeczenie lekarza orzecznika ZUS k.10 w/w akt rentowych).
Na skutek sprzeciwu ubezpieczonego od powyższego orzeczenia lekarza orzecznika, ubezpieczony skierowany został na badanie przez komisję lekarską ZUS, która w orzeczeniu z 30 grudnia 2014r. ustaliła, że ubezpieczony nie jest niezdolny do pracy (sprzeciw od orzeczenia lekarza orzecznika k.12 i orzeczenie komisji lekarskiej ZUS k.16 akt rentowych). Na podstawie powyższego orzeczenia, zaskarżoną decyzją z 13 stycznia 2015r. organ rentowy odmówił ubezpieczonemu prawa do renty z tytułu niezdolności do pracy (decyzja z 13 stycznia 2015r. k.19 akt rentowych).
Ubezpieczony ma 61 lat i wykształcenie podstawowe. Przez przeszło 30 lat był zatrudniony jako pracownik fizyczny w Fabryce (...) Spółki Akcyjnej w S., ostatnio na stanowisku magazyniera (wyjaśnienia ubezpieczonego k.22v akt sprawy, świadectwa pracy k.7 akt rentowych za wnioskiem z 21 kwietnia 2004r.). Od 3 stycznia 2014r. ubezpieczony był zarejestrowany jako bezrobotny i z powyższego tytułu od 11 stycznia 2014r. pobierał zasiłek (zaświadczenie Powiatowego Urzędu Pracy w S. k.8 akt rentowych za wnioskiem z 21 października 2014r.).
Ubezpieczony cierpi na zmiany zwyrodnieniowo-dyskopatyczne kręgosłupa szyjnego i lędźwiowego bez objawów neurologicznych i niewydolności narządu osiowego, okresowego dolegliwości bólowe kręgosłupa szyjnego i lędźwiowego, jaskrę prostą obu oczu oraz starczowzroczność. Badanie neurologiczne ubezpieczonego nie wykazuje objawów ogniskowych ani objawów niewydolności krążenia mózgowego, a badanie części obwodowej układu nerwowego nie wykazuje aktywnych objawów zespołu korzeniowego kręgosłupa. Badanie ortopedyczne wykazuje pełną sprawność ruchową i czynnościową kończyn górnych i dolnych ubezpieczonego, a istniejące ograniczenie ruchomości odcinka lędźwiowego kręgosłupa nie upośledza istotnie jego funkcji. Badanie okulistyczne ubezpieczonego wykazuje natomiast bardzo dobrą ostrość wzroku obu oczu do dali i do bliży (czytanie w okularach) oraz nieco ograniczone pole widzenia. Opisany stan nie narusza sprawności organizmu ubezpieczonego w stopniu powodującym niezdolność do pracy (opinia biegłych z zakresu neurologii, ortopedii oraz okulistyki k.7-9 i 11-12 akt sprawy).
Sąd zważył, co następuje
Odwołanie ubezpieczonego S. W. okazało się nieuzasadnione.
Zgodnie z art. 57 ust.1 i 2 ustawy z 17 grudnia 1998 r. o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych (Dz.U. z 2013 r., poz. 1440 ze zm.) renta z tytułu niezdolności do pracy przysługuje ubezpieczonemu, który spełnił łącznie następujące warunki: jest niezdolny do pracy, ma wymagany okres składkowy i nieskładkowy, a niezdolność do pracy powstała w czasie zatrudnienia, albo nie później niż w ciągu 18 miesięcy od ustania zatrudnienia, przy czym ostatniego wymogu nie stosuje do ubezpieczonego, który udowodnił okres składkowy i nieskładkowy wynoszący co najmniej 20 lat dla kobiety lub 25 lat dla mężczyzny oraz jest całkowicie niezdolny do pracy. W myśl art. 12 ust. 1, 2 i 3 powyższej ustawy niezdolną do pracy jest osoba, która całkowicie lub częściowo utraciła zdolność do pracy zarobkowej z powodu naruszenia sprawności organizmu i nie rokuje odzyskania zdolności do pracy po przekwalifikowaniu, przy czym całkowicie niezdolną do pracy jest osoba, która utraciła zdolność do wykonywania jakiejkolwiek pracy, a częściowo niezdolną do pracy jest osoba, która w znacznym stopniu utraciła zdolność do pracy zgodnej z poziomem posiadanych kwalifikacji. Z kolei art. 61 przytaczanej ustawy stanowi, iż prawo do renty, które ustało z powodu ustąpienia niezdolności do pracy, podlega przywróceniu, jeżeli w ciągu 18 miesięcy od ustania prawa do renty ubezpieczony ponownie stał się niezdolny do pracy.
Rozstrzygnięcie odwołania ubezpieczonego od decyzji organu rentowego odmawiającej mu prawa do renty z tytułu niezdolności do pracy wymagało ustalenia, czy ubezpieczony jest niezdolny do pracy, a jeżeli tak to od kiedy i w jakim stopniu. W tym celu Sąd zasięgnął opinii specjalistów z zakresu medycyny. Sporządzona na tę okoliczność opinia biegłych z zakresu neurologii, ortopedii oraz okulistyki dała podstawy do ustalenia, że ubezpieczony nie jest aktualnie osobą niezdolną do pracy. Biegli rozpoznali u ubezpieczonego schorzenie narządu ruchu oraz narządu wzroku stwierdzając, że stan zaawansowania tych schorzeń nie narusza sprawności organizmu w stopniu powodującym niezdolność do pracy.
Powyższa opinia jest w ocenie Sądu wiarygodnym dowodem w sprawie. Sporządzili ją specjaliści z zakresu schorzeń występujących u ubezpieczonego. Przed jej wydaniem biegli zapoznali się z dokumentacją medyczną i zbadali ubezpieczonego. Opinia jest spójna i należycie uzasadniona. Należy wskazać, że ubezpieczony nie zgodził się z ustaleniami biegłych, ale nie zgłosił pod adresem opinii umotywowanych zastrzeżeń.
Mając na uwadze powyższe okoliczności Sąd, na podstawie art.477 14§1 kpc, orzekł jak w sentencji wyroku.