descriptionTreść orzeczenia

Sygn. akt IV Ka 1805/12

Wyrok w imieniu Rzeczypospolitej Polskiej

Dnia 14 marca 2013 r.

Sąd Okręgowy w Szczecinie w IV Wydziale Karnym Odwoławczym w składzie:

Przewodniczący: SSO Bożena Majgier-Strączyńska

Protokolant: Kamila Michalak

Sygn. akt . IV Ka 1805/12

Uzasadnienie

P. D. (1) został oskarżony przez prokuratora o to, że w dniu 26 grudnia 2010 r. w G. na ul. (...), znajdując się w stanie nietrzeźwości odpowiadającym 0,79 mg/l alkoholu w wydychanym powietrzu oraz nie stosując się do zakazu prowadzenia wszelkich pojazdów mechanicznych w ruchu lądowym, orzeczonego wyrokiem Sądu Rejonowego w Stargardzie Szczecińskim sygn. akt II K II K 255/10, prowadził w ruchu lądowym samochód marki V. (...) nr rej. (...), przy czym czynu tego dopuścił się będąc wcześniej prawomocnie skazany wyrokiem Sądu Rejonowego w Stargardzie Szczecińskim sygn. akt II K 667/01, II K 464/02 i II K 255/10 za prowadzenie pojazdu mechanicznego w stanie nietrzeźwości oraz w okresie obowiązywania zakazu prowadzenia pojazdów mechanicznych orzeczonego wyrokiem Sądu Rejonowego w Stargardzie Szczecińskim sygn. akt II K 255/10, tj. o czyn z art. 178a § 1 i 4 kk w zb. z art. 244 kk w zw. z art. 11 § 2 kk.

Sąd Rejonowy w Stargardzie Szczecińskim wyrokiem z dnia 22 czerwca 2011 r. w sprawie o sygn. akt II K 379/11 uznał oskarżonego P. D. (1)za winnego zarzucanego mu czynu, kwalifikując ten czyn z art. 178 § 1 i 4 kk. Za przypisane oskarżonemu przestępstwo wymierzył karę 9 miesięcy pozbawienia wolności, która winna być wykonywana w systemie terapeutycznym dla osób uzależnionych od alkoholu. Na podstawie art. 42 § 2 kk orzekł wobec oskarżonego środek karny zakazu prowadzenia wszelkich pojazdów mechanicznych w ruchu lądowym na okres 10 lat. Na podstawie art. 50 kk orzekł środek karny podania wyroku do publicznej wiadomości oraz orzekł o kosztach sądowych.

Apelację od powyższego wyroku wniósł oskarżony.

P. D. (1) zaskarżonemu wyrokowi zarzucił rażącą surowość wymierzonej kary w stosunku do jego sytuacji rodzinnej i osobistej. Wniósł o zamianę wyroku przez warunkowe zawieszenie wykonania kary pozbawienia wolności.

Sąd Okręgowy zważył, co następuje

Apelacja oskarżonego jest zasadna.

Na wstępie należy stwierdzić, że zebrane dowody pozwoliły bez wątpliwości ustalić stan faktyczny. Nie ma wątpliwości, że P. D. (1) kierował samochodem w stanie nietrzeźwości, a wcześniej był karany za takie samo przestępstwo i jechał w czasie obowiązywania zakazu prowadzenia pojazdów. Prawidłowo więc Sąd Rejonowy ustalił, że oskarżony swoim zachowaniem wyczerpał znamiona czynu z art. 178a § 4 kk i przypisał mu sprawstwo oraz winę. Tych okoliczności nie kwestionował oskarżony w swojej apelacji, a więc nie ma potrzeby szczegółowego odnoszenia się do nich.

Oskarżony w swojej apelacji zakwestionował orzeczenie o karze w zakresie niezastosowania warunkowego zawieszenia wykonania kary pozbawienia wolności. Oceniając obecnie ustalone okoliczności, Sąd Okręgowy stwierdził, że zaistniały szczególne przesłanki, o których mowa w art. 69 § 4 kk pozwalające na warunkowe zawieszenie wobec oskarżonego wykonania kary pozbawienia wolności.

Podstawowa przesłanką, która sprzeciwiała się, w ocenie Sądu Rejonowego, warunkowemu zawieszeniu wykonania kary jest uprzednia karalność oskarżonego, świadcząca o jego niepoprawności. Słusznie Sąd Rejonowy ocenił tę okoliczność, bo w chwili orzekania przez Sąd I instancji ustalone okoliczności sprzeciwiały się warunkowemu zawieszeniu wykonania kary pozbawienia wolności. Obecnie jednak sytuacja oskarżonego uległa zmianie. Należy zwrócić uwagę, że wyrok w niniejszej sprawie zapadł w dniu 22 czerwca 2011 r., zatem niemal dwa lata temu. Ten czas niewątpliwie stanowił swoistego rodzaju okres próby dla oskarżonego. P. D. (1) nie wszedł w tym czasie w żaden konflikt z prawem. Przy tym prowadzi ustabilizowany tryb życia, prowadzi działalność gospodarczą, zajmuje się rodziną. Bardzo istotną okolicznością wskazująca na istnienie obecnie pozytywnej prognozy resocjalizacyjnej i stanowiącej szczególną okoliczność przemawiającą za warunkowym zawieszeniem wykonania kary pozbawienia wolności jest odbycie wcześniej orzeczonej kary w systemie dozoru elektronicznego. Sąd Penitencjarny stwierdził okoliczności, które pozwalały na odbywanie kary w taki sposób, w tym pozytywną opinię w miejscu zamieszkania i okoliczności dotyczące sytuacji życiowej oskarżonego. P. D. (1) odbył tę karę w systemie dozoru elektronicznego w całości. Zatem od czasu zapadnięcia wyroku Sądu I instancji, co do oskarżonego już Sąd Penitencjarny sformułował swojego rodzaju pozytywną prognozę i ta prognoza w pełni się sprawdziła.

Sąd Okręgowy stwierdził w związku z tym, że istnieje pozytywna prognoza resocjalizacyjna, a jej potwierdzeniem, a jednocześnie szczególną okolicznością, o której mowa w art. 69 § 4 kk jest ustalenie przez Sąd Penitencjarny podstaw do zezwolenia na odbywanie kary w systemie dozoru elektronicznego i odbycie tej kary bez żadnych zakłóceń.

Mając na względzie te okoliczności, na podstawie art. 437 § 2 kpk Sąd Okręgowy zmienił zaskarżony wyrok i warunkowo zawiesił wykonanie orzeczonej wobec oskarżonego kary pozbawienia wolności na okres 4 lat próby. Jednocześnie za zbędne uznał określenie rodzaju zakładu karnego, w którym powinna być wykonywana kara pozbawienia wolności przede wszystkim z uwagi na warunkowe zawieszenie jej wykonania. Sąd Okręgowy uchylił także na podstawie art. 437 § 2 kpk środek karny w postaci podania wyroku do publicznej wiadomości, przede wszystkim z uwagi na upływ niemal dwóch lat od czasu zapadnięcia wyroku Sądu I instancji i całkowitej zmiany okoliczności, które zadecydowały o orzeczeniu tego środka karnego.

Poza wskazanymi zmianami, na podstawie art. 437 § 1 kpk, Sąd Okręgowy zaskarżony wyrok utrzymał w mocy.

O kosztach sądowych za postępowanie odwoławcze orzeczono na podstawie art. 634 kpk.