Treść orzeczenia
Sygn. akt IV Ka 1132/13
Wyrok w imieniu Rzeczypospolitej Polskiej
Dnia 2 października 2013 r.
Sąd Okręgowy w Szczecinie w IV Wydziale Karnym Odwoławczym w składzie:
Przewodniczący: SSO Ryszard Małachowski
Protokolant: Kamila Michalak
przy udziale Prokuratora Prok. Okr. Marcina Lorenca po rozpoznaniu w dniu 2 października 2013 r. sprawy B. P. oskarżonego z art. 278 § 1 kk na skutek apelacji wniesionej przez prokuratora od wyroku Sądu Rejonowego w Gryfinie Zamiejscowego VI Wydziału Karnego z siedzibą w Chojnie z dnia 8 maja 2013 r. sygn. akt VI K 25/13
I. zmienia zaskarżony wyrok w ten sposób, że ustala, iż przypisanego oskarżonemu czynu dopuścił się on w ciągu 5 lat po odbyciu co najmniej
6 miesięcy kary pozbawienia wolności za przestępstwo podobne z art. 280 § 1 kk w zb. z art. 157 § 1 kk w zb. z art. 275 § 1 kk w zb. z art. 276 kk w zb. z art. 278 § 5 kk w zw. z art. 11 § 2 kk, za które został skazany wyrokiem Sądu Rejonowego w Gryfinie Zamiejscowego VI Wydziału Karnego z siedzibą
w Chojnie z dnia 12 marca 2012 r., sygn. akt VI K 700/10 na karę 3 lat pozbawienia wolności, którą to karę odbywał w okresie od dnia 9 maja 2010 r. do dnia 10 listopada 2010 r. i przypisany oskarżonemu czyn kwalifikuje z art. 278 § 1 kk w zw. z art. 64 § 1 kk,
II. w pozostałej części zaskarżony wyrok utrzymuje w mocy,
III. wymierza oskarżonemu 180 (sto osiemdziesiąt) złotych opłaty za obie instancje, natomiast zwalnia go od ponoszenia wydatków za postępowanie odwoławcze.
Uzasadnienie
B. P. został oskarżony o to, że w okresie od 25 grudnia 2012r., godz. 21:30 do 26 grudnia 2012r. godz. 6:00, w C., przy ul. (...) z mieszkania dokonał zaboru w celu przywłaszczenia wyrobów ze złota w postaci łańcuszków, kolczyków, obrączek oraz pierścionków o łącznej wartości 13.200 zł, działając na szkodę Z. K., to jest o przestępstwo z art. 278 § 1 k.k.
Wyrokiem z dnia 8 maja 2013r. Sąd Rejonowy w Gryfinie w Zamiejscowym VI Wydziale Karnym z siedzibą w Chojnie w sprawie o sygn. akt VI K 25/13
I. uznał oskarżonego B. P. za winnego popełnienia zarzucanego mu czynu, przy czym ustalił, iż wartość skradzionej biżuterii wynosi 10.000 zł i za ten czyn na podstawie art. 278 § 1 k.k. wymierzył oskarżonemu karę 10 miesięcy pozbawienia wolności;
II. na podstawie art. 627 k.p.k. zasądził od oskarżonego na rzecz Skarbu Państwa koszty sądowe, w tym opłatę w kwocie 180 zł.
Apelację od powyższego orzeczenia wniósł prokurator, zaskarżając je w całości na niekorzyść oskarżonego B. P..
Wyrokowi temu zarzucił obrazę prawa materialnego, a to art. 64 § 1 k.k. poprzez jego niezastosowanie w kwalifikacji prawnej czynu w sytuacji, gdy oskarżony będąc uprzednio skazanym wyrokiem Sądu Rejonowego w Gryfinie Zamiejscowego VI Wydziału Karnego w Chojnie z dnia 12 marca 2012r., sygn. akt VI K 700 / 10, za przestępstwo z art. 280 § 1 k.k. w zb z art. 157 § 1 k.k. w zb. z art. 275 § 1 k.k. w zb. z art. 276 k.k. w zb z art. 278 § 5 k.k. w zw. z art. 11 § 2 k.k., na karę 3 lat pozbawienia wolności, którą to karę odbywał w okresie od 9 maja 2010 r. do 30 listopada 2010 r. popełnił w ciągu 5 lat po odbyciu co najmniej 6 miesięcy przestępstwo podobne, tj. występek z art. 278 § 1 k.k., a co za tym idzie prawidłowa kwalifikacja prawna czynu przypisanego oskarżonemu winna zawierać art. 64 § 1 k.k.
Prokurator wniósł o zmianę zaskarżonego wyroku poprzez wskazanie w opisie czynu, iż B. P. działał w ramach powrotu do przestępstwa w rozumieniu art. 64 § 1 k.k. oraz uzupełnienie kwalifikacji prawnej czynu, wskazując art. 64 § 1 k.k., a w pozostałym zakresie o utrzymanie w mocy orzeczenia.
