Treść orzeczenia
Sygn. akt IV Ka 142/17
Wyrok w imieniu Rzeczypospolitej Polskiej
Dnia 5 kwietnia 2017 r.
Sąd Okręgowy w Świdnicy w IV Wydziale Karnym Odwoławczym w składzie:
SSO Mariusz Górski
Ewa Ślemp
po rozpoznaniu w dniu 5 kwietnia 2017 r. sprawy A. J.z domu M. córki M. i J. z domu B. urodzonej (...) w B. obwinionej z art. 86 § 2 kw na skutek apelacji wniesionej przez obrońcę obwinionej od wyroku Sądu Rejonowego w Dzierżoniowie z dnia 9 stycznia 2017 r. sygnatura akt II W 460/16
I. uchyla zaskarżony wyrok i sprawę przekazuje Sądowi I instancji do ponownego rozpoznania;
II. zasądza od Skarbu Państwa na rzecz adw. W. Z. z Kancelarii Adwokackiej w B. 516,60 złotych tytułem kosztów nie opłaconej pomocy prawnej udzielonej obwinionej z urzędu w postępowaniu odwoławczym.
Uzasadnienie
Zaskarżonym wyrokiem A. J.uznana została za winną tego, że:
w dniu 18.12.2015 r. około godziny 16:25 na ulicy (...) w D. będąc w stanie nietrzeźwości (1,7 promila) nie upewniając się, weszła na przejście dla pieszych tuż przed jadący pojazd marki F. (...) o nr rej. (...) kierowany przez D. K. czym doprowadziła do zdarzenia drogowego oraz stworzenia zagrożenia bezpieczeństwa w ruchu drogowym, to jest za winną popełnienia czynu z art. 86§2 kw i za to na podstawie tego przepisu przy zastosowaniu art. 41 kw poprzestano na pouczeniu obwinionej o konieczności przestrzegania zasad bezpieczeństwa w ruchu drogowym.
Wyrok powyższy zaskarżył obrońca obwinionej zarzucając (jak można wnioskować z treści uzasadnienia apelacji) obrazę przepisów postępowania poprzez zaniechanie przeprowadzenia dowodu z zeznań postronnych świadków zdarzenia, co doprowadziło w efekcie do błędu w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę rozstrzygnięcia.
Tym samym apelujący wniósł o uchylenie zaskarżonego wyroku i przekazanie sprawy do ponownego jej rozpoznania.
Sąd Okręgowy zważył:
Apelacja zasługuje na uwzględnienie.
I tak, mając na względzie wyłącznie dowodu przeprowadzone przez Sąd I instancji, a w szczególności zeznania D. K. i K. K., w powiązaniu z faktem niezaprzeczalnej nietrzeźwości obwinionej w chwili zdarzenia można by w istocie wyprowadzić wniosek iż jest ona winną zdarzenia drogowego jakie miało miejsce 18 grudnia 2015 r.
Zdumienie budzić musi jednak fakt, że oskarżyciel publiczny składając wniosek o ukaranie A. J.wskazał jako osoby które należy przesłuchać w postępowaniu jurysdykcyjnym wyłącznie pokrzywdzonych oraz funkcjonariuszy policji, którzy przeprowadzali interwencję w miejscu zdarzenia.
Jeszcze większe zdumienie musi budzić fakt, że na tych dowodach poprzestał Sąd I instancji uznając sprawstwo i zawinienie obwinionej, skoro w postępowaniu przygotowawczym przesłuchano w charakterze świadków jeszcze inne dwie osoby, a to I. C. (k.26) oraz Ł. W. (k.32). Byli oni bezpośrednimi świadkami incydentu drogowego, a przy tym są to osoby całkowicie obce tak dla A. J.jak i pokrzywdzonych.
Z uwagi na powyższe wyrok Sadu I instancji należy uznać za przedwczesny. Nie można bowiem wykluczyć, że istotnie obwiniona jest sprawczynią wykroczenia z art. 86§2 kw, ale i nie można obecnie wykluczyć wniosku przeciwnego.
Tym samym przy ponownym rozpoznaniu sprawy Sąd Rejo nowy win ien szczegółowo przesłuchać wskazane wyżej osoby, a o ile zajdzie potrzeba dokonać niezbędnych konfrontacji i dopiero całość dostępnego materiału dowodowego będzie pozwalała na wydanie prawidłowego orzeczenia.
Z uwagi na powyższe zdecydowano jak w wyroku.