Treść orzeczenia
Sygn. akt IV Ka 356/15
Wyrok w imieniu Rzeczypospolitej Polskiej
Dnia 17 czerwca 2015 r.
Sąd Okręgowy w Świdnicy w IV Wydziale Karnym Odwoławczym w składzie:
SSO Ewa Rusin (spr.)
SSO Elżbieta Marcinkowska
SSO Sylwana Wirth
Ewa Ślemp
przy udziale Barbary Chodorowskiej Prokuratora Prokuratury Okręgowej, po rozpoznaniu w dniu 17 czerwca 2015 r. sprawy B. K. syna S. i I. z domu G. urodzonego (...) w W. oskarżonego z art.279§1 kk, art. 13§1 kk w zw. z art. 279§1kk, art. 278§1 kk na skutek apelacji wniesionej przez prokuratora od wyroku Sądu Rejonowego w Wałbrzychu z dnia 5 lutego 2015 r. sygnatura akt II K 150/13
I. zmienia zaskarżony wyrok w punkcie XVIII ppkt 5 dyspozycji w ten sposób, że w miejsce określonego tam obowiązku naprawienia szkody w terminie 2 (dwóch) lat od uprawomocnienia się wyroku orzeka wobec oskarżonego B. K. na podstawie art. 46 § 1 k.k. obowiązek naprawienia szkody pokrzywdzonemu A. T. przez zapłatę kwoty 2500 złotych;
II. w pozostałym zakresie zaskarżony wyrok utrzymuje w mocy;
III. zwalnia oskarżonego od ponoszenia kosztów sądowych związanych z postępowaniem odwoławczym zaliczając wydatki za to postępowanie na rachunek Skarbu Państwa.
Uzasadnienie
Prokurator Rejonowy w Wałbrzychu wniósł akt oskarżenia przeciwko D. K., B. K. i M. T..
Sąd Rejonowy w Wałbrzychu wyrokiem z dnia 5 lutego 2015 r., sygn.akt II K 150/13 w części dotyczącej B. K.:
I. Oskarżonego B. K. uznał za winnego czynów opisanych w pkt I i II części wstępnej wyroku polegających na tym, że:
I. w dniu 22 listopada 2012r. w W. woj. (...) działając wspólnie i w porozumieniu po uprzednim zerwaniu skobla w drzwiach wejściowych do mieszkania dostali się do jego wnętrza skąd dokonali zaboru w celu przywłaszczenia zlewozmywaka, kranów, kabli, części lodówki, kuchenki gazowej, butli gazowej oraz przewodów elektrycznych powodując łącznie straty w wysokości 1.000 zł na szkodę D. C., tj. czynu z art. 279§1 kk ;
II. w dniu 22 listopada 2012r w W. woj. (...) działając wspólnie i w porozumieniu po uprzednim zerwaniu kłódki w drzwiach wejściowych do pomieszczenia strychowego dostali się do jego wnętrza skąd nie dokonali żadnego zaboru mienia z uwagi na brak przedmiotów będących w zainteresowaniu, działając na szkodę I. S., tj. czynu z art. 13§1 kk w zw. z art. 279§1 kk
oraz czynów opisanych w pkt XIII, XIV,XV i XVI części wstępnej tegoż wyroku polegających na tym, że:
XIII. w nocy z 19 na 20 października 2012r. w W. woj. (...) po uprzednim zerwaniu kłódki z drzwi garażu, wyrwaniu zamków oraz ściągnięciu drzwi z zawiasów dostał się do jego wnętrza, gdzie z nie zamkniętego samochodu marki F. (...) nr. rej. (...) zabrał w celu przywłaszczenia radioodtwarzacz samochodowy CD wartości 150 zł na szkodę E. H.,tj. czynu z art.279§1 kk;
XIV. w tym samym miejscu i czasie co w pkt XVI po uprzednim podważeniu drzwi drugiego garażu wszedł do jego wnętrza skąd zabrał w celu przywłaszczenia wiertarkę oraz szlifierkę kątową powodując straty w wysokości 85 zł na szkodę A. O.,tj. czynu z art.279§1kk;
XV. w okresie od dnia 21 sierpnia 2012r do 22 sierpnia 2012r w W. woj. (...) po uprzednim zerwaniu kłódki dostał się do wnętrza piwnicy skąd zabrał w celu przywłaszczenia spawarkę elektryczną wartości 150 zł oraz wiertarkę marki P. wartości 50 zł powodując straty w łącznej kwocie 200 zł na szkodę D. F., tj. czynu z art.279§1kk;
XVI. w tym samym miejscu i czasie co w pkt. XVII po uprzednim zerwaniu kłódek zabezpieczających drzwi dostał się do wnętrza piwnicy skąd nie dokonał kradzieży z uwagi na brak przedmiotów będących w jego zainteresowaniu działając na szkodę J. M., tj. czynu z art.13§1kk w zw. z art. 279§1 kk.
