Treść orzeczenia
Sygn. akt IV U 1353/15
Wyrok w imieniu Rzeczypospolitej Polskiej
Dnia 14 czerwca 2016r.
Sąd Okręgowy w Siedlcach IV Wydział Pracy i Ubezpieczeń Społecznych
w składzie:
SSO Katarzyna Antoniak
Sygn. akt IV U 1353/15 UZASADNIENIE
st. sekr. sądowy Anna Wąsak po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 14 czerwca 2016r. w S. odwołania B. P. (1) od decyzji Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddział w S. z dnia 22 października 2015 r. Nr (...) w sprawie B. P. (1) przeciwko Zakładowi Ubezpieczeń Społecznych Oddział w S. o prawo do renty z tytułu niezdolności do pracy oddala odwołanie. Decyzją z 22 października 2015r. Zakład Ubezpieczeń Społecznych Oddział w S., działając na podstawie art.57 ustawy z 17 grudnia 1998r. o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych odmówił B. P. (1) prawa do renty z tytułu niezdolności do pracy od 1 listopada 2015r. wskazując, że u ubezpieczonej nie stwierdzono niezdolności do pracy. Odwołanie od w/w decyzji złożyła B. P. (1) wnosząc o jej zmianę i ustalenie jej prawa do renty z tytułu niezdolności do pracy. W uzasadnieniu stanowiska zarzuciła, że decyzja ta została wydana niezgodnie ze stanem faktycznym. W 1996r. przeszła operację usunięcia grasicy i od tego czasu stan jej zdrowia znacznie się pogorszył. Cierpi z powodu miastenii, nadczynności tarczycy, problemów gastrologicznych, krążeniowych oraz dermatologicznych. Ubezpieczona podniosła również, że w poprzednich latach miała przyznane prawo do renty z tytułu niezdolności, a ponadto legitymuje się orzeczeniem o umiarkowanym stopniu niepełnosprawności (odwołanie k.1 akt sprawy). W odpowiedzi na odwołanie organ rentowy wniósł o jego oddalenie, wskazując że zaskarżona decyzja wydana została na podstawie orzeczenia komisji lekarskiej Zakładu Ubezpieczeń Społecznych z 19 października 2015r., która nie stwierdziła u ubezpieczonej niezdolności do pracy, a odwołanie nie wnosi do sprawy żadnych nowych dowodów faktycznych lub prawnych, które uzasadniałyby zmianę tej decyzji (odpowiedź organu rentowego na odwołanie k.2 akt sprawy).
Sąd ustalił, co następuje
Ubezpieczona B. P. (1) w okresie od 1 maja 2001r. od 31 października 2015r. uprawniona była do renty z tytułu częściowej niezdolności do pracy (decyzja z 24 października 2013r. o ustaleniu prawa do renty z tytułu częściowej niezdolności do pracy do 31 października 2015r. k.294 akt rentowych).
W dniu 7 września 2015r. wpłynął do Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddział w S. wniosek ubezpieczonej o ponowne ustalenie prawa do renty z tytułu niezdolności do pracy (wniosek k.308-309 akt rentowych). Rozpoznając wniosek organ rentowy skierował ubezpieczoną na badanie przez lekarza orzecznika ZUS, który w orzeczeniu z 28 września 2015r. ustalił, że ubezpieczona jest nadal częściowo niezdolna do pracy do 30 września 2017r. (orzeczenie lekarza orzecznika z 28 września 2015r. k.311 akt rentowych). Na skutek zgłoszenia przez Zastępcę Głównego Lekarza Orzecznika ZUS zarzutu wadliwości powyższego orzeczenia lekarza orzecznika, ubezpieczona została skierowana na badanie przez komisję lekarską ZUS, która w orzeczeniu z 19 października 2015r. ustaliła, że ubezpieczona nie jest niezdolna do pracy (zarzut wadliwości orzeczenia lekarza orzecznika ZUS k.18 akt rentowych – tom dokumentacji medycznej i orzeczenie komisji lekarskiej ZUS z 19 października 2015r. k.314 akt rentowych). Na podstawie powyższego orzeczenia, zaskarżoną decyzją z 22 października 2015r. Zakład Ubezpieczeń Społecznych Oddział w S. odmówił ubezpieczonej prawa do renty z tytułu niezdolności do pracy od 1 listopada 2015r. (decyzja z 22 października 2015r. k.315 akt rentowych).
Ubezpieczona ma niespełna 39 lat i posiada wykształcenie średnie techniczno-ekonomiczne. Ubezpieczona w okresie od 24 czerwca 1997r. do 31 marca 2012r. była zatrudniona w (...) Spółdzielni (...) w S. na stanowisku operatora komputera (zaświadczenie z 29 marca 2012r. wystawione (...) Spółdzielnię (...) w S. k.268 akt rentowych). W okresie od 1 kwietnia 2012r. do 31 stycznia 2014r. ubezpieczona była zatrudniona w P.U. POL-KON B. P. (2) z siedzibą w S. (zaświadczenie z 14 stycznia 2015r. k.303 akt rentowych). Aktualnie, od 1 kwietnia 2014r. ubezpieczona świadczy pracę na stanowisku księgowej w biurze (...) w wymiarze 7 godzin dziennie (zaświadczenie z 2 lutego 2015r. k.304 akt rentowych oraz wyjaśnienia ubezpieczonej k.24v akt sprawy).
