Treść orzeczenia
Sygnatura akt IV Ka 690/14
Wyrok w imieniu Rzeczypospolitej Polskiej
Dnia 29 października 2014 roku.
Sąd Okręgowy w Świdnicy w IV Wydziale Karnym Odwoławczym w składzie:
SSO Mariusz Górski (spr.)
SSO Agnieszka Połyniak
SSO Sylwana Wirth
Marta Synowiec
przy udziale Andrzeja Mazurkiewicza Prokuratora Prokuratury Okręgowej, po rozpoznaniu dnia 29 października 2014 roku sprawy M. J. syna A. i U. z domu S. urodzonego (...) w K. oskarżonego z art. 190 § 1 kk w zw. z art. 12 kk, art. 157 § 1 kk , art. 216 § 1 kk w zw. z art. 12 kk i art. 190 § 1 kk na skutek apelacji wniesionej przez obrońcę oskarżonego od wyroku Sądu Rejonowego w Kłodzku z dnia 17 lipca 2014 roku, sygnatura akt II K 105/14
I. zmienia zaskarżony wyrok w ten sposób, że:
1) uchyla orzeczenie o karze łącznej pozbawienia wolności, a zawarte w punkcie V dyspozycji,
2) uchyla zaskarzony wyrok w części tyczącej skazania oskarżonego M. J. za czyn z art. 157 § 1 kk i sprawę w tym zakresie przekazuje sądowi i instancji do ponownego rozpoznania,
3) w pozostałym zakresie tenże wyrok utrzymuje w mocy z tym, że orzeczenie o warunkowym zawieszeniu wykonania kary pobawienia wolności, a zawarte w punkcie V dyspozycji, odnosi do skazania M. J. za czyn z art. 190 § 1 kk i art. 216 § 1 kk w zw. z art. 11 § 2 kk w zw. z art. 12 kk, a zawartego w punkcie I dyspozycji,
II. zasądza od Skarbu Państwa na rzecz adw. T. W. z Kancelarii Adwokackiej w K. 516, 60 złotych tytułem kosztów nie opłaconej pomocy prawnej udzielonej oskarżonemu z urzędu w postępowaniu odwoławczym, a nadto należne jej koszty za obronę oskarżonego w postępowaniu przed sądem I instancji określa na kwotę 619, 92 złotych.
III. wydatki związane z postępowaniem odwoławczym zalicza na rachunek Skarbu Państwa.
Sygn. akt IV Ka 690/14
Uzasadnienie
M. J. oskarżony został o to, że:
I. w okresie od 18 listopada 2013 roku do 22 grudnia 2013 roku w miejscowości R., pow. (...), woj. (...), w krótkich odstępach czasu działając z góry powziętym zamiarem wypowiadał groźby pozbawienia życia wobec D. H.za pośrednictwem wysyłanych wiadomości sms ze swojego telefony o nr (...)na telefon pokrzywdzonego, które to groźby wzbudziły i pokrzywdzonego uzasadnioną obawę, że zostaną pełnione,
to jest o czyn z art. 190§1 kk w zw. z art. 12 kk
II. w dniu 29 listopada 2013 roku w miejscowości O., pow. (...), woj. (...), bez żadnego powodu podszedł do samochodu w którym siedział D. H. i uderzył go ręką oraz kopnął butem w twarz D. H., w wyniku czego pokrzywdzony doznał obrażeń ciała w postaci załamania z przemieszczeniem kości nosa, które to obrażenia ciała naruszyły czynności narządów ciała na czas dłuższy niż dni siedem,
to jest o czyn z art. 157§1 kk
III. w okresie od 18 listopada 2013 roku do 22 grudnia 2013 roku w O., pow. (...), woj. (...), w krótkich odstępach czasu działając z góry powziętym zamiarem znieważał D. H. słowami powszechnie uznawanymi za obelżywe za pośrednictwem wysyłanych wiadomości sms ze swojego telefony o nr (...)na telefon pokrzywdzonego,
to jest o czyn z art. 216§1 kk w zw. z art. 12 kk
IV. w grudniu 2013 roku w miejscowości R., pow. (...), woj. (...), wypowiadał groźby pozbawienia życia wobec M. H. przez telefon komórkowy o nr (...), które to groźby wzbudziły u pokrzywdzonej uzasadnioną obawę, że zostaną spełnione,
to jest o czyn z art. 190§1 kk.
Zaskarżonym wyrokiem M. J. uznany został za winnego popełnienia czynów opisanych w punktach I i III, a opisanych wyżej i po przyjęciu, że stanowią one czyn ciągły z art. 190§1 kk i art. 216§1 kk w zw. z art. 11§2 kk w zw. z art. 12 kk – na podstawie art. 190§1 kk w zw. z art. 11§3 kk wymierzono oskarżonemu karę 6 miesięcy pozbawienia wolności.
