Treść orzeczenia
Sygn. akt IV Cz 109/14
Postanowienie
Dnia 27 lutego 2014 r.
Sąd Okręgowy w Słupsku Wydział IV Cywilny Odwoławczy
w składzie następującym:
Przewodniczący: SSO Dorota Curzydło
po rozpoznaniu w dniu 27 lutego 2014 r. w Słupsku na posiedzeniu niejawnym sprawy z powództwa L. T. przeciwko B. T. o ustalenie wygaśnięcia obowiązku alimentacyjnego na skutek zażalenia powoda na postanowienie Sądu Rejonowego w Chojnicach 21 stycznia 2014 r.., sygn. akt III RC 9/14 postanawia: oddalić zażalenie.
Uzasadnienie
Zaskarżonym postanowieniem Sąd Rejonowy w Chojnicach oddalił wniosek powoda o zwolnienie od kosztów sądowych uznając, że złożone przez niego oświadczenie o stanie majątkowym nie jest wiarygodne.
Zażalenie na powyższe rozstrzygnięcie wywiódł powód, domagając się uchylenia postanowienia Sądu Rejonowego w całości oraz zwolnienia powoda od ponoszenia kosztów sądowych. Powód wskazał przy tym, że nie uzyskuje żadnych dochodów, utrzymuje się z tego co wcześniej zarobił oraz z prac dorywczych, za które otrzymuje jedzenie.
Sąd Okręgowy zważył, co następuje
Zażalenie jest bezzasadne.
Przesłanki uzasadniające zwolnienie od kosztów sądowych normuje przywołany już przez Sąd I instancji przepis art. 102 ust. 1 ustawy o kosztach sądowych w sprawach cywilnych z dnia 28 lipca 2005r. (Dz. U. Nr 167, poz. 1398 ze zm.). W przepisie tym ustawodawca wskazał, iż zwolnienia od kosztów sądowych może domagać się osoba fizyczna, jeżeli złoży oświadczenie, z którego wynika, że nie jest w stanie ich ponieść bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny.
Jak wynika z powyższego przepisu, rzeczą strony ubiegającej się o zwolnienie od kosztów sądowych jest wiarygodne i rzetelne, a przez to przekonujące wykazanie, iż kosztów owych nie jest ona w stanie ponieść bez uszczerbku w koniecznym utrzymaniu siebie i rodziny. Złożone przez ubiegającego się o zwolnienie od kosztów sądowych oświadczenie o stanie rodzinnym, majątku, dochodach i źródłach utrzymania stanowi podstawę do decyzji jurysdykcyjnej sędziego. Ocena wiarygodności złożonego oświadczenia należy do Sądu.
Tymczasem oświadczeniu złożonemu przez żalącego się powoda nie sposób jest dać wiary. Składając oświadczenie powód wskazał, iż nie posiada żadnych oszczędności. Natomiast w zażaleniu wskazał, iż utrzymuje się z tego co odłożył kiedy jeszcze pracował a więc z oszczędności , które posiada i których w oświadczeniu nie wykazał.
W tym stanie rzeczy Sąd drugiej instancji oddalił zażalenie powoda na podstawie art. 385 kpc w zw. z art. 397 § 2 kpc.