Treść orzeczenia
Sygn. akt IV Ka 271/16
Wyrok w imieniu Rzeczypospolitej Polskiej
Dnia 27 kwietnia 2016 r.
Sąd Okręgowy w Bydgoszczy IV Wydział Karny Odwoławczy w składzie:
Przewodniczący SSO Włodzimierz Wojtasiński
Sędziowie SSO Włodzimierz Hilla – sprawozdawca
SSO Małgorzata Lessnau-Sieradzka
Protokolant sekr. sądowy Hanna Płaska
przy udziale Gizeli Kubickiej Prokuratora Prokuratury Okręgowej w Bydgoszczy po rozpoznaniu dnia 27 kwietnia 2016 r. sprawy D. K. s. Z. i M. ur. (...) w B. w przedmiocie wydania wyroku łącznego na skutek apelacji wniesionej przez prokuratora od wyroku łącznego Sądu Rejonowego w Bydgoszczy z dnia 5 listopada 2015 roku sygn. akt III K 324/15
1. uchyla rozstrzygnięcie zawarte w pkt. I i postępowanie w tej części umarza;
2. uchyla rozstrzygnięcie zawarte w pkt. III;
3. utrzymuje w mocy zaskarżony wyrok w pozostałej części;
4. wydatkami postępowania odwoławczego obciąża Skarb Państwa.
Uzasadnienie
Wyrokiem łącznym Sądu Rejonowego w Bydgoszczy z 5 listopada 2015 roku (sygn. akt: III K 324/15 zapadłym wobec skazanego D. K. orzeczono, że:
- w pkt. I. połączono karę 12 miesięcy ograniczenia wolności orzeczoną wyrokiem Sądu Rejonowego w Bydgoszczy w sprawie XVI K 780/12 z karą 8 miesięcy pozbawienia wolności orzeczoną wyrokiem Sądu Rejonowego w Bydgoszczy w sprawie III K 476/12, i orzeczono karę łączną w wymiarze roku pozbawienia wolności;
- w pkt. II. połączono kary pobawienia wolności orzeczone wyrokami w sprawach IX K 696/14 i III K 697/14, i orzeczono karę łączną roku i 3 miesięcy pozbawienia wolności;
- w pkt. III. na poczet orzeczonej w pkt. I. kary łącznej zaliczono skazanemu rzeczywisty okres pozbawienia wolności na poczet orzeczonej kary ograniczenia wolności w sprawie XVI K 780/12;
- w pkt. IV. umorzono postępowanie w pozostałym zakresie,
- w pkt. V. wydatkami postępowania obciążono Skarb Państwa.
Apelację od powyższego wyroku wywiódł prokurator, zaskarżając orzeczenie w części dotyczącej rozstrzygnięcia o karze łącznej w pkt. I. wyroku.
Skarżący podniósł zarzut obrazy przepisów prawa materialnego, a mianowicie art. 85 k.k., wskazując, że Sąd pierwszej instancji w tym zakresie wydał wyrok łączny pomimo tego, że nie zachodziły określone w tym przepisie przesłanki orzeczenia kary łącznej, albowiem jedna z podlegających łączeniu kar jednostkowych wymierzona została nie za przestępstwo, a za wykroczenie. W konkluzji domagał się uchylenia zaskarżonego wyroku w pkt. I. i umorzenia postępowania w przedmiocie wydania wyroku łącznego.
Sąd Okręgowy zważył, co następuje
Apelacja prokuratora była zasadna i zasługiwała na uwzględnienie implikując rozstrzygnięcie o uchyleniu zaskarżonego wyroku w pkt. I. i umorzeniu w tym zakresie postępowania w przedmiocie wydania wyroku łącznego.
Skarżący w pełni zasadnie podniósł, że Sąd meriti nieprawidłowo ustalił, które z orzeczonych wobec skazanego D. K. kar jednostkowych podlegają łączeniu. Przy czym, jak wynika z treści uzasadnienia zaskarżonego wyroku, Sąd dostrzegł owo uchybienie, a mianowicie, że postanowieniem Sądu Rejonowego w Bydgoszczy z 22 lipca 2015 roku w sprawie o sygn. Ko 507/15 czyn przypisany skazanemu wyrokiem z 15 października 2012 roku (sygn. akt III K 476/12), który wszedł w skład orzeczonej przez Sąd pierwszej instancji kary łącznej, uznany został za wykroczenie. Na skutek tego doszło do wydania wadliwego wyroku łącznego w zakresie kary łącznej orzeczonej w tymże punkcie orzeczenia. Dopiero bowiem po wydaniu wyroku łącznego, a przed sporządzeniem uzasadnienia tego wyroku, Sąd a quo powziął wiadomość o wskazanym wyżej postanowieniu Sądu Rejonowego w Bydgoszczy.
Obraza przepisu art. 85 k.k., którą podniósł skarżący w swojej apelacji jest, zatem oczywista. Dla porządku przypomnieć jednak należy, że przepis ten w brzmieniu stosowanym przez Sąd meriti, tj. sprzed wejścia w życie nowelizacji kodeksu karnego z 20 lutego 2015 roku, jak również obecnie, dopuszczał łączenie kar orzeczonych wyłącznie za przestępstwa, czyli czyny zabronione penalizowane na gruncie Kodeksu karnego. W ocenie Sądu odwoławczego treść tego przepisu jest aż nadto jednoznaczna i nie ma konieczności argumentowania, że w związku z powyższym karą łączną nie może być objęta jednostkowa kara wymierzona przez Sąd za wykroczenie. Oznacza to, że połączenie kary pozbawienia wolności z karą 30 dni aresztu (bo na taką została zamieniona orzeczona uprzednio za przestępstwo z art. 278 § 1 k.k. kara ograniczenia wolności) jest w kontekście poprzedniego, jak i aktualnie obowiązującego brzmienia art. 85 § 1 k.k. niedopuszczalne (por. m.in. Sąd Najwyższy w wyroku z 1 października 2003 roku, II KK 221/03, LEX 520245738; Sąd Najwyższy w uchwale z 30 listopada 1972 roku, VI KZP 44/72, LEX 520112234).
Biorąc pod uwagę wskazane powyżej powody, Sąd odwoławczy orzekł jak na wstępie.