Sąd odwoławczy zważył, co następuje
Apelacja prokuratora zasługiwała na uwzględnienie.
Na wstępie wypada stwierdzić, że Sąd meriti przeprowadził pierwszoinstancyjne postępowanie prawidłowo, materiał dowodowy, który umożliwił odzwierciedlenie zaistniałego stanu faktycznego, wszechstronnie ocenił i w konsekwencji zasadnie uznał, że B. P. swoim zachowaniem wyczerpał znamiona przypisanego mu przestępstwa. Stanowisko Sądu orzekającego odnośnie sprawstwa i winy oskarżonego nie budzi zastrzeżeń Sądu odwoławczego ani nie było kwestionowane przez skarżącego.
Prokurator zarzucił Sądowi Rejonowemu, że wskutek zakwalifikowania czynu oskarżonego jedynie w oparciu o art. 278 § 1 k.k. doszło do obrazy art. 64 § 1 k.k. Zarzut ten zasługuje na aprobatę. Zgodnie z art. 64 § 1 k.k., jeżeli sprawca skazany za przestępstwo umyślne na karę pozbawienia wolności popełnia w ciągu 5 lat po odbyciu co najmniej 6 miesięcy kary umyślne przestępstwo podobne do przestępstwa, za które był już skazany, sąd może wymierzyć karę przewidzianą za przypisane sprawcy przestępstwo w wysokości do górnej granicy ustawowego zagrożenia zwiększonego o połowę. Co więcej, Sąd Najwyższy przyjął, że nie ma przeszkód, by za „ odbycie co najmniej 6 miesięcy kary " dla potrzeb ustalenia zachodzenia przesłanki z art. 64 § 1 k.k. przyjąć okres tymczasowego aresztowania ( vide: uzasadnienie wyroku Sądu Najwyższego z dnia 26 stycznia 2012r., IV KK 312 / 11, LEX nr 1119562 ). W niniejszej sprawie o ile Sąd I instancji trafnie dostrzegł, że oskarżony był uprzednio karany ( k. 61 ) i okoliczność tę uwzględnił na niekorzyść B. P.kształtując wymiar kary ( k. 62 ), o tyle wadliwie nie przyjął, że oskarżony działał w warunkach powrotu do przestępstwa. Tymczasem skoro B. P.będąc skazanym wyrokiem Sądu Rejonowego w Gryfinie Zamiejscowego VI Wydziału Karnego z siedzibą w Chojnie z dnia 12 marca 2012 roku, który uprawomocnił się w dniu 13 grudnia 2012 roku ( sygn. akt VI K 700 / 10 ), za przestępstwo umyślne kwalifikowane z art. 280 § 1 k.k. w zb z art. 157 § 1 k.k. w zb. z art. 275 § 1 k.k. w zb. z art. 276 k.k. w zb z art. 278 § 5 k.k. w zw. z art. 11 § 2 k.k., na karę 3 lat pozbawienia wolności, popełnił w ciągu 5 lat po odbyciu co najmniej 6 miesięcy kary ( odbywał ją w okresie od 9 maja 2010 roku do 30 listopada 2010 roku, będąc tymczasowo aresztowanym, a przestępstwa dopuścił się w okresie 25 – 26 grudnia 2012 roku ), umyślne przestępstwo podobne do przestępstwa, za które był już skazany ( występek z art. 278 § 1 k.k. to przestępstwo podobne w rozumieniu art. 115 § 3 k.k. ), prawidłowa kwalifikacja prawna przypisanego mu czynu winna zawierać art. 64 § 1 k.k.
Niewskazanie przez Sąd I instancji w opisie przypisanego oskarżonemu czynu, że działał w ramach powrotu do przestępstwa i w kwalifikacji prawnej tego czynu art. 64 § 1 k.k., uzasadniało reformację pierwszoinstancyjnego orzeczenia w tym zakresie.
Dlatego Sąd Odwoławczy na podstawie art. 437 § 1 i 2 k.p.k. zmienił zaskarżony wyrok zgodnie z wnioskiem prokuratora, a w pozostałym zakresie utrzymał go w mocy.
Na podstawie art. 624 § 1 k.p.k. w zw. z art. 634 k.p.k. Sąd Okręgowy kierując się zasadą słuszności, zwolnił oskarżonego od ponoszenia wydatków za postępowanie odwoławcze, natomiast na podstawie art. 2 ust. 1 pkt 3 w zw. z art. 10 ust. 1 ustawy z dn. 23 czerwca 1973r. o opłatach w sprawach karnych ( t. j. Dz. U. z 1983r., nr 49, poz. 223 z późn. zm. ) wymierzył oskarżonemu opłatę za obie instancje, nie znajdując w tym zakresie podstaw do zwolnienia do od zapłaty tej należności.
SSO Ryszard Małachowski