przyjmując, iż czynu opisanego w punkcie XIV oskarżony dopuścił się w tym samym miejscu i czasie co w punkcie XIII, a czynu opisanego w punkcie XVI w tym samym miejscu i czasie co w punkcie XV, tj. występków z art. 279§1 k.k. i z art. 13§1 k.k. w zw. z art. 279§1 k.k., przyjmując, że zostały one popełnione ciągiem z art. 91§1 k.k. i za to na podstawie art. 279§1 k.k. w zw. z art. 91§1 k.k. wymierzył mu karę 1 (jednego) roku i 6 (sześciu) miesięcy pozbawienia wolności.
II.w pkt VI dyspozycji uznał oskarżonego B. K. za winnego popełnienia tego, że:
w okresie od dnia 25 listopada 2012r do 27 listopada 2012r w W. woj. (...) po uprzednim wejściu przez otwarte okienko do pomieszczenia piwnicznego dokonał zaboru w celu przywłaszczenia lewarka samochodowego, przedłużacza elektrycznego długości 10 m oraz 50 m, rury miedziane, kształtki miedziane, śruby mosiężne, przewód elektryczny dwużyłowy długości 50m, 3 szt. zespołów wodnych do podgrzewaczy gazowych powodując straty o łącznej wartości 2.500 zł na szkodę A. T., to jest występku z art. 278§1 kk ;
III.w pkt VII dyspozycji na podstawie art. 91§2 k.k. i art. 86§1 k.k. połączył oskarżonemu B. K. kary pozbawienia wolności orzeczone w punktach V i VI i wymierzył mu karę łączną 1 (jednego) roku i 6 (sześciu) miesięcy pozbawienia wolności;
IV.w pkt VIII dyspozycji na podstawie art. 69§1 k.k. i art. 70§2 k.k. warunkowo zawiesił wykonanie orzeczonej B. K. kary łącznej pozbawienia wolności na okres próby lat 4 (czterech);
V.w pkt IX dyspozycji na podstawie art. 73§2 k.k. oddał oskarżonego B. K. w okresie próby pod dozór kuratora;
VI.w pkt X dyspozycji na podstawie art. 63§1 k.k. na poczet orzeczonej oskarżonemu B. K. kary łącznej pozbawienia wolności, na wypadek zarządzenia jej wykonania, zaliczył okres jego zatrzymania w dniu 20 grudnia 2012 r.;
VII.w pkt XVIII dyspozycji na podstawie art. 72§2 k.k. zobowiązał oskarżonego B. K. do naprawienia szkody wyrządzonej przestępstwem poprzez zapłatę w terminie 2 lat od uprawomocnienia się wyroku kwot:
1. 333,33 zł na rzecz D. C.;
2. 150 zł na rzecz E. H.;
3. 85 zł na rzecz A. O.;
4. 200 zł na rzecz D. F.;
5. 2.500 zł na rzecz A. T.;
VIII.w pkt XXII dyspozycji zwolnił oskarżonego B. K. od uiszczenia kosztów sądowych poniesionych w sprawie, wydatki zaliczając na rachunek Skarbu Państwa.
Z wyrokiem tym nie pogodził się prokurator w części dotyczącej oskarżonego B. K..