Nadto M. J. uznany został za winnego popełnienia czynu opisanego w pkt II i za to, w oparciu o art. 157§1 kk wymierzono oskarżonemu karę 10 miesięcy pozbawienia wolności.
Poza tym oskarżony uniewinniony został od popełnienia czynu opisanego wyżej w punkcie IV, tj. od popełnienia występku z art. 190§1 kk.
Zgodnie z treścią art. 85 kk i art. 86§1 kk wymierzono oskarżonemu karę łączną 10 miesięcy pozbawienia wolności, której wykonanie, w oparciu o art. 69§1 i 2 kk oraz art. 70§1 pkt 1 kk zawieszono warunkowo na okres lat 2.
Wyrok powyższy zaskarżyła obrońca M. J., zarzucając:
1) błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę wyroku, mający wpływ na jego treść a polegajacy na przyjęciu, iż w oparciu o opinię sądowo lekarską przedstawioną przez pokrzywdzonego D. H., można uznać za winnego oskarżonego M. J. tego, iż uderzył ręką oraz kopnął stopą w twarz pokrzywdzonego w wyniku czego pokrzywdzony doznał obrażeń ciała w postaci złamania z przemieszczeniem kości nosa w sytuacji gdy z opinii tej wynika, iż biegły lekarz sądowy ze względu na brak dokumentacji medycznej nie jest w stanie stwierdzić czy obrażenia, które podał pokrzywdzony rzeczywiście są obrażeniami przez niego odniesionymi,
2) błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę wyroku, mający wpływ na jego treść a polegający na przyjęciu, iż w oparciu o dowód w postaci zapisu dźwiękowego przebiegu zdarzenia przedstawionego na rozprawie przez pokrzywdzonego D. H. można ustalić, iż oskarżony M. J. uderzył pokrzywdzonego otwartą ręką w twarz a następnie kopnął go butem w twarz w sytuacji, gdy z zapisu przebiegu zdarzenia nie można tego stwierdzić a na nagraniu przedstawionym przez pokrzywdzonego słychać jedynie głos należący do pokrzywdzonego
3) naruszenie § 14 p. 2 ppkt 3 w zw. z art. z § 16 Rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu poprzez przyznanie na rzecz Kancelarii Adwokackiej adw. T. W. kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu w kwocie 531,36 zł w sytuacji, gdy koszty nieopłaconej pomocy prawnej wynoszą 619,92 zł.
Tym samym apelujący wniósł o:
1) zmianę zaskarżonego orzeczenia i uniewinnienie oskarżonego od zarzucanego mu w punkcie II czynu
2) zmianę zaskarżonego wyroku w punkcie IV i orzeczenie na rzecz Kancelarii Adwokackiej adw. T. W. kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej oskarżonemu z urzędu przed Sądem I instancji w kwocie 619,92 zł
ewentualnie
3) uchylenie zaskarżonego wyroku i przekazanie sprawy Sądowi I instancji do ponownego rozpoznania.
Sąd Okręgowy zważył:
Apelacja w znacznym stopniu zasługuje na uwzględnienie.
I tak, o ile nie można w zasadzie mieć większych wątpliwości co do tego, że D. H. 29 listopada 2013 r. został uderzony ręką czy też kopnięty przez oskarżonego, o tyle nie sposób jednoznacznie przyjąć, że w wyniku tego ataku doznał złamania kości nosa z przemieszczeniem.
Ustalenia co do rodzaju obrażeń oparto w zasadzie wyłącznie na relacji pokrzywdzonego, który opisał w swych zeznaniach jaki był jego stan po pobiciu przez oskarżonego.
Biegła z zakresu medycyny sądowej wydała w efekcie opinię hipotetyczną opierając się wyłącznie właśnie z relacji D. H.. Tego typu opinia nie mogła zatem stanowić pełnowartościowego dowodu w sprawie. Koniecznym było dopuszczenie dowodu z badania pokrzywdzonego przez lekarza laryngologa by ten stwierdził czy istotnie D. H. przebył ( bez leczenia ) złamanie nosa z przemieszczeniem i jeśli to zostanie potwierdzone - skazanie M. J. z art. 157§1 kk będzie uzasadnione. Jeśli rodzaj obrażeń o jakich mowa nie zostanie jednoznacznie potwierdzony możliwe będzie prawdopodobne skazanie oskarżonego wyłącznie za występek z art. 217§1 kk.
Z uwagi na powyższe – zdecydowano jak w wyroku ustalając nadto koszty należne obrońcy z urzędu za postępowanie przed Sądem I instancji na 619,92 zł ( 3 terminy rozpraw, a zatem 360 zł + 2x po 20% od tej kwoty oraz podatek VAT 23% ).