Treść orzeczenia
Sygn. akt IV Ka 667/12
Wyrok w imieniu Rzeczypospolitej Polskiej
Dnia 18 grudnia 2012 r.
Sąd Okręgowy w Legnicy - IV Wydział Karny Odwoławczy w składzie:
SSO Paweł Pratkowiecki
SO Barbara Gabrysz (spr.) SO Marek Poddębniak stażysta Antonina Kubiena przy udziale Mariusza Zielińskiego Prokuratora Prokuratury Okręgowej w Legnicy po rozpoznaniu w dniu 18 grudnia 2012 r. sprawy M. G. (G.) oskarżonego o przestępstwa z art. 278 § 1 k.k. i inne na skutek apelacji wniesionej przez obrońcę oskarżonego od wyroku Sądu Rejonowego w Złotoryi z dnia 19 września 2012 r. sygn. akt II K 288/11
I. utrzymuje w mocy zaskarżony wyrok, uznając apelację za oczywiście bezzasadną,
II. zasądza od Skarbu Państwa na rzecz adw. A. M. 516,60 złotych tytułem nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej oskarżonemu z urzędu przed sądem odwoławczym,
III. zwalnia oskarżonego od ponoszenia kosztów sądowych za postępowanie odwoławcze.
Uzasadnienie
M. G. został oskarżony o to, że:
I. w dniu 24 lutego 2011 r. w G. rejonu (...) dokonał kradzieży 6 sztuk silników elektrycznych o wartości 1.500,00 zł, czym działał na szkodę firmy (...) T. M.,
tj. o czyn z art. 278 § 1 kk,
II. w dniu 03 marca 2011 r. w I. województwa (...) nakłonił D. K. do złożenia fałszywego zeznania w toku dochodzenia RSD 175/11prowadzonego przez Komendę (...)w Z.
w sprawie dokonanej w dniu 24 lutego 2011 r. w G. kradzieży 6 sztuk silników elektrycznych i podania niezgodnie z prawdą, że wraz
z M. G. znalazł on w lesie części silników elektrycznych, które następnie M. G. sprzedał na skupie złomu w G.,
tj. o czyn z art. 18 § 2 kk w zw. z art. 233 § 1 kk,
III. w nocy z 08 na 09 marca 2011 r. w G. rejonu (...), działając wspólnie i w porozumieniu z inną osobą, co do której postępowanie prowadzone było odrębnie usiłował dokonać kradzieży
z włamaniem do sklepu spożywczego w ten sposób, że po uprzednim przecięciu dwóch kłódek otworzył kartę zabezpieczającą drzwi wejściowe, a następnie przy pomocy metalowego łomu próbował wyważyć drzwi, jednak zamierzonego celu w postaci wejścia do wnętrza sklepu i zaboru mienia nie osiągnął z powodu spłoszenia go przez przypadkową osobę, czym spowodował straty w wysokości 50,00 zł na szkodę (...)Spółdzielni (...) w Z.,
tj. o czyn z art. 13 § 1 kk w zw. z art. 279 § 1 kk.
Sąd Rejonowy w Złotoryi wyrokiem z dnia 19 września 2012 r. wydanym
w sprawie sygn. akt II K 288/11 uznał oskarżonego M. G. za winnego popełnienia zarzucanych mu czynów i za to wymierzył mu kary:
- za czyn I – na podstawie art. 278 § 1 kk – 10 miesięcy pozbawienia wolności,
- za czyn II – na podstawie art. 19 §1 kk w zw. z art. 233 § 1 kk – 5 miesięcy pozbawienia wolności,
- za czyn III – na podstawie art. 14 § 1 kk w zw. z art. 279 § 1 kk – 1 rok pozbawienia wolności.
Na podstawie art. 85 § 1 kk i art. 86 § 1 kk połączył oskarżonemu wymierzone kary pozbawienia wolności i wymierzył mu karę łączną 1 roku i 6 miesięcy pozbawienia wolności; na poczet której na podstawie art. 63 § 1 kk zaliczył oskarżonemu okres jego zatrzymania w dniach 2-3 marca 2011 r. oraz 09-10 marca 2011 r.
Na podstawie art. 46 § 1 kk zobowiązał oskarżonego do naprawienia szkody przez uiszczenie:
- na rzecz pokrzywdzonego (...) T. M. kwoty 1.500 (tysiąc pięćset) złotych,
- na rzecz pokrzywdzonego (...) Spółdzielnia (...)
w Z. kwoty 50 (pięćdziesięciu) złotych.
Na podstawie art. 44 § 2 kk orzekł przepadek dowodu rzeczowego
w postaci metalowego pręta.