Apelujący na podstawie art. 425§1 i 2 kpk oraz art. 444 kpk zaskarżył powyższy wyrok w części orzeczenia o karze na niekorzyść oskarżonego.
Powołując się na przepisy art. 327§1 i 2 kpk, art. 437 kpk i art. 439§1 pkt 7 kpk oraz art. 438 pkt 1 kpk orzeczeniu temu zarzucił:
1) określenie w pkt VII części dyspozytywnej wyroku w zapisie liczbowym i słownym różnej liczby miesięcy orzeczonej kary pozbawienia wolności, co uniemożliwia wykonanie wyroku Sądu Rejonowego w Wałbrzychu w tym zakresie
2) obrazę przepisów prawa materialnego a mianowicie art. 72§2 kk poprzez jego niewłaściwe zastosowanie i orzeczenie na jego podstawie wobec oskarżonego B. K. obowiązku naprawienia szkody wyrządzonej przestępstwem opisanym w pkt XVII części wstępnej wyroku popełnionego na szkodę A. T. mimo, iż orzeczenie tego obowiązku na podstawie tego przepisu było niemożliwe albowiem pokrzywdzony złożył wniosek o naprawienie szkody na podstawie art. 46§1 kk.
Stawiając powyższe zarzuty skarżący wniósł o:
1. uchylenie wyroku Sądu Rejonowego w Wałbrzychu w zakresie pkt V,VI i VII części dyspozytywnej wyroku i przekazanie w tym zakresie sprawy do ponownego rozpoznania,
2. zmianę zaskarżonego orzeczenia w zakresie pkt XVIII podpunkt 5 części dyspozytywnej wyroku, poprzez zobowiązanie oskarżonego B. K. do naprawienia szkody wobec pokrzywdzonego A. T. na podstawie art. 46§1 kk.
Sąd Okręgowy zważył, co następuje
Apelacja jest tylko częściowo zasadna.
Błędnie apelujący upatruje wadliwości punktu VII dyspozycji zaskarżonego wyroku, dotyczącego wymiaru kary łącznej pozbawienia wolności. Jakkolwiek w tym punkcie (łączącym karę 1-go roku i 6-ciu miesięcy z karą 6-ciu miesięcy pozbawienia wolności) wymiar kary określono jako cyt.” 1 (jednego) roku i 4 (sześciu) miesięcy pozbawienia wolności”, to jednak rozbieżność w zakresie określenia liczby miesięcy została wyjaśniona w postanowieniu Sądu Rejonowego w z dnia 6 lutego 2015 r. o sprostowaniu oczywistej omyłki pisarskiej. To postanowienie apelujący prokurator podjął w dniu 9.02.2015 r. i skutkiem braku zaskarżenia przez uprawnione strony uprawomocniło się (k.579 akt). W pisemnych motywach wyroku Sąd I instancji wskazał, iż łącząc kary B. K. zastosował pełną absorpcję kar, więc nie sposób tu artykułować uzasadnione wątpliwości co do treści omawianego orzeczenia o karze łącznej, skoro najwyższa z kar podlegających łączeniu to kara 1-go roku i 6-ciu miesięcy pozbawienia wolności.
Zmianie natomiast musiał ulec pkt XVIII dyspozycji wyroku jedynie w części dotyczącej pokrzywdzonego A. T.. Sąd Rejonowy orzekając o obowiązku naprawienia szkody niestety nie dostrzegł , że pokrzywdzony złożył stosowny wniosek w trybie art. 46§1 kk (k.308 akt) o orzeczenie obowiązku naprawienia szkody, co tenże Sąd przyznał w pisemnych motywach wyroku (k.9 motywów). Tym samym podstawę prawną orzeczenia o obowiązku naprawienia szkody wyrządzonej pokrzywdzonemu A. T. stanowi przepis art. 46§1 kk, a nie – jak to orzeczono w wyroku - art. 72§2 kk. Tu podzielając słuszność wniosku apelacyjnego dokonano stosownej korekty wyroku.
O kosztach sądowych postępowania odwoławczego orzeczono na podstawie art. 636§1 kpk w zw. z art. 624§1 kpk, kierując się zasadą słuszności.