Streszczenie (SAOS)

Wobec szerokiej dyskusji na temat praktycznych konsekwencji § 12a rozporządzenia Ministra Zdrowia z 20 marca 2020 r. w sprawie ogłoszenia na obszarze Rzeczypospolitej Polskiej stanu epidemii (Dz. U. z 2022 r., poz. 340), także w zakresie możliwości rozwiązania umowy o pracę, stwierdzić należy, że oceny w tym przedmiocie winny być dokonywane a casu ad casum, czyli z uwzględnieniem realiów konkretnej sprawy. Oznacza to, że pracodawca nie ma bezwzględnej powinność rozwiązania umowy o pracę w przypadku pracownika, np. apteki, który nie poddał się szczepieniu i który nie wykazał przeciwskazań zdrowotnych. Decyzja w tym przedmiocie należy do pracodawcy. Żaden przepis nie nakłada obowiązku wypowiedzenia umowy o pracę z tego powodu. Pracodawca może uznać, że będzie kontynuował stosunek pracy, licząc się z możliwymi konsekwencjami takiej postawy pracownika w sferze bezpieczeństwa i higieny pracy oraz ewentualnej odpowiedzialności odszkodowawczej. Może też zdecydować się na przekazania sprawy do organów sanitarnych w celu ewentualnego wymierzenia pracownikowi kary pieniężnej. Może w końcu rozwiązać z pracownikiem umowę o pracę, gdy uzna, że dalsze kontunuowanie stosunku pracy z tego powodu jest niemożliwe.