Ponadto zasądził od Skarbu Państwa na rzecz obrońcy oskarżonego kwotę 516,60 zł tytułem nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej oskarżonemu
z urzędu, jednocześnie zwalniając oskarżonego z kosztów sądowych i opłaty.
Wyrok powyższy zaskarżyła obrońca oskarżonego, zarzucając rażącą niewspółmierność kary, polegającą na wymierzeniu oskarżonemu poszczególnych kar jednostkowych wyższych, niżeli w dolnych graniach ustawowego zagrożenia oraz kary łącznej pozbawienia wolności w wymiarze
1 (jednego) roku i 6 (sześciu) miesięcy pozbawienia wolności, podczas gdy postawa oskarżonego, jego warunki osobiste, uzasadniały wymierzenie kar za poszczególne czyny w dolnych granicach ustawowego zagrożenia oraz kary łącznej z warunkowym zawieszeniem jej wykonania
i wnosiła o wymierzenie kar jednostkowych w dolnych granicach ustawowego zagrożenia oraz kary łącznej z warunkowym zawieszeniem jej wykonania, ewentualnie o uchylenie zaskarżonego wyroku i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania.
Sąd Okręgowy zważył, co następuje
Apelacja nie zasługuje na uwzględnienie, gdyż jej zarzut jest oczywiście chybiony.
Na wstępie stwierdzić należy, że przeprowadzona przez Sąd Rejonowy ocena dowodów i poczynione w oparciu o tę ocenę ustalenia faktyczne są prawidłowe.
W świetle zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego sprawstwo
i wina oskarżonego istotnie nie budzą żadnych wątpliwości, a których apelacja również nie kwestionuje.
Podstawą dokonania przez Sąd Rejonowy ustaleń faktycznych były
w szczególności trafnie ocenione zeznania świadków: J. F., A. K., D. K., S. F., P. C., D. Z. i częściowo wyjaśnienia oskarżonego. Te osobowe dowody wspierały przy tym dowody rzeczowe w postaci wyników czynności przeszukania i oględzin miejsca, materiałów fotograficznych dowodu skupu.
Wymowa tych dowodów jest jednoznacznie oskarżonego obciążająca.
W okolicznościach zdarzeń, w sposobie zachowania się w nich oskarżonego, Sąd Okręgowy podziela też stanowisko Sądu Rejonowego co do kwalifikacji prawnej przypisanych oskarżonemu występków, a także w zakresie wymiaru kar jednostkowych i kary łącznej pozbawienia wolności, jak również środków karnych.
Absolutnie nie sposób podzielić zarzutu apelacji rażącej niewspółmierności, surowości orzeczonych wobec oskarżonego kar jednostkowych i kary łącznej 1 roku i 6 miesięcy pozbawienia wolności.
Okoliczności bowiem mające wpływ na ich wymiar zostały przez Sąd Rejonowy w sposób właściwy uwzględnione i rozważone, a co wynika wprost
z treści pisemnego uzasadnienia wyroku.
Kary jednostkowe pozbawienia wolności orzeczone zostały w istocie
w dolnych granicach ustawowego zagrożenia, a kara łączna z zastosowaniem zasady częściowej absorpcji.
Wymierzając je, Sąd Rejonowy wziął pod uwagę stopień winy
i społecznej szkodliwości czynów oskarżonego, motywy jego działania, postawę i rolę oskarżonego w przestępstwie popełnionym z udziałem nieletniego, sposób jego działania, przygotowany i świadczący w istocie o jego przestępczym zdeterminowaniu, wielość przestępczych zachowań, uprzednią karalność oskarżonego, wobec którego wcześniej orzeczone kary z warunkowym zawieszeniem wykonania nie odniosły pożądanego skutku.
Okoliczności te zdecydowanie oskarżonego obciążają.
Sąd Rejonowy zasadnie też ocenił i uznał, że wobec oskarżonego brak jest dodatniej prognozy kryminologicznej co do jego zachowania się na przyszłość, niezbędnej dla orzeczenia warunkowego; a oskarżony mimo młodego wieku nie zasługuje na danie mu kolejnej szansy orzeczeniem warunkowym.
Wywody i argumenty apelacji absolutnie nie przekonują.
Wobec ewidentnej nietrafności zarzutu apelacji, zaskarżony wyrok utrzymano w mocy, uznając apelację za oczywiście bezzasadną.
O kosztach nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej oskarżonemu z urzędu przed sądem odwoławczym orzeczono na podstawie § 2 i 14 ust. 2 pkt 4 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu, zaś o zwolnieniu oskarżonego od ponoszenia kosztów sądowych za postępowanie odwoławcze - na podstawie art. 624 § 1 kpk.