Ubezpieczona cierpi na miastenie gravis i chorobę G.-B.. Miastenię G. rozpoznano u niej w 1997r. Aktualnie przyjmuje pirydostygminę. Była również leczona chirurgiczne - przebyła zabieg usunięcia grasicy. Skarży się na opadanie powiek, męczliwość mięśni i ogólne zmęczenie. Przeprowadzone badanie neurologiczne ubezpieczonej nie wykazuje objawów patologicznych. Od 2001r. ubezpieczona jest leczona zachowawczo tiamazolem z powodu choroby G.-B.. Aktualne wyniki badań biochemicznych ( (...), fT4) świadczą o utrzymywaniu się eutyreozy. Funkcja tarczycy jest prawidłowa. Z przyczyn endokrynologicznych ubezpieczona nie jest niezdolna do pracy. Od 2009r. ubezpieczona jest leczona z powodu ziarniaka obrączkowatego. Aktualnie, badanie dermatologiczne nie wykazuje zmian skórnych, a powyższe schorzenie nie powoduje u ubezpieczonej niezdolności do pracy. Ubezpieczona jest leczona również z powodu zespołu jelita drażliwego i diagnozowana z powodu podejrzenia choroby refluksowej przełyku. Wymienione schorzenia gastrologiczne nie dają podstawy do orzeczenia u ubezpieczonej niezdolności do pracy zgodnej z posiadanymi kwalifikacjami (opinia biegłych z zakresu endokrynologii, neurologii, gastrologii i dermatologii k.6-11 akt sprawy).
Sąd zważył, co następuje
Odwołanie ubezpieczonej B. P. (1) okazało się nieuzasadnione.
Zgodnie z art.57 ust. 1 i 2 ustawy z 17 grudnia 1998 r. o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych (t. j. Dz. U. 2015 poz. 748 ze zm.) renta z tytułu niezdolności do pracy przysługuje ubezpieczonemu, który spełnił łącznie następujące warunki: jest niezdolny do pracy, ma wymagany okres składkowy i nieskładkowy, a niezdolność do pracy powstała w czasie zatrudnienia, albo nie później niż w ciągu 18 miesięcy od ustania zatrudnienia, przy czym ostatniego wymogu nie stosuje do ubezpieczonego, który udowodnił okres składkowy i nieskładkowy wynoszący co najmniej 20 lat dla kobiety lub 25 lat dla mężczyzny oraz jest całkowicie niezdolny do pracy. W myśl art. 12 ust. 1, 2 i 3 ustawy niezdolną do pracy jest osoba, która całkowicie lub częściowo utraciła zdolność do pracy zarobkowej z powodu naruszenia sprawności organizmu i nie rokuje odzyskania zdolności do pracy po przekwalifikowaniu, przy czym całkowicie niezdolną do pracy jest osoba, która utraciła zdolność do wykonywania jakiejkolwiek pracy, a częściowo niezdolną do pracy jest osoba, która w znacznym stopniu utraciła zdolność do pracy zgodnej z poziomem posiadanych kwalifikacji.
Rozstrzygnięcie sprawy wymagało zbadania czy u ubezpieczonej po 31 października 2015r. istnieje niezdolność do pracy. W tym celu Sąd zasięgnął opinii specjalistów z zakresu medycyny. Sporządzona na tę okoliczność opinia biegłych z zakresu neurologii, gastrologii, dermatologii i endokrynologii dała podstawy do ustalenia, że ubezpieczona nie aktualnie jest osobą niezdolną do pracy. Biegli rozpoznali u ubezpieczonej opisane wyżej schorzenia endokrynologiczne dermatologiczne i gastrologiczne stwierdzając jednocześnie, że stan zaawansowania tych schorzeń nie upośledza sprawności organizmu ubezpieczonej w stopniu powodującym niezdolność do pracy.
Analizując przedmiotową opinię biegłych (k.10-11 akt sprawy), Sąd doszedł do przekonania, że stanowi ona wiarygodny dowód w sprawie. Opinia wydana została przez specjalistów z zakresu schorzeń występujących u ubezpieczonej, a swoje ustalenia biegli oparli o analizę dokumentacji medycznej ubezpieczonej, a także o badania fizykalne ubezpieczonej (protokoły z badań k.6-9 akt sprawy). Opinia jest spójna i należycie uzasadniona.
Podkreślić należy, że podstawę ustalenia, czy osoba ubezpieczona jest niezdolna do pracy, stanowi opinia sporządzona przez biegłych odpowiednich specjalności. Jeżeli opinia ta zostanie wydana w sposób prawidłowy, to Sąd nie może jej pominąć przy rozstrzyganiu w przedmiocie przyznania prawa do renty.
Wskazać należy, że ubezpieczona nie zgodziła się z ustaleniami biegłych, jednakże nie zgłosiła umotywowanych zastrzeżeń do powyższej opinii. Fakt uprzedniego pobierania przez ubezpieczoną renty z tytułu niezdolności do pracy nie przesądza o tym, że aktualnie ubezpieczona jest nadal osobą niezdolną do pracy. Z opinii biegłych wynika, że ubezpieczona nie jest niezdolna do pracy zgodnej z posiadanymi kwalifikacjami, a zatem brak jest przesłanek do uznania jej za osobę co najmniej częściowo niezdolną do pracy w rozumieniu art.12 ust.3 ustawy emerytalnej. W tym miejscu wskazać również należy, że od kwietnia 2014r. ubezpieczona pracuje jako księgowa w biurze rachunkowym, a zatem wykonuje pracę zgodną z posiadanymi kwalifikacjami (technik ekonomista).
Reasumując stwierdzić należało, że ubezpieczona nie spełnia warunku nabycia prawa do renty z tytułu niezdolności do pracy określonego w art.57 ust.1 pkt 1 ustawy o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych w postaci częściowej lub całkowitej niezdolności do pracy.
Mając na uwadze powyższe okoliczności na podstawie art.477 14§1 kpc Sąd orzekł jak w sentencji wyroku.