Treść orzeczenia
Sygn. akt IV Kow 1091/17/pr
Postanowienie
Dnia 13 listopada 2017 r.
Sąd Okręgowy w Jeleniej Górze Wydział IV Penitencjarny i Nadzoru nad Wykonywaniem Orzeczeń Karnych
w składzie:
Przewodniczący: Sędzia SO Marek Klebanowicz
Protokolant: Patrycja Matkowska
po rozpatrzeniu wniosku obrońcy skazanego D. W. s. Z. i L. zd. W. ur. (...) w J. o udzielenie przerwy w odbywaniu kary pozbawienia wolności oraz po wysłuchaniu Prokuratora Prokuratury Okręgowej w Jeleniej Górze Roberta Remiszewskiego który sprzeciwił się uwzględnieniu wniosku na podstawie art. 153 § 2 kkw a contrario postanowił : nie uwzględnić wniosku skazanego i odmówić D. W. udzielenia przerwy w odbywaniu kary: ⚫ 3 lat i 6 miesięcy pozbawienia wolności, orzeczonej wyrokiem Sądu Rejonowego w Kamiennej Górze z dnia 07.11.2016r. sygn. akt (...) ⚫ 10 dni pozbawienia wolności, orzeczonej wyrokiem Sądu Rejonowego w Kamiennej Górze z dnia 01.02.2012r. sygn. akt (...)
Uzasadnienie
Skazany złożył wniosek o udzielenie mu przerwy w wykonaniu kary pozbawienia wolności uzasadniając to ważnymi względami rodzinnymi i osobistymi, w szczególności koniecznością zapewnienie opieki swojej rodziny.
Sąd zważył co następuje
Wniosek na uwzględnienie nie zasługuje.
Przerwa w wykonaniu kary pozbawienia wolności jest instytucją o szczególnym charakterze, która stanowi istotny wyjątek od zasady ciągłości wykonywania kary.
Z tych też względów udzielenie skazanemu przerwy w karze powinno nastąpić tylko w wyjątkowych, szczególnie uzasadnionych wypadkach.
Jest rzeczą oczywistą, że pozbawienie człowieka wolności wywołuje zawsze określone negatywne konsekwencje w jego życiu osobistym i rodzinnym. Jest to naturalny skutek izolacji w warunkach więziennych.
Jak słusznie zauważa to SA w L. w postanowieniu z dnia 15.06.2011 r. sygn. II AKzw 540/11 –„podejmując decyzję procesową w przedmiocie udzielenia przerwy w karze pozbawienia wolności należy mieć na uwadze to, iż orzekanie sądów w postępowaniu karnym ma na celu przede wszystkim wymierzanie sprawiedliwości, a nie ochronę rodziny. Dobro rodziny jest wprawdzie wartością konstytucyjną, co wynika z art. 71 Konstytucji RP, jednakże adresatem tej dyrektywy jest przede wszystkim Państwo, które dobro rodziny powinno uwzględniać w swej polityce społecznej i gospodarczej”.
Okoliczności, na które powołuje się skazany nie są na tyle istotne, aby uzasadniały udzielenie mu przerwy w odbywaniu kary pozbawienia wolności. Jak wynika z wywiadu kuratora sądowego. Skazany przebywając na wolności spożywał alkohol i często zmieniał pracę. Skazany nie spłaca zaciągniętych kredytów i posiada znaczną zaległość alimentacyjną w kwocie ok 50 tysięcy złotych. Przytoczone okoliczności istotnie przytaczają deklaracje skazanego o partycypowanie w utrzymaniu rodziny. Schorzenie partnerki nie jest chorobą ciężką. Aktualnie jest czynna zawodowo, pracuje w Szpitalu w Z.. Co więcej skazany posiada dwóch pełnoletnich synów, którzy o ile zachodzi taka potrzeba, powinni zabezpieczyć opiekę małoletniego rodzeństwa na czas pobytu matki w szpitalu.
W ocenie Sądu nawet kilkumiesięczna przerwa w odbywaniu przez skazanego kary nic nie zmieni w sytuacji jego rodziny.
W tych warunkach orzeczono jak wyżej.
Pouczenie:
(...)
1. (...)