Treść orzeczenia
Sygn. akt IV Cz 595/16
Postanowienie
Dnia 6 października 2016r.
Sąd Okręgowy w S. Wydział IV Cywilny Odwoławczy
w składzie następującym:
Przewodniczący SSO Mariusz Struski
Sędziowie SO: Elżbieta Jaroszewicz ( spr.), D. C.
po rozpoznaniu w dniu 6 października 2016r. w S. na posiedzeniu niejawnym sprawy z powództwa J. B. przeciwko I. B., W. B. i H. B. o ustalenie, że obowiązek alimentacyjny ustał oraz o obniżenie alimentów na skutek zażalenia powoda J. B. od postanowienia Sądu Rejonowego w C. z dnia 27 lipca 2016r., sygn. akt III RC 200/15 postanawia: uchylić postanowienie.
Uzasadnienie
Zaskarżonym postanowieniem Sąd I instancji odrzucił, apelację powoda J. B. od wyroku Sądu Rejonowego w C. z dnia 11 maja 2016r. Sąd I instancji wskazał, że pomimo wezwania pozwany nie uzupełnił braku formalnego apelacji, a swoje rozstrzygnięcie oparł na treści art. 370 k.p.c.
Z orzeczeniem tym nie zgodził siępowód. Wywodząc na nie zażalenie, wskazał, że w jego ocenie pismem procesowym uzupełnił braki formalne apelacji, co uzasadnia uchylenie zaskarżonego postanowienia.
Rozpoznając złożone zażalenie Sąd Okręgowy zważył, co następuje
Zażalenie jest zasadne.
Stosownie do prawidłowo powołanego przez Sąd Rejonowy przepisu art. 370 kpc sąd pierwszej instancji odrzuci na posiedzeniu niejawnym apelację wniesioną po upływie przepisanego terminu, nieopłaconą lub z innych przyczyn niedopuszczalną, jak również apelację, której braków strona nie uzupełniła w wyznaczonym terminie. Powyższy przepis oznacza, iż apelacja podlega kontroli z punktu widzenia zachowania wymogów formalnych oraz wymogów w art. 368 k.p.c. wskazanych. Pamiętać przy tym należy, że wezwanie strony do uzupełnienia pisma procesowego może mieć miejsce nie w każdym wypadku niezachowania warunków formalnych, lecz tylko wówczas, gdy na skutek braków formalnych, których wezwanie dotyczy, pismo nie może otrzymać prawidłowego biegu, a zatem nie mogą być podjęte czynności zmierzające do rozpoznania sprawy tj. wywołanie przez nie właściwych skutków procesowych zarówno w stosunku do sądu, jak i pozostałych podmiotów uczestniczących w postępowaniu (por. komentarz do art. 130 k.p.c. pod red. M. Jędrzejewskiej w: LexPolonica).
Przywołać w tym miejscu należy pogląd Sadu Najwyższego zawarty w postanowieniu z dnia 5 maja 2016 r. w sprawie II UZ 3/16 zgodnie z którym wezwanie do usunięcia braków formalnych apelacji pod rygorem jej odrzucenia w razie nieusunięcia braków w wyznaczonym terminie, zgodnie z art. 370 lub 373 k.p.c., może nastąpić jedynie wtedy, gdy braki te są tego rodzaju, że powodują, iż nie można apelacji nadać prawidłowego biegu.
W niniejszej sprawie nieodzownym pozostaje zwrócenie uwagi, że powód J. B. działający wówczas bez zawodowego pełnomocnika, w odpowiedzi na wezwanie do uzupełnienia braków apelacji wskazał zakres zaskarżenia wyroku o ustalenie, że obowiązek alimentacyjny ustał oraz o obniżenie alimentów. Wprawdzie żalący się powód nie uzupełnił braku apelacji w zakresie wskazania wartości przedmiotu zaskarżenia, to jednak zważyć należy poprzez pryzmat zwolnienia powoda od kosztów sądowych, że nie istnieje problem opłaty sądowej od apelacji. Również bacząc na treść art.398 2 § k.p.c. nie sposób przyjąć, że w sprawie tej przysługuje skarga kasacyjna. Zatem brak wskazania wartości przedmiotu zaskarżenia w niniejszej sprawie nie umożliwia rozpoznania apelacji powoda i z uwagi na powyższe orzeczono jak w sentencji postanowienia na mocy art. 386 § 1 k.p.c. w związku z art. 397 k.p.c.