Treść orzeczenia
Uzasadnienie
Formularz UK 2
Sygnatura akt
Sygn. akt IV Ka 15/23
Załącznik dołącza się w każdym przypadku. Podać liczbę załączników:
1. CZĘŚĆ WSTĘPNA
1.1. Oznaczenie wyroku sądu pierwszej instancji
Wyrok Sądu Rejonowego w Piotrkowie Trybunalskim z dnia 22 listopada 2022 roku w sprawie VII K 388/22
1.2. Podmiot wnoszący apelację
☐ oskarżyciel publiczny albo prokurator w sprawie o wydanie wyroku łącznego
☐ oskarżyciel posiłkowy
☐ oskarżyciel prywatny
☒ obrońca
☐ oskarżony albo skazany w sprawie o wydanie wyroku łącznego
☐ inny
1.3. Granice zaskarżenia
1.1.1. Kierunek i zakres zaskarżenia
☒ na korzyść
☐ na niekorzyść
☒ w całości
☐ w części
☐
co do winy
☐
co do kary
☐
co do środka karnego lub innego rozstrzygnięcia albo ustalenia
1.1.2. Podniesione zarzuty
Zaznaczyć zarzuty wskazane przez strony w apelacji
☐
art. 438 pkt 1 k.p.k. – obraza przepisów prawa materialnego w zakresie kwalifikacji prawnej czynu przypisanego oskarżonemu
☐
art. 438 pkt 1a k.p.k. – obraza przepisów prawa materialnego w innym wypadku niż wskazany w art. 438 pkt 1 k.p.k., chyba że pomimo błędnej podstawy prawnej orzeczenie odpowiada prawu
☒
art. 438 pkt 2 k.p.k. – obraza przepisów postępowania, jeżeli mogła ona mieć wpływ na treść orzeczenia
☒
art. 438 pkt 3 k.p.k. – błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia, jeżeli mógł on mieć wpływ na treść tego orzeczenia
☐
art. 438 pkt 4 k.p.k. – rażąca niewspółmierność kary, środka karnego, nawiązki lub niesłusznego zastosowania albo niezastosowania środka zabezpieczającego, przepadku lub innego środka
☐
☐
brak zarzutów
1.4. Wnioski
☐
uchylenie
☒
zmiana
2. Ustalenie faktów w związku z dowodami
przeprowadzonymi przez sąd odwoławczy
1.5. Ustalenie faktów
1.1.3. Fakty uznane za udowodnione
Lp.
Oskarżony
Fakt oraz czyn, do którego fakt się odnosi
Dowód
Numer karty
2.1.1.1.
1.1.4. Fakty uznane za nieudowodnione
Lp.
Oskarżony
Fakt oraz czyn, do którego fakt się odnosi
Dowód
Numer karty
2.1.2.1.
1.6. Ocena dowodów
1.1.5. Dowody będące podstawą ustalenia faktów
Lp. faktu z pkt 2.1.1
Dowód
Zwięźle o powodach uznania dowodu
1.1.6. Dowody nieuwzględnione przy ustaleniu faktów
(dowody, które sąd uznał za niewiarygodne oraz niemające znaczenia dla ustalenia faktów)
Lp. faktu z pkt 2.1.1 albo 2.1.2
Dowód
Zwięźle o powodach nieuwzględnienia dowodu
3. STANOWISKO SĄDU ODWOŁAWCZEGO WOBEC ZGŁOSZONYCH ZARZUTÓW i wniosków
Lp.
Zarzut
3.1.
Zarzuty obrazy prawa procesowego, tj. art. 4 kpk, art. 5 § 2 kpk, art. 7 kpk, art. 410 kpk, art. 170 § 1 kpk, art. 167 kpk, art. 211 kpk, art. 366 kpk, poprzez dowolną ocenę materiału dowodowego, nie przeprowadzenie eksperymentu procesowego, nie dążenie do wyjaśnienia wszystkich okoliczności sprawy, tłumaczenie wątpliwości na niekorzyść oskarżonego i poczynienie nieobiektywnych ustaleń.
