Treść orzeczenia
Sygn. akt IV U 181/18
Wyrok w imieniu Rzeczypospolitej Polskiej
Dnia 20 listopada 2018 r.
Sąd Rejonowy w Jeleniej Górze Wydział IV Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w składzie następującym:
Przewodniczący: SSR Marta Ładzińska
Protokolant: Katarzyna Przybylska
po rozpoznaniu w dniu 20 listopada 2018 r. w Jeleniej Górze sprawy z odwołania D. D. przeciwko Zakładowi Ubezpieczeń Społecznych Oddział w L. na skutek odwołania od decyzji Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddział w L. z dnia 29.08.2018 r. znak (...) - (...) w przedmiocie zasiłku chorobowego zmienia zaskarżoną decyzję Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddział w L. z dnia 29.08.2018 r. znak (...) - (...) w ten sposób, że przyznaje wnioskodawcy D. D. (D.) prawo do zasiłku chorobowego za okres od dnia 01 sierpnia 2018 r. do dnia 03 września 2018 r.
Uzasadnienie
D. D. wniósł odwołanie od decyzji organu rentowego, Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddział w L. z dnia 29.08.2018 r. znak (...) - (...), odmawiającej mu przyznania prawa do zasiłku chorobowego za okres od 1 sierpnia 2108 r. do 3 września 2018 r. Wnioskodawca żądał zmiany decyzji poprzez przyznanie prawa do zasiłku chorobowego w tym okresie.
W uzasadnieniu odwołania wnioskodawca wskazał, że wbrew twierdzeniom organu rentowego jako osoba zatrudniona na podstawie umowy o pracę nabył prawo do zasiłku chorobowego, ponieważ był zatrudniony w okresie od 2.07.2018 r. do 31.07.2018 r.
W odpowiedzi na odwołanie organ rentowy (k. 9) wniósł o jego oddalenie. Organ rentowy zarzucił, że choć wnioskodawca był zatrudniony przez okres 30 dni, jednak jego niezdolność do pracy nastąpiła po ustaniu ubezpieczenia.
Sąd Rejonowy ustalił następujący stan faktyczny:
D. D. był zatrudniony na podstawie umowy o pracę przez 30 dni - od 2 lipca 2018 r. do 31 lipca 2018 r. i podlegał z tego tytułu obowiązkowym ubezpieczeniom społecznym.
Od dnia 1 sierpnia 2018 r. do 3 września 2018 r. D. D. był niezdolny do pracy z powodu choroby.
( dowód : bezsporne, a nadto: dokumenty zawarte w aktach organu rentowego)
Decyzją z dnia z dnia 29.08.2018 r. znak (...) - (...) Zakład Ubezpieczeń Społecznych Oddział w L. odmówił wnioskodawcy prawa do zasiłku chorobowego za okres od 1 sierpnia 2108 r. do 3 września 2018 r., w uzasadnieniu wskazując, że jego niezdolność do pracy powstała po ustaniu tytułu ubezpieczenia.
( dowód : bezsporne, a nadto: dokumenty zawarte w aktach organu rentowego)
Ustalając stan faktyczny Sąd oparł się na dowodach z dokumentów zgromadzonych w aktach organu rentowego. Stan faktyczny w niniejszej sprawie nie był sporny, sporna była jedynie jego ocena prawna.
Sąd zważył co następuje
Odwołanie było uzasadnione i zasługiwało na uwzględnienie.
Podstawą żądania wnioskodawcy był przepis art. 4 ust. 1 pkt 1 w zw. z art. 7 ustawy z dnia 25 czerwca 1999 r. o świadczeniach pieniężnych z ubezpieczenia społecznego w razie choroby i macierzyństwa (tj. Dz. U. z 2010 r. Nr 77 poz. 512 ze zm.).
Na mocy przepisu art. 4 ust. 1 pkt 1 cytowanej ustawy ubezpieczony nabywa prawo do zasiłku chorobowego po upływie 30 dni nieprzerwanego ubezpieczenia chorobowego, jeśli podlega obowiązkowo temu ubezpieczeniu.
Natomiast przepis art. 7 Ustawy stanowi, że zasiłek chorobowy przysługuje również osobie, która stała się niezdolna do pracy po ustaniu tytułu ubezpieczenia chorobowego, jeżeli niezdolność do pracy trwała bez przerwy co najmniej 30 dni i powstała nie później niż w ciągu 14 dni od ustania tytułu ubezpieczenia chorobowego.
W przedmiotowej sprawie stan faktyczny nie był sporny. D. D. był zatrudniony na podstawie umowy o pracę przez 30 dni - od 2 lipca 2018 r. do 31 lipca 2018 r. i podlegał z tego tytułu obowiązkowym ubezpieczeniom społecznym. Od dnia 1 sierpnia 2018 r. do 3 września 2018 r. był niezdolny do pracy z powodu choroby.
Oznacza to, że D. D. nabył prawo do zasiłku chorobowego, albowiem upłynęło 30 dni jego nieprzerwanego ubezpieczenia chorobowego, a D. D. podlegał temu ubezpieczeniu obowiązkowo, co wypełnia dyspozycję przepisu art. 4 Ustawy. Jednocześnie Sąd ustalił, że niezdolność wnioskodawcy do pracy trwała od 1 sierpnia 2018 r. do 3 września 2018 r., a więc 34 dni i powstała pierwszego dnia po ustania tytułu ubezpieczenia chorobowego – tytuł ubezpieczenia ustał w dniu 31 lipca 2018 r., a niezdolność do pracy powstała 1 sierpnia 2018 r. Tak ustalony stan faktyczny wypełnia dyspozycję przepisu art. 7 Ustawy, co oznacza, że mimo ustania tytułu ubezpieczenia wnioskodawcy przysługuje prawo do zasiłku chorobowego na mocy przepisu art. 7 Ustawy.
Przenosząc powyższe rozważania na okoliczności niniejszego postępowania stwierdzić należy, że skoro wnioskodawca podlegał obowiązkowemu ubezpieczeniu chorobowemu przez okres 30 dni, a jego niezdolność do pracy wystąpiła w ciągu 14 dni od ustania tytułu ubezpieczenia i trwała dłużej niż 30 dni, przysługuje mu w okresie tej niezdolności do pracy prawo do zasiłku chorobowego, co skutkowało orzeczeniem jak w sentencji.
W związku z powyższym na mocy przepisu art. 477 (14) § 2 k.p.c. odwołanie uwzględniono i zmieniono decyzję organu rentowego.
W związku z powyższym orzeczono jak w sentencji.