Treść orzeczenia
Sygn. akt IV U 1197/13
Wyrok w imieniu Rzeczypospolitej Polskiej
Dnia 18 czerwca 2014 roku
Sąd Okręgowy w Nowym Sączu Wydział IV Pracy i Ubezpieczeń Społecznych
w składzie:
Przewodniczący: SSO Tadeusz Piesowicz
Protokolant: Daniel Drożdż
po rozpoznaniu w dniu 18 czerwca 2014 roku w Nowym Sączu na rozprawie odwołania A. B. od decyzji Kasy Rolniczego Ubezpieczenia Społecznego P. Terenowa w N. z dnia 11 czerwca 2013 roku znak: (...) w sprawie A. B. przeciwko Kasie Rolniczego Ubezpieczenia Społecznego P. Terenowa w N. o wypłatę uzupełniającej części renty rolniczej zmienia zaskarżoną decyzję w ten sposób, że nakazuje Kasie Rolniczego Ubezpieczenia Społecznego P. Terenowej w N. podjęcie wypłaty emerytury rolniczej w pełnej wysokości dla A. B. od dnia 1 maja 2013 roku.
Uzasadnienie
wyroku z dnia 18 czerwca 2014 roku
Decyzją z dnia 11 czerwca 2013 roku, znak: (...) Prezes Kasy Rolniczego Ubezpieczenia Społecznego, powołując się na przepisy ustawy z dnia 20 grudnia 1990 roku o ubezpieczeniu społecznym rolników (Dz. U z 2013r. poz. 1403 ze zm.), odmówił A. B. podjęcia wypłaty emerytury rolniczej w pełnej wysokości, albowiem jak wynika z posiadanej dokumentacji odwołująca jest współwłaścicielem w ½ części w gospodarstwie rolnym o ogólnej powierzchni 12,2379 ha użytków rolnych.
Od powyższych decyzji odwołała się A. B.. Wyjaśniła, iż ze względu na wiek i zły stan zdrowia nie pracuje na gospodarstwie rolnym położonym w C.. Nadto mieszka poza domem w miejscowości L. u (...).
W odpowiedzi na odwołanie organ rentowy powołując się na argumentację zawartą w zaskarżonej decyzji wniósł o oddalenie odwołania.
Bezspornym w sprawie było, iż odwołująca A. B. ur. (...), od dnia 17 stycznia 1992 roku ma przyznaną rentę rolniczą. Od dnia 1 lipca 2009 roku organ rentowy zawiesił odwołującej wypłatę części uzupełniającej emerytury. A. B. jest współwłaścicielem w ½ części użytków rolnych o ogólnej powierzchni 12,2379 ha położonych w miejscowości C..
Sąd ustalił następujący stan faktyczny:
A. B. od kilkunastu lat nie mieszka na terenie gospodarstwa rolnego w miejscowości C., gospodarstwo to prowadzi jej syn B. B. wraz z żoną O. B.. Po wyprowadzeniu się z tego gospodarstwa odwołująca zamieszkała u (...) początkowo T. a od pięciu lat mieszka w L.. Odwołująca z posiadanych gruntów nie pobiera żadnych pożytków.
dowód: zeznania odwołującej k. 39
Stan faktyczny w niniejszej sprawie Sąd ustalił na podstawie dokumentacji zgromadzonej w aktach sprawy, której wiarygodności i mocy dowodowej żadna ze stron nie kwestionowała w toku postępowania. Sąd oparł się również na zeznaniach odwołującej. Sąd w pełni dał wiarę tym zeznaniom albowiem były one przekonujące, logiczne i pozbawione jakichkolwiek sprzeczności. W zakresie okoliczności istotnych dla rozstrzygnięcia sprawy jednoznacznie wynika że sporne grunty nie są uprawiane przez A. B..
Sąd zważył co następuje
Odwołanie A. B. zasługuje na uwzględnienie.
Przedmiotem niniejszego postępowania była ocena zasadności zawieszenia wypłaty części uzupełniającej emerytury rolniczej.
Zgodnie z dyspozycją art. 28 ust. 1 ustawy z dnia 20 grudnia 1990 roku o ubezpieczeniu społecznym rolników (Dz. U. z 2013 r., poz. 1403 z zm.), wypłata emerytury lub renty rolniczej z ubezpieczenia ulega częściowemu zawieszeniu na zasadach określonych w ustępie 2-8, jeżeli emeryt lub rencista prowadzi działalność rolniczą. Według ust. 3 art. 28 w/w ustawy, wypłata ulega zawieszeniu w całości, jeżeli emeryt lub rencista nie zaprzestał prowadzenia działalności rolniczej, z zastrzeżeniem ust. 5-7 oraz 9-10.