W konsekwencji obrońca podniósł również zarzut błędu w ustaleniach faktycznych poprzez przypisanie oskarżonemu zarzuconego mu czynu.
☐ zasadny
☐ częściowo zasadny
☒ niezasadny
Zwięźle o powodach uznania zarzutu za zasadny, częściowo zasadny albo niezasadny
Zarzuty są chybione, Sąd dokonał prawidłowej oceny materiału dowodowego i poczynił zgodne z prawdą ustalenia faktyczne. Ponieważ są one stronom znane nie będą tu powielane, dość powiedzieć, że Sąd odwoławczy akceptuje ocenę dowodów i ustalenia faktyczne Sądu Rejonowego.
W szczególności słusznie odmówiono wiary wyjaśnieniom oskarżonego, są one bowiem nielogiczne. Po pierwsze, oskarżony twierdził, że nie wyjeżdżał samochodem, a tymczasem funkcjonariusze policji nie zastali go na posesji i zauważyli, gdy na nią wracał. Po drugie, gdyby jak twierdzi był na posesji, to po co policjanci szukaliby go po terenie całej miejscowości wypatrując prowadzonego przez niego pojazdu ( robili tak, bo od jego syna wiedzieli, że wyjechał samochodem). Po trzecie, jak to się niby stało, że po zatrzymaniu oskarżonego samochód ( którego policjanci wypatrywali) stał zaparkowany przy chodniku kilkadziesiąt metrów przed posesją oskarżonego ?. Przecież, gdyby mówił prawdę, to ten samochód stałby zaparkowany na posesji oskarżonego, a nie na ulicy przed posesją sąsiada. Stało się tak, bo oskarżony wracając tym samochodem do domu zauważył radiowóz przed miejscem swojego zamieszkania, natychmiast więc zaparkował samochód i potem udawał, że nim nie jeździł. Oskarżony pytany o to nie potrafił tego logicznie wytłumaczyć, zaczął twierdzić, że niby samochód się zepsuł synowi i go tam zostawił, ale na pytanie o usterkę też nie umiał jej wskazać, twierdził, że jakaś kontrolka się zapaliła. Jest to oczywiście tłumaczenie niewiarygodne, przecież samochód stał zaledwie kilkadziesiąt metrów od posesji oskarżonego, z powodu zapalenia się kontrolki jego syn nie zostawiłby samochodu na ulicy tak blisko domu. Dlatego oskarżony składał niezgodne z prawdą wyjaśnienia i słusznie nie dano mu wiary.
Chybione są wszystkie zarzuty związane z oddaleniem wniosku o przeprowadzenie eksperymentu procesowego, mającego wykazać, że funkcjonariusze policji znajdując się na terenie posesji oskarżonego nie mogli widzieć przejeżdżającego drogą samochodu. Nie było potrzeby przeprowadzania tego eksperymentu, albowiem miejsce, oględzin którego domagał się obrońca, zostało nagrane na filmie utrwalonym na załączonej do akt płycie ( k. 75) i odtworzonym na rozprawie ( k. 77). Sedno sprawy leży jednak w tym, że policjanci ( jak wynika z ich zeznań) znajdowali się w momencie przejeżdżania samochodu oskarżonego nie w głębi posesji ( jak twierdzi obrona podnosząc, że z tego punktu nie widać drogi ), tylko przy ulicy i stamtąd dostrzegli przejeżdżający samochód oskarżonego i moment, jak po zatrzymaniu się przed posesją sąsiada z niego wysiada.
Dlatego nie zachodzą w tej sprawie nie dające się usunąć wątpliwości, bo zostały one rozwiane w drodze logicznej oceny dowodów. To, że apelant się z tą oceną nie zgadza nie oznacza jeszcze, że zachodzą warunki do stosowania instytucji in dubio pro reo.
