Treść orzeczenia
Sygn. akt IV U 123/14
Wyrok w imieniu Rzeczypospolitej Polskiej
Dnia 24 października 2014r.
Sąd Okręgowy w Siedlcach IV Wydział Pracy i Ubezpieczeń Społecznych
w składzie:
SSO Elżbieta Wojtczuk
st. sekr. sądowy Marzena Mazurek po rozpoznaniu w dniu 24 października 2014 r. w Siedlcach na rozprawie odwołania Z. C. od decyzji Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddział w S. z dnia 8 stycznia 2014 r. Nr (...)-SER w sprawie Z. C. przeciwko Zakładowi Ubezpieczeń Społecznych Oddział w S. o prawo do renty z tytułu niezdolności do pracy zmienia zaskarżoną decyzję i ustala ubezpieczonemu Z. C. prawo do renty z tytułu częściowej niezdolności do pracy od dnia (...)r.
Uzasadnienie
Decyzją z (...)Zakład Ubezpieczeń Społecznych Oddział w S., działając na podstawie art.57 ustawy z 17 grudnia 1998r. o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych odmówił Z. C. prawa do renty z tytułu niezdolności do pracy wskazując, iż nie został uznany przez Komisję Lekarską ZUS za osobę niezdolną do pracy.
Odwołanie od w/w decyzji złożył Z. C. wnosząc o jej zmianę i przyznanie prawa do renty z tytułu niezdolności do pracy. Wskazał, że decyzja nie jest zgodna z jego stanem zdrowia (odwołanie k. 2).
W odpowiedzi na odwołanie organ rentowy wniósł o jego oddalenie, wskazując, iż zaskarżona decyzja wydana została na podstawie orzeczenia Komisji Lekarskiej Zakładu Ubezpieczeń Społecznych z 20 grudnia 2013r., która nie stwierdziła u wnioskodawcy niezdolności do pracy, a odwołanie nie wnosi do sprawy żadnych nowych dowodów faktycznych lub prawnych, które uzasadniałyby zmianę zaskarżonej decyzji (odpowiedź organu rentowego na odwołanie k.3).
Sąd Okręgowy ustalił, co następuje
Wnioskodawca Z. C. dnia 23 października 2013r. wystąpił do Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddział w S. z wnioskiem o ponowne ustalenie prawa do renty z tytułu niezdolności do pracy (wniosek k. 520 akt organu rentowego). Składając powyższy wniosek Z. C. był w trakcie pobierania renty z tytułu częściowej niezdolności do pracy, która przyznana mu została do 30 listopada 2013 r. na podstawie decyzji z dnia 30 listopada 2010r. (decyzja k.367 akt organu rentowego).
Rozpoznając wniosek ubezpieczonego z dnia 23 października 2013r. organ rentowy skierował wnioskodawcę na badanie przez Lekarza Orzecznika ZUS, który w orzeczeniu z 14 listopada 2013r. ustalił, że wnioskodawca nie jest niezdolny do pracy (k.522 akt organu rentowego).
Dnia 14 listopada 2013r. ubezpieczony wniósł sprzeciw od orzeczenia Lekarza Orzecznika ZUS (k.523 akt organu rentowego) i na skutek wniesienia powyższego sprzeciwu wnioskodawca skierowany został na badanie przez Komisję Lekarską ZUS, która w orzeczeniu z 20 grudnia 2013r. ustaliła, że wnioskodawca nie jest niezdolny do pracy (k.526 akt organu rentowego). Na podstawie powyższego orzeczenia, zaskarżoną decyzją z 8 stycznia 2014r. Zakład Ubezpieczeń Społecznych Oddział w S. odmówił wnioskodawcy Z. C. prawa do renty z tytułu niezdolności do pracy (k.527 akt organu rentowego).
