Treść orzeczenia
Sygn. akt IV Cz 103/13
Postanowienie
Dnia 6 marca 2013r.
Sąd Okręgowy w Słupsku, IV Wydział Cywilny Odwoławczy
w składzie następującym:
Przewodniczący: SSO Mariusz Struski
Sędziowie SO: Andrzej Jastrzębski, Mariola Watemborska (spr.)
po rozpoznaniu w dniu 6 marca 2013r. w Słupsku na posiedzeniu niejawnym sprawy z powództwa S. P. przeciwko G. P. o uchylenie obowiązku alimentacyjnego na skutek zażalenia pozwanego na postanowienie Sądu Rejonowego w Słupsku XVII Zamiejscowego Wydziału Rodzinnego i Nieletnich z siedzibą w Miastku, zawarte w pkt 2 wyroku tego sądu z dnia 15.01.2013r., sygn. akt XVII RC 33/13 postanawia:
1. zmienić zaskarżone postanowienie w ten sposób, że zasądzić od pozwanego G. P. na rzecz powoda S. P. kwotę 677 zł (sześćset siedemdziesiąt siedem złotych) tytułem zwrotu kosztów procesu;
2. nakazać pobrać od powoda S. P. na rzecz Skarbu Państwa - Sądu Rejonowego w Słupsku kwotę 117 zł (sto siedemnaście złotych) tytułem nieuiszczonej opłaty od zażalenia, której pozwany nie miał obowiązku uiszczać.
Uzasadnienie
Zaskarżonym postanowieniem zawartym w punkcie 2 wyroku Sąd Rejonowy w Słupsku XVII Zamiejscowy Wydział Rodzinny i Nieletnich z siedzibą w Miastku zasądził od pozwanego na rzecz powoda kwotę 3017 zł tytułem zwrotu kosztów procesu. W uzasadnieniu wyroku sąd wskazał jedynie podstawę prawną rozstrzygnięcia o kosztach procesu, powołując się na treść art. 98 kpc, 99 kpc i 108 kpc, art. 16 ust. 2 i 3 Prawo o adwokaturze, § 6 pkt 5 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu i art. 13 ust. 1 stawy z dnia 28 lipca 2005r. o kosztach sądowych w sprawach cywilnych.
Zażalenie na powyższe postanowienie wywiódł pozwany domagając się zmiany zaskarżonego postanowienia i zasądzenia od niego na rzecz powoda kwoty 677 zł. Skarżący podniósł, iż sąd orzekający, ustalając wysokość kosztów procesu naruszył § 7 ust. 1 pkt 11 i § 7 ust. 4 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu, gdyż koszty zastępstwa procesowego w sprawie alimentacyjnej winny być uwzględnione w wysokości zależnej od wartości przedmiotu sporu tylko w sytuacji, gdy obowiązek zwrotu kosztów obciąża stronę zobowiązaną do alimentów. Taka zaś sytuacja nie dotyczy pozwanego.
Sąd Okręgowy zważył, co następuje
Zażalenie pozwanego zasługuje na uwzględnienie.
Zgodzić się bowiem należy ze skarżącym, że rozstrzygając o kosztach procesu Sąd Rejonowy niewłaściwie zastosował § 7 ust. 4 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu. Zgodnie z w/w przepisem jedynie w sytuacji, gdy w sprawie o alimenty obowiązek zwrotu kosztów obciąża osobę zobowiązaną do alimentów stawkę minimalną wynagrodzenia adwokata ustala się od wartości przedmiotu sporu tj. w niniejszej sprawie stawka minimalna wynosiłaby zgodnie z § 6 ust. 5 w/w rozporządzenia 2.400 zł ( tak jak przyjął Sąd I instancji).
Nie może być jednak wątpliwości, że pozwany G. P. nie był osobą zobowiązaną do alimentów, wobec czego, sąd ustalając wysokość wynagrodzenia należnego adwokatowi reprezentującemu stronę powodową winien je ustalić w oparciu o treść § 7 ust. 1 pkt 11 w/w rozporządzenia tj. na kwotę 60 zł.
Mając powyższe na względzie Sąd Okręgowy orzekł, jak w sentencji, na podstawie przepisów art. 386 § 1 kpc w zw. z art. 397 § 2 kpc , zmieniając zaskarżone orzeczenie.
O kosztach postępowania zażaleniowego orzeczono na podstawie art. 98 kpc i 108 kpc w zw. z art. 397 § 2 kpc uznając, że skoro zażalenie pozwanego zostało uznane za zasadne, powód winien ponieść koszty związane ze złożeniem zażalenia tj. uiścić na rzecz Skarbu Państwa nieuiszczoną przez skarżącego opłatę od zażalenia.