Treść orzeczenia
Sygn. akt IV U 1447/18
Wyrok w imieniu Rzeczypospolitej Polskiej
Dnia 18 kwietnia 2019 r.
Sąd Okręgowy w Zielonej Górze IV Wydział Pracy i Ubezpieczeń Społecznych
w składzie:
Przewodniczący: SSO Bogusław Łój
Protokolant: sekretarz sądowy Joanna Dejewska vel Dej
po rozpoznaniu w dniu 11 kwietnia 2019 r. w Zielonej Górze odwołania M. G. (1) od decyzji Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddział w G. z dnia 11.10.2018 r. znak (...) o wypłatę niezrealizowanego świadczenia oddala odwołanie
SSO Bogusław Łój
Uzasadnienie
Decyzją z dnia 11.10.2018r. pozwany Zakład Ubezpieczeń Społecznych Oddział w G. odmówił wnioskodawczyni M. G. (2) prawa do wypłaty niezrealizowanego świadczenia w postaci renty socjalnej po zmarłym w dniu 12.09.2018r. A. G. podnosząc iż brak jest podstaw prawnych do uwzględnienia wniosku.
W odwołaniu od tej decyzji wnioskodawczyni domagała się jej zmiany i uwzględnienia wniosku zarzucając iż zmarły A. G. był jej synem i prowadzili wspólnie gospodarstwo domowe.
W odpowiedzi na odwołanie pozwany organ rentowy podtrzymał stanowisko zawarte w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji.
Sąd Okręgowy ustalił następujący stan faktyczny:
Wnioskodawczyni M. G. (2) urodzona (...) w dniu 08.10.2018r. wystąpiła do pozwanego organu rentowego z wnioskiem o wypłatę niezrealizowanego świadczenia po zmarłym w dniu (...) synu A. G..
A. G. pobierał rentę socjalną.
Wnioskodawczyni wraz z synem zamieszkiwali wspólnie, prowadzili również wspólnie gospodarstwo domowe.
(okoliczności niesporne ustalone na podstawie akt
organu rentowego)
Sąd Okręgowy zważył co następuje
Odwołanie wnioskodawczyni okazało się niezasadne, bowiem brak jest podstaw prawnych do uwzględnienia żądania wnioskodawczyni przyznania prawa do niezrealizowanego świadczenia po zmarłym w dniu (...) synu A. G. który uprawniony był do renty socjalnej.
Ustawa z dnia 27.06.2003r. o rencie socjalnej (Dz. U. z 2018r. poz. 1340) nie zawiera żadnych przepisów regulujących nabycie prawa do niezrealizowanego świadczenia po zmarłym świadczeniobiorcy
Zawarty w art. 15 ust. 1 ustawy o rencie socjalnej zawiera zapis, że w sprawach nieuregulowanych w ustawie stosuje się odpowiednio: art. 12-14, art. 61, art. 78-81, art. 93 ust. 2, art. 98, art. 100 ust. 1 i 2, art. 101, art. 102 ust. 1, art. 104 ust. 4, art. 107, art. 114, art. 116 ust. 1b i 2, art. 118 ust. 1-5, art. 119 ust. 1, art. 121, art. 122 ust. 1, art. 126, art. 128, art. 129 ust. 1, art. 130 ust. 1, art. 133-135, art. 136a i art. 138-144 ustawy o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych oraz przepisy wydane na podstawie art. 128a tej ustawy.
Również te wskazane wyżej przepisy ustawy o emeryturach i rentach nie dają podstaw do uwzględnienia wniosku i przyznanie wnioskodawczyni prawa do niezrealizowanego świadczenia po zmarłym A. G..
Oczywiście Sąd Okręgowy podziela pogląd skarżącej, że w sprawie nie mógł mieć zastosowania art. 136 ustawy o emeryturach i rentach z FUS bowiem przepis ten nie dotyczy osób pobierających już świadczenie, jednak przepis art. 136a ustawy wskazany przez skarżącą również nie stanowi podstawy do uwzględnienia odwołania.
Przepis ten bowiem wskazuje tylko i wyłącznie na sposób wyliczenia świadczenia za niepełny miesiąc i moment ustania prawa do świadczenia.
Nie dochodzi również w ocenie Sądu Okręgowego do sprzeczności systemowej, na które zwraca uwagę skarżąca bowiem ustanie daty wygaśnięcia prawa do świadczenia emerytalno-rentowego nie przesądza o utracie prawa do świadczenia za okres do jego wygaśnięcia.
Nie można go jednak dochodzić w trybie wskazanych wyżej ustaw o emeryturach i rentach z FUS i ustawie o rencie socjalnej.
Biorąc pod uwagę powyższe należało orzec na mocy art. 477 14 § 1 kpc, jak w wyroku.