Zespół biegłych lekarzy: neurologa, ortopedy, psychiatry i psychologa w opinii sporządzonej na zlecenie sądu rozpoznał u Z. C. stan po złamaniu czaszki z krwiakiem śródmózgowym i ubytkiem kości skroniowej lewej w 1987r., stan po złamaniu łokcia prawego z niestabilnością, stan po złamaniu kłykcia bocznego uda lewego z niestabilnością, delikatny niedowład lewostronny (przewaga kończyny dolnej), zaburzenia osobowości i zachowania spowodowane organicznym uszkodzeniem mózgu, zespół uzależnienia od alkoholu w wywiadzie. Biegli uznali badanego za częściowo niezdolnego do pracy od 1987r. i nadal, do 30 listopada 2016r. załączona dokumentacja lekarska oraz badania psychiatry i psychologa potwierdzają istnienie zmian organicznych w (...) zarówno w sferze intelektualnej jak i charakterologicznej. Mają one znaczenie dla funkcjonowania poznawczego i społecznego wnioskodawcy. Prognoza w przebiegu w/w zmian jest niekorzystana. Ograniczenia w zakresie narządu ruchu, a szczególnie niestabilność łokcia prawego, niestabilność kolana lewego, powodują ograniczenia lokomocji i wykonywanie pracy kończyną górną prawą (opinia biegłych k. 11-15).
U ubezpieczonego istnieje deficyt wyprostu i całkowita niestabilność stawu. Świadczy to o braku stabilnej funkcji więzadłowej stawu łokciowego. Staw kolanowy lewy jest niestabilny w płaszczyźnie czołowej, co powoduje uczucie „uciekania” stawu kolanowego. Biegli psychiatra i psycholog ocenili badanego jako osobę z uszkodzeniami organicznymi mózgu z zaburzeniami osobowości, zdolności spostrzegania, zapamiętywania i odtwarzania. Oceniając stan zdrowia ubezpieczonego biegli stwierdzili, że nie ulega on poprawie, a wręcz zaburzenia psycho-psychologiczne narastają. Ubezpieczony z zaburzeniami i ułomnościami psychofizycznymi kwalifikuje się do uznania go za częściowo niezdolnego do pracy zgodnie z jego kwalifikacjami. O częściowej niezdolności do pracy ubezpieczonego trwającej nadal świadczy narastanie zmian psychoorganicznych mózgu po ciężkim urazie mózgu i dodatkowo deficyt sprawności ruchowej (opinia uzupełniającą k.28).
Ubezpieczony Z. C. skończył (...), z zawodu jest hydraulikiem, pracował w firmie sprzątającej w zakładzie pracy chronionej do 01.12.2013 r. (okoliczności niesporne).
Sąd Okręgowy zważył, co następuje
Odwołanie wnioskodawcy Z. C. jest zasadne i zasługuje na uwzględnienie.
Zgodnie z art.57 ust. 1 i 2 ustawy z 17 grudnia 1998r. o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych (Dz.U. z 2009r., Nr 153, poz.1227 ze zm.) renta z tytułu niezdolności do pracy przysługuje ubezpieczonemu, który spełnił łącznie następujące warunki: jest niezdolny do pracy, ma wymagany okres składkowy i nieskładkowy, a niezdolność do pracy powstała w okresach, o których mowa w art. 6 ust. 1 pkt 1 i 2, pkt 3 lit. b, pkt 4, 6, 7 i 9, ust. 2 pkt 1, 3-8 i 9 lit. a, pkt 10 lit. a, pkt 11-12, 13 lit. a, pkt 14 lit. a i pkt 15-17 oraz art. 7 pkt 1-3, 5 lit. a, pkt 6 i 12, albo nie później niż w ciągu 18 miesięcy od ustania tych okresów, przy czym ostatniego wymogu nie stosuje do ubezpieczonego, który udowodnił okres składkowy i nieskładkowy wynoszący co najmniej 20 lat dla kobiety lub 25 lat dla mężczyzny oraz jest całkowicie niezdolny do pracy.
W myśl art.12 ust.1, 2 i 3 ustawy niezdolną do pracy jest osoba, która całkowicie lub częściowo utraciła zdolność do pracy zarobkowej z powodu naruszenia sprawności organizmu i nie rokuje odzyskania zdolności do pracy po przekwalifikowaniu, przy czym całkowicie niezdolną do pracy jest osoba, która utraciła zdolność do wykonywania jakiejkolwiek pracy, a częściowo niezdolną do pracy jest osoba, która w znacznym stopniu utraciła zdolność do pracy zgodnej z poziomem posiadanych kwalifikacji.
Rozstrzygnięcie o zasadności bądź nie, odwołania wnioskodawcy od decyzji organu rentowego odmawiającej mu prawa do renty z tytułu niezdolności do pracy wymagało ustalenia czy u wnioskodawcy istnieje częściowa lub całkowita niezdolność do pracy. Sporządzona na tę okoliczność opinia biegłych lekarzy: neurologa, ortopedy, psychiatry i psychologa dała podstawy do stwierdzenia, że wnioskodawca jest nadal po 30 listopada 2013 r. częściowo niezdolny do pracy do 30 listopada 2016r. Biegli lekarze po zapoznaniu się z dokumentacją medyczną zgromadzoną w sprawie oraz zbadaniu wnioskodawcy stwierdzili u Z. C. stan po złamaniu czaszki z krwiakiem śródmózgowym i ubytkiem kości skroniowej lewej przebyty w 1987r., stan po złamaniu łokcia prawego z niestabilnością, stan po złamaniu kłykcia bocznego uda lewego z niestabilnością, delikatny niedowład lewostronny (przewaga kończyny dolnej), zaburzenia osobowości i zachowania spowodowane organicznym uszkodzeniem mózgu, zespół uzależnienia od alkoholu w wywiadzie. Biegli uznali badanego za częściowo niezdolnego do pracy od 1987r. i nadal, do 30 listopada 2016r. Dodatkowo w opinii uzupełniającej biegli wskazali, że u ubezpieczonego istnieje deficyt wyprostu i całkowita niestabilność stawu. Świadczy to o braku stabilnej funkcji więzadłowej stawu łokciowego. Staw kolanowy lewy jest niestabilny w płaszczyźnie czołowej, co powoduje uczucie „uciekania” stawu kolanowego. Biegli psychiatra i psycholog ocenili badanego jako osobę z uszkodzeniami organicznymi mózgu z zaburzeniami osobowości, zdolności spostrzegania, zapamiętywania i odtwarzania. Oceniając stan zdrowia wnioskodawcy, biegli brali przede wszystkim pod uwagę narastanie zmian psychoorganicznych mózgu po ciężkim urazie mózgu i dodatkowo deficyt sprawności ruchowej.
Analizując przedmiotową opinię biegłych Sąd doszedł do przekonania, że stanowi ona miarodajny i wiarygodny dowód w sprawie, gdyż wydana została przez lekarzy specjalistów, a ponadto poprzedzona została analizą dokumentacji lekarskiej wnioskodawcy i jego badaniem. Opinia jest spójna i logiczna oraz należycie uzasadniona. Biegli wydając opinie mieli na uwadze wiek ubezpieczonego, jego kwalifikacje zawodowe (wykształcenie zasadnicze zawodowe – hydraulik, pracę ochroniarza i w firmie sprzątającej) i zdolności psychofizyczne. Sąd obdarzył wiarygodnością dowód z opinii biegłych lekarzy w całości zarówno główną jaki i uzupełniającą. Obie opinie wykazały, że stan zdrowia ubezpieczonego w stosunku do badania będącego podstawą przyznania mu renty z tytułu częściowej niezdolności do pracy do 30 listopada 2013 r. nie poprawił się, a wręcz przeciwnie bowiem zaburzenia psycho-psychologiczne narastają (zespół psychoorganiczny).
Ubezpieczony z zawodu hydraulik, ze względu na ograniczenie zakresu ruchu, a w szczególności niestabilność łokcia prawego, niestabilność kolana lewego, które powodują ograniczenia lokomocji i wykonywanie pracy kończyną prawą górną, jak również ze względu na dolegliwości neurologiczno-psychiatryczne nie jest zdolny do wykonywania pracy zgodnie z kwalifikacjami. Praca hydraulika jest pracą fizyczną i wymaga sprawności intelektualnej, tak samo zresztą jak praca ochroniarza. Nie można również uznać, że ubezpieczony zaburzeniami osobowości, zdolności spostrzegania, zapamiętywania i odtwarzania jest zdolny do pracy zgodnie ze swoim wykształceniem i kwalifikacjami zawodowymi.
Stwierdzona u ubezpieczonego częściowa niezdolność do pracy trwa nadal i istniała po 30 listopada 2013 r. tj. od 1 grudnia 2013r. Spełnione zostały również pozostałe przesłanki nabycia renty z tytułu częściowej niezdolności do pracy, co nie było kwestionowane przez organ rentowy.
Mając na uwadze powyższe okoliczności Sąd na podstawie art.477 14 §2 kpc zmienił zaskarżoną decyzję i ustalił, że wnioskodawcy przysługuje prawo do renty z tytułu częściowej niezdolności do pracy w okresie od (...).
Mając powyższe na uwadze Sąd orzekł jak w wyroku.