Treść orzeczenia
Sygn. akt IV Cz 59/14
Postanowienie
Dnia 29 stycznia 2014 r.
Sąd Okręgowy w Słupsku IV Wydział Cywilny Odwoławczy
w składzie następującym :
Przewodniczący: SSO Andrzej Jastrzębski (spr.)
Sędziowie SO: Dorota Curzydło, Elżbieta Jaroszewicz
po rozpoznaniu w dniu 29 stycznia 2014 r., w Słupsku na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi dłużniczki L. L. na czynność Komornika Sądowego przy Sądzie Rejonowym w Wołominie Sebastiana Szewczuka podjętą w dniu 23 maja 2013 roku w sprawie egzekucyjnej Km 17170/13, polegającą na zajęciu wierzytelności z rachunku bankowego w (...) Bank (...) S.A. we W. z udziałem wierzyciela (...) w G. na skutek zażalenia dłużniczki od postanowienia Sądu Rejonowego w Słupsku z dnia 9 października 2013 r., sygn. akt IX Co 3228/13 postanawia: oddalić zażalenie.
Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 9 października 2013 roku Sąd Rejonowy w Słupsku na podstawie art. 767 3 k.p.c. odrzucił skargę dłużniczki L. L. na czynność Komornika Sądowego przy Sądzie Rejonowym w Wołominie Sebastiana Szewczuka podjętą w dniu 23 maja 2013 roku w sprawie egzekucyjnej Km 17170/13, polegającą na zajęciu wierzytelności z rachunku bankowego w (...) Bank (...) S.A. we W..
W uzasadnieniu wskazał, że z uwagi na fakt, iż zawiadomienie o zajęciu przedmiotowego rachunku bankowego zostało dłużniczce skutecznie doręczone w dniu 27 czerwca 2013 roku, siedmiodniowy termin na wniesienie skargi upływał w dniu 4 lipca 2013 roku. Podniósł, że L. L. zamiast do Sądu Rejonowego w Słupsku, którego właściwość wynikała z treści art. 767 § 1 zdanie czwarte k.p.c., skierowała skargę do Sądu Rejonowego w Wołominie. W rezultacie skarga wpłynęła do właściwego do jej rozpoznania sądu dopiero w dniu 23 lipca 2013 roku, co skutkowało uznaniem jej za spóźnioną i w rezultacie odrzuceniem.
Zażalenie na powyższe postanowienie wywiodła dłużniczka.
Sąd Okręgowy zważył, co następuje
Zażalenie jest bezzasadne.
Kluczowe dla rozstrzygnięcia rozpoznawanej sprawy było ustalenie, czy złożenie skargi na czynności komornika, po upływie terminu zaskarżenia wynikającego z art. 767 § 4 k.p.c., spowodowane jej wcześniejszym wniesieniem do niewłaściwego sądu, a następnie przekazaniem do sądu właściwego już po tej dacie, skutkuje jej odrzuceniem.
Zgodnie ze stanowiskiem Sądu Najwyższego wyrażonym w uzasadnieniu postanowienia Sądu Najwyższego z dnia 21 maja 2010 roku w sprawie III CZP 28/10 (za pośrednictwem Systemu Informacji Prawnej Lex), skarga na czynność komornika powinna zostać złożona we właściwej formie, w odpowiednim czasie i we właściwym miejscu. Jeśli więc została wniesiona do niewłaściwego sądu, rodzi dla strony niekorzystne skutki procesowe. W tym zakresie aktualne pozostają tezy zaprezentowane w uzasadnieniu postanowienia Sądu Najwyższego z dnia 14 listopada 1973 r., II CZ 183/73 (za pośrednictwem Systemu Informacji Prawnej Lex). W szczególności więc datą wniesienia skargi przesłanej do sądu niewłaściwego, jest data nadania jej przez ten sąd do sądu właściwego w urzędzie pocztowym.
W rozpoznawanej L. L. odebrała zawiadomienie o wszczęciu postępowania egzekucyjnego i zajęciu rachunków bankowych w dniu 27 czerwca 2013 roku (k. 24 akt Km 17170/13). Wraz z nim odebrała pouczenie o terminie i sposobie zaskarżenia dokonanych przez komornika sądowego czynności. Należy podkreślić, iż w treści owego pouczenia wyraźnie wskazano, że ewentualna skargę należy wnieść do Sądu Rejonowego w Słupsku w terminie tygodnia od daty odebrania zawiadomienia (k. 27v akt Km 17170/13).
Mimo, iż termin zaskarżenia upływał w dniu 4 lipca 2013 roku, dłużniczka złożyła skargę na czynności komornika dopiero w dniu 8 lipca 2013 roku (data nadania w urzędzie pocztowym – k. 3 akt IX Co 3228/13), przy czym błędnie skierowała ją do Sądu Rejonowego w Wołominie.
Już z powyższego jednoznacznie wynika, że L. L. zaskarżyła dokonane przez komornika sądowego zajęcie rachunku bankowego po terminie, co skutkowało odrzuceniem skargi w oparciu o art. 767 3 k.p.c. Bez znaczenia pozostawał przy tym fakt, iż skargę skierował do niewłaściwego sądu, który następnie przekazał ją Sądowi Rejonowemu w Słupsku. Skoro więc owa skarga już w momencie jej nadania w urzędzie pocztowym przez skarżącą była spóźniona, to tym bardziej była taka w chwili wysyłania jej przez Sąd Rejonowy w Wołominie.
Mając powyższe na względzie Sąd Okręgowy oddalił zażalenie na podstawie art. 385 k.p.c. w zw. z art. 397 § 2 k.p.c. i art. 13 § 2 k.p.c., jako bezzasadne.