Ustęp 4 art. 28 cyt. ustawy stanowi, że uznaje się, iż emeryt lub rencista zaprzestał prowadzenia działalności rolniczej, jeżeli ani on, ani jego małżonek nie jest właścicielem (współwłaścicielem) lub posiadaczem gospodarstwa rolnego i nie prowadzi działu specjalnego.
Wskazać należy, że w uzasadnieniu wyroku z dnia 27 maja 1997 r. sygn. II UKN 145/97, LEX nr 31916 Sąd Najwyższy stwierdził, że ustawa o ubezpieczeniu społecznym rolników przewiduje dopuszczalność częściowego zawieszenia wypłaty emerytury lub renty inwalidzkiej na zasadach przewidzianych w jej art. 28, jeżeli emeryt lub rencista prowadzi działalność rolniczą, tj. działalność, o której mowa w art. 6 pkt 3 ustawy, a więc działalność w zakresie produkcji roślinnej lub zwierzęcej, w tym produkcji ogrodniczej, sadowniczej, pszczelarskiej, rybnej i leśnej. Samo posiadanie gospodarstwa rolnego, bez prowadzenia działalności rolniczej w rozumieniu art. 6 pkt 3 ustawy, nie uzasadnia zastosowania art. 28 ust.1 ustawy o ubezpieczeniu społecznym rolników. Podobnie wypowiedział się Sąd Apelacyjny w Warszawie w wyroku z dnia 8 grudnia 2004 r. sygn. III AUa 598/04, stwierdzając, iż zawieszenie wypłaty emerytury rolniczej nie dotyczy osoby jedynie posiadającej gospodarstwo rolne, ale tylko takiej osoby, która gospodarstwo rolne prowadzi i gospodarstwo to przynosi jej dochód.
Należy podkreślić, że prowadzenie działalności rolniczej w rozumieniu art. 6 pkt 1 cyt. ustawy oznacza prowadzenie na własny rachunek przez posiadacza gospodarstwa rolnego działalności zawodowej związanej z tym gospodarstwem, stałej i osobistej oraz mającej charakter wykonywania pracy lub innych czynności wiążących się z jego prowadzeniem. Osobisty charakter działalności jako cecha działalności rolniczej oznacza, że rolnik osobiście prowadzi gospodarstwo rolne, co wyraża się co najmniej w tym, że do niego zwykle należy podejmowanie decyzji dotyczących prowadzonego gospodarstwa.
W ocenie Sądu przepis ust. 4 art. 28 ustawy z dnia 20 grudnia 1990 r. przez zapis „ uznaje się, że...” stwarza domniemanie, iż osoba będąca właścicielem (współwłaścicielem) gospodarstwa lub jego posiadaczem – prowadzi w nim działalność rolniczą. Ubezpieczony ma jednak możliwość wykazania, iż pomimo tego, że jest właścicielem (współwłaścicielem) gospodarstwa rolnego, nie prowadzi w nim działalności rolniczej. Inna interpretacja tego przepisu prowadziłaby do sprzeczności pomiędzy ust.1 a ust. 4 art. 28, ponieważ ust.1 mówi o prowadzeniu działalności rolniczej, definiowanej przez art. 6 pkt 3, który to przepis nie zalicza do prowadzenia działalności rolniczej samego faktu posiadania gospodarstwa rolnego w formie własności, bądź innego typu posiadania, a jedynie podejmowania konkretnych działań. Takie stanowisko potwierdza wyrok Sądu Najwyższego z dnia 30 listopada 2005 r. I UK 59/05, w którym stwierdzono; „przy ustalaniu podlegania ubezpieczeniu społecznemu rolników, ustawowe domniemanie, że właściciel gruntów zaliczanych do użytków rolnych prowadzi działalność rolniczą, może być obalone odpowiednimi dowodami”.
Poglądy wyrażone w tezach cytowanych orzeczeń, jak i ich uzasadnieniach, Sąd rozpoznający niniejszą sprawę w pełni podziela.
W przedmiotowej sprawie – jak wynika to z ustaleń Sądu – A. B. wykazała, iż nie prowadzi działalności rolniczej oraz nie osiąga z posiadanych nieruchomości żadnych korzyści.
Mając powyższe okoliczności na uwadze Sąd na mocy art. 477 14 § 2 kpc zmienił zaskarżoną decyzję w ten sposób, że nakazał Kasie Rolniczego Ubezpieczenia Społecznego P. Terenowej w N. podjęcie wypłaty emerytury rolniczej w pełnej wysokości dla A. B. od dnia 11 czerwca 2013 roku.