Wniosek
O uniewinnienie
☐ zasadny
☐ częściowo zasadny
☒ niezasadny
Zwięźle o powodach uznania wniosku za zasadny, częściowo zasadny albo niezasadny.
Było to omawiane.
4. OKOLICZNOŚCI PODLEGAJĄCE UWZGLĘDNIENIU Z URZĘDU
4.1.
Zwięźle o powodach uwzględnienia okoliczności
5. ROZSTRZYGNIĘCIE SĄDU ODWOŁAWCZEGO
1.7. Utrzymanie w mocy wyroku sądu pierwszej instancji
5.1.1.
Przedmiot utrzymania w mocy
Wyrok i zawarte w nim rozstrzygnięcia.
Zwięźle o powodach utrzymania w mocy
Było to omawiane.
1.8. Zmiana wyroku sądu pierwszej instancji
5.2.1.
Przedmiot i zakres zmiany
Zwięźle o powodach zmiany
1.9. Uchylenie wyroku sądu pierwszej instancji
1.1.7. Przyczyna, zakres i podstawa prawna uchylenia
5.3.1.1.1.
Zwięźle o powodach uchylenia
5.3.1.2.1.
Konieczność przeprowadzenia na nowo przewodu w całości
Zwięźle o powodach uchylenia
5.3.1.3.1.
Konieczność umorzenia postępowania
Zwięźle o powodach uchylenia i umorzenia ze wskazaniem szczególnej podstawy prawnej umorzenia
5.3.1.4.1.
Zwięźle o powodach uchylenia
1.1.8. Zapatrywania prawne i wskazania co do dalszego postępowania
1.10. Inne rozstrzygnięcia zawarte w wyroku
Punkt rozstrzygnięcia z wyroku
Przytoczyć okoliczności
6. Koszty Procesu
Punkt rozstrzygnięcia z wyroku
Przytoczyć okoliczności
Zasądzono od oskarżonego na rzecz Skarbu Państwa koszty sądowe za drugą instancję ( art. 636 § 1 kpk i art. 8 ustawy o opłatach w sprawach karnych).
7. PODPIS
1.11. Granice zaskarżenia
Kolejny numer załącznika
Podmiot wnoszący apelację
obrońca
Rozstrzygnięcie, brak rozstrzygnięcia albo ustalenie, którego dotyczy apelacja skazanie
0.1.1.3.1. Kierunek i zakres zaskarżenia
☒ na korzyść
☐ na niekorzyść
☒ w całości
☐ w części
☐
co do winy
☐
co do kary
☐
co do środka karnego lub innego rozstrzygnięcia albo ustalenia
0.1.1.3.2. Podniesione zarzuty
Zaznaczyć zarzuty wskazane przez strony w apelacji
☐
art. 438 pkt 1 k.p.k. – obraza przepisów prawa materialnego w zakresie kwalifikacji prawnej czynu przypisanego oskarżonemu
☐
art. 438 pkt 1a k.p.k. – obraza przepisów prawa materialnego w innym wypadku niż wskazany w art. 438 pkt 1 k.p.k., chyba że pomimo błędnej podstawy prawnej orzeczenie odpowiada prawu
☒
art. 438 pkt 2 k.p.k. – obraza przepisów postępowania, jeżeli mogła ona mieć wpływ na treść orzeczenia
☒
art. 438 pkt 3 k.p.k. – błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia, jeżeli mógł on mieć wpływ na treść tego orzeczenia
☐
art. 438 pkt 4 k.p.k. – rażąca niewspółmierność kary, środka karnego, nawiązki lub niesłusznego zastosowania albo niezastosowania środka zabezpieczającego, przepadku lub innego środka
☐
☐
brak zarzutów
0.1.1.4. Wnioski
☐
uchylenie
